Voorwoord ACOM Journaal mei 2026

Op het moment dat ik dit schrijf liggen de Dodenherdenking en Bevrijdingsdag 2026 achter ons. Het was mij wederom gegund om namens de ACOM een krans te leggen bij ‘De Vallende Man’ in Loenen. Dat raakt mij altijd enorm. De oorverdovende stilte en de zeer kleine en intieme herdenking, maar bovenal de enorme hoeveelheid graven van mensen die het hoogste offer hebben gebracht om bij te dragen aan de vrede die we doorgans als zo vanzelfsprekend ervaren. Eigenlijk zouden we die overleden mensen elke dag moeten eren en danken maar daarnaast zouden we ook elke dag de vrijheid en vrede zoals we die ervaren moeten vieren.

Dat klonk ook door in de speeches van de sprekers aldaar. Het ging dit jaar niet alleen maar om herdenken maar bovenal ook om het besef dat vrede en vrijheid niet vanzelfsprekend zijn en dat de keuzes die we heden ten dage met zijn allen maken bepalend zullen zijn voor (het gevoel van) de vrede en veiligheid voor de generaties na ons.

En zo is het maar net. Overigens maakt men niet alle keuzes zelf of spontaan. Veel keuzes zullen gemaakt moeten worden door de politici, waar dan ook ter wereld, soms uit zichzelf en soms ook door keuzes die andere politici wereldwijd maken. Ook die mensen geef ik het te doen. Naar beste eer en geweten keuzes maken die voor het eigen land en de eigen bevolking bepalend kunnen zijn. Keuzes die invloed hebben op de vrijheid en veiligheid van de huidige generatie, maar ook de generaties na ons. En net als met het komende WK voetbal weet de gemiddelde Nederlander het altijd beter.

Gelukkig (zowel voor mij als voor u) zit ik niet in de politiek en hoef ik alleen maar te bezien welke keuzes de politici maken. Voor wat betreft de veiligheid en vrijheid van ons mooie kleine Koninkrijk (“Nederland” bestaat immers niet alleen uit het Europese deel maar ook uit het Caribische deel van het Koninkrijk) staan onze vaderlandse politici dan ook voor moeilijke keuzes.

Dat er meer geld naar Defensie moet én zal gaan is duidelijk, maar dan is het nog steeds niet genoeg om alles te doen wat nodig is. Er zal dan ook nog steeds geprioriteerd moeten worden. En dan moet er ook nog bezien worden waar dat geld vandaan moet komen en welke keuzes men daarin wil gaan maken. Het geld groeit immers niet aan de boom en gratis pils bestaat ook niet. En daar bovenop komen dan ook nog de effecten van de onrust in de wereld in het algemeen en die rond de Straat van Hormuz in het bijzonder.
De prijzen van energie schieten omhoog en dat heeft weer zijn effect op de inflatie omdat stijgende energiekosten doorgaans vrij direct doorwerken in overige prijzen. Inflatie, stagflatie, loon-prijsspiraal, de economische kreten vliegen ons om de oren. En doorgaans niet in de mooiste samenvattingen.

Een van de effecten van de onrust en de rol die president Trump zich aanmeet, is overigens wel dat steeds meer Europese landen inzien dat de afhankelijkheid van Amerikaanse wapens veel te groot is geworden. We zien als gevolg daarvan dan ook dat bijvoorbeeld in Duitsland plannen komen om zelf langeafstandsraketten te gaan ontwikkelen nadat vorig jaar in het Duitse defensiedorp Unterlüß ook al supersnel een munitiefabriek uit de grond gestampt was. In deze munitiefabriek worden jaarlijks mogelijk honderdduizenden stuks artilleriegranaten geproduceerd. Ook in Nederland zien we een toename in leveringscapaciteit voor de defensie-industrie.

Moeilijke keuzes dus voor eenieder, zo ook voor mij en voor u. De vraag die we ons zouden moeten stellen is volgens mij wat we zelf zouden willen en kunnen doen voor de vrijheid en vrede van onszelf en de (volgende) generaties. Ik heb die vraag voor mijzelf al beantwoord, u ook? Stay safe!