Voorwoord ACOM Journaal juli 2022

Last Updated on 8 juli 2022, 10:29 by Paul Klaverstijn

De afgelopen maand gebeurde er weer van alles. Hoogtepunten en dieptepunten op alle fronten. Over het front in Oekraïne wil ik in deze editie maar eens niet reppen, en ook andere dieptepunten zal ik niet memoreren. Ik beperk mij in dit voorwoord dan ook tot het aanhalen van een aantal zaken die ik onder hoogtepunten wil scharen.

Wat mij betreft is het grootste hoogtepunt het arbeidsvoorwaardenakkoord voor Defensie. Op dit moment is net duidelijk geworden dat het dat immers is: een arbeidsvoorwaardenakkoord. Elders in dit ACOM Journaal leest u daar meer over maar ik wil wel graag aangeven waarom ik dit als een hoogtepunt zie. De laatste jaren, en misschien wel decennia was er, als het al tot een akkoord kwam, altijd veel ongenoegen en was er een relatief kleine meerderheid positief over het bereikte resultaat.

Bij dit resultaat was er sprake van een ‘Noord-Koreaanse’ stemmingsuitslag onder onze leden. De overgrote meerderheid van de uitgebrachte stemmen (ca. 90%) gaf aan in te stemmen met het bereikte resultaat. Iedereen die werkzaam is binnen Defensie verdient na 1 januari 2023 minimaal 8,5% meer dan voor dit akkoord. Door de invoering van het nieuwe loongebouw voor militairen kan dat voor sommige (groepen van) militairen wel eens oplopen tot een veelvoud daarvan. En dat is niet meer dan terecht, jonge militairen die een basisloon hadden (bij 38 uur per week) dat onder het basisloon van een ‘hamburgerflipper’ van ‘McDonald’s’ lag (bij 36 uur per week), is simpelweg onacceptabel.

Ook het sneller groeien in de salarissen en het gegeven dat er in de lagere rangen echt een inhaalslag is gemaakt geven mij energie, – en blijkbaar de leden ook. Daarmee wil ik overigens niets afdoen aan de overige elementen uit het akkoord en ik besef terdege dat er ook mensen zijn die vinden dat er nog bepaalde zaken geregeld moeten worden of dat ze benadeeld zijn. Voor dat laatste is er een BCO arbeidsvoorwaarden en voor het eerste constateer ik dat er geen kok is die kan koken naar alle monden, maar een uitkomst waarbij ca. 90% van de leden heeft ingestemd en slechts een kleine 5% tegen heeft gestemd, zegt volgens mij genoeg. De gemaakte opmerkingen nemen we mee in de gesprekken voor de volgende ronde.

Een tweede hoogtepunt dat ik zou willen noemen heeft te maken met de vaststelling dat Defensie niet alleen (samen met ons en de zusterorganisaties) heeft willen doorpakken voor wast betreftg het verbeteren van de arbeidsvoorwaarden maar dat ook doet op het gebied van materieel en materiaal. En laten we wel zijn: ook dat is broodnodig. Men hoeft geen rocket scientist te zijn om te beseffen dat er meer vraag is naar defensie-specifiek materieel en materiaal dan voorheen en dat daardoor de levertijden en de prijzen oplopen. Doorpakken is daar dan ook essentieel.

En last but not least, we hebben weer een fysieke Veteranendag gehad. Een mooie indrukwekkende dag, niet in de laatste plaats omdat er aan een serieus aantal vaandels een cravate werd gehangen. In alle opzichten een zeer indrukwekkende ceremonie. Mooi en indrukwekkend in de Koninklijke Schouwburg; mooi en indrukwekkend op de pontons op de Hofvijver bij het Binnenhof; mooi en indrukwekkend tijdens het defilé maar ook, en misschien wel vooral, mooi en indrukwekkend om te zien hoe de eenheid en het onderlinge respect was op het Malieveld tijdens de manifestatie.

Het enige puntje van kritiek dat ik daar hoorde was de lengte van de rijen voor de catering. De stembanden moesten immers ook gesmeerd en gekoeld worden tijdens de uitwisseling van verhalen en de vele goede gesprekken. Ook een Veteranendag is immers een soort grote reünie waarbij men de kameraden van weleer weer treft maar ook andere veteranen kan ontmoeten die toch, op de een of andere manier, ‘een van ons zijn’. En zoals het hoort onder veteranen: respectvol. Ik hoop dat we in de toekomst mogen meemaken dat de veteranen het hele jaar door het respect en de waardering mogen ervaren die we op die ene, mooie en waardevolle dag in het jaar wel voor ze kunnen tonen.

Voor nu rest me nog eenieder die een verlof gegund is, een goed verlof toe te wensen. Maar bovenal, blijf gezond en strijdbaar.