Op het moment dat ik dit voorwoord schrijf ben ik nog steeds beduusd en onder de indruk van de Dodenherdenking van gisteravond. Ik ben dus op deze vroege morgen verzonken in gedachten en bedenkingen terwijl langzaam in alle stilte de ochtendzon opkomt.


Het is Bevrijdingsdag, 5 mei 2020, en het is echt stil om mij heen. Hoewel ook stil voor mij nu een nieuwe dimensie heeft. Is het normaal al erg ‘stil’ op de Dodenherdenking om 20.00 uur, gisteren was het oorverdovend stil. Een stilte die men kon horen, of zelfs kon voelen.


Een indrukwekkende stilte op vele plaatsen in het land waar de gevallenen herdacht werden. En dat alles in het jaar waarin we bovenal 75 jaar vrijheid zouden vieren. Een lustrumviering die zich niet zomaar een jaar laat verplaatsen. Laten we dat echter vooral vieren en laten we ook vooral de gevallenen herdenken. Niet alleen op 4 en 5 mei, maar altijd, opdat we nooit mogen vergeten hoe kostbaar vrijheid is en hoeveel dank en respect we verschuldigd zijn aan de mensen die daarvoor hebben gestreden en strijden en daarvoor immense offers hebben gebracht.

En dat brengt mij dan ook weer bij de werkelijkheid van heden ten dage. De hele wereld, en dus ook ons mooie Koninkrijk, is in de greep van corona. Ik ben geen viroloog of bioloog en dien het derhalve te doen met de informatie die verstrekt wordt. Al die signalen verschillen en vaak komen die signalen over als de stem van een roepende in de woestijn. Maar een ding komt volgens mijn interpretatie bij vrijwel alle sprekers als rode draad terug in het verhaal: corona is een onzichtbare vijand met enorme impact. Impact nu op de gezondheid van vele mensen, waarbij helaas ook veel mensen in verschillende gradaties ziek worden en in aanzienlijke aantallen zelfs overlijden. Maar ook impact op de wijze waarop we werken en leven, en ook die impact is voor iedereen anders.


De omgeving van grote groepen mensen wordt aanzienlijk verkleind door de anderhalve-meter beperking en het sluiten van een aanzienlijk aantal faciliteiten en verbieden van allerlei evenementen. Allemaal begrijpelijke stappen, maar afgaande op signalen om ons heen heeft dat ook wel de nodige impact op ons aller welzijn en levensvreugde. Tot slot blijkt ook telkens maar weer hoe groot de economische gevolgen van dit alles uiteindelijk zullen zijn.

Regelmatig worden bedragen genoemd van tientallen miljarden euro’s die dit alleen al direct “gaat kosten” voor de BV Nederland. Kosten aan extra uitgaven en verminderde inkomsten. Daarbij wordt overigens telkenmale aangevoerd dat Nederland dit kan opvangen, maar laten we wel zijn, het moet wel ergens vandaan komen en doorgaans wordt de gemiddelde Nederlander daar uiteindelijk niet beter van.


Als we daarbij dan optellen dat de dalende koersen ook nog hebben gezorgd voor een enorme daling in de dekkingsgraad van de pensioenfondsen moeten we ook maar eens bezien wat daar weer de effecten van zullen zijn.


Maar er is ook gematigd positief nieuws op het corona-front. Deze onzichtbare vijand lijkt langzaam overwonnen te worden. Het aantal patiënten op de IC met corona neemt gestaag af en ook het aantal patiënten dat komt te overlijden loopt terug. En dat is van groot belang, hoewel deze onzichtbare vijand nog niet verslagen is! En die vijand verslaan kunnen we alleen met zijn allen te samen. Ook als er kleine stapjes worden gezet om de intelligente lockdown te verzachten is het van belang om uiterst voorzichtig te blijven. Want dat we voorlopig nog wel maanden of jaren gebukt zullen gaan onder de effecten van corona is eenieder wel duidelijk.

In die zin wens ik u dan ook veel wijsheid toe maar bovenal hoop ik oprecht dat u en de uwen gezond mogen blijven.