Voorwoord ACOM Journaal november 2019

De tijd vliegt voorbij, en inmiddels is het alweer wintertijd. Toch gebeurt er als altijd veel, ook in de afgelopen maand heeft er weer het nodige gespeeld en is Defensie op meerdere momenten en manieren in het nieuws gekomen.

Een, naar mijn mening onwerkbaar, niet haalbaar en ongewenst voorstel om mensen van buiten de EU (of Europa) te werven als militair bijvoorbeeld. Uiteraard zeg ik dat niet zomaar. Naar mijn overtuiging ligt daar de oplossing niet. Het is wettelijk gezien niet toegestaan. In de Militaire Ambtenarenwet 1931 is vastgelegd dat alleen “Nederlanders” kunnen worden aangesteld als militair ambtenaar. En let wel dat zijn ook mensen uit de voormalige Nederlandse Antillen. Die zijn, wat mij betreft, meer dan welkom en ik zou graag zien dat er meer mensen uit die landen in actieve dienst treden.

Er wordt echter ook geopperd om (bijvoorbeeld) Zuid-Afrikanen te werven, en dan wordt het toch echt lastiger. Die hebben doorgaans geen Nederlands paspoort en spreken geen Nederlands. Wellicht lijkt het Afrikaans erop, maar het is toch echt iets anders. Een groter praktisch probleem lijkt mij echter het verkrijgen van een “Verklaring geen bezwaar”. Deze mensen hebben immers de laatste 5 jaar niet in Nederland gewoond en dat geeft echt grote problemen met het verkrijgen van een VGB.

Overigens heeft dit soort oproepen ook een positieve kant, en dat is de discussie die het oplevert. Want dat gezien de grote hoeveelheid vacatures onder militairen er echt iets moet gebeuren is duidelijk. Maar wat ons betreft dient dat vooral gericht te zijn op het werven en behouden van personeel uit Nederland. Er is met het laatste Arbeidsvoorwaardenakkoord een eerste stap gezet om de arbeidsvoorwaarden voor het zittende en toekomstige personeel van Defensie te verbeteren, maar we zijn er nog lang niet. Veel van de hierin gemaakte afspraken dienen nog uitgewerkt te worden en er zijn nog de nodige dossiers die moeten worden opgepakt en/of uitgewerkt. Met name het vervangen van het loongebouw voor militairen en het personeelssysteem zouden wat ons betreft moeten gaan zorgen voor een verbeterd perspectief, – en dan in alle opzichten.

Ook kwam Defensie wederom negatief in het nieuws door een drugsincident. Op 24 september jl. werd een 24-jarige matroos uit Haarlem gearresteerd omdat hij aan boord van de Zr. Ms. Johan de Witt wilde gaan met 11 kilo harddrugs in zijn rugzak. Op het moment dat de Zr. Ms. Johan de Witt in Den Helder aankwam werd zowel de bemanning als het schip uitvoerig gecontroleerd en daarbij is wederom 11 kilo harddrugs aangetroffen. Een klap in het gezicht van het Defensiepersoneel in het algemeen en van de betrokken bemanningsleden in het bijzonder.

Defensie is dagelijks (zeker in het Caribisch gebied) bezig met ‘the war on drugs’ en daar horen dit soort incidenten niet bij. Daarnaast wordt door dit incident ook het vele goede werk dat deze bemanning heeft verricht bij de noodhulp in de Bahamas, overschaduwd. En laten we eerlijk zijn, daar hebben onze collegae voor veel mensen het verschil kunnen en mogen maken, en daarvoor verdienen ze ons aller respect en waardering. Wel wil ik op voorhand wegblijven van het woord “verleiding” als motivatie voor de verdachte van dit drugsincident. Het is immers niet op voorhand uit te sluiten dat betrokkene niet in de verleiding is gekomen om zich met deze drugssmokkel in te laten maar dat er sprake was van een “bedreiging”. Maar laten we vooral ook beseffen dat dit soort incidenten nooit helemaal te voorkomen zijn. Ook in dat opzicht dienen we de ‘war on drugs’ te blijven voeren. Extern en intern en als er dan een incident is zoals dit dienen we keihard in te grijpen en transparant te zijn. Dat is nu ook gebeurd en ook daar maak ik graag een compliment voor.

Ook dát is Defensie.