2018-11-23_Jan_Kropf_

Voorwoord ACOM Journaal november 2023 – arbeidsvoorwaardenspecial

De laatste maand is weer voorbij gevlogen, en elke dag leek wel weer vreemder of meer bijzonder dan de dag ervoor. Vlak na het schrijven van mijn vorige voorwoord voor ACOM Journaal, hebben de terroristen van Hamas Israël aangevallen.

Hoewel aangevallen wellicht een understatement is. Het gaat hier immers om een terroristische aanslag van een terreurorganisatie. Vele onschuldige mensen die het leven lieten en vaak op schandalige wijze aan hun einde zijn gekomen, waarbij bejaarden, vrouwen en kinderen geenszins gespaard bleven. Ook honderden mensen werden ontvoerd en hoe het met die mensen gaat is in de meeste gevallen volstrekt onduidelijk. Wat zullen die mensen dagelijks radeloos zijn, - het gaat mijn voorstellingsvermogen te boven.

Maar ook door de reactie van Israël vallen dagelijks vele slachtoffers, en helaas doorgaans onschuldige burgers. Elke dag een enorm menselijk leed en het einde lijkt nog niet in zicht. Daardoor komen de andere brandhaarden in de wereld, waaronder de invasie van de Russen in Oekraïne, steeds minder prominent in het nieuws. Men zou zo maar kunnen denken dat de Russen, Iran en Noord-Korea elk op hun eigen wijze hier garen bij spinnen.

Aan de andere kant van het actuele nieuws inzake Defensie zijn een dezer dagen de eerste F-16’s overgevlogen naar het Europese F-16 trainingscentrum in Roemenië. De toestellen zijn bedoeld om Roemeense en Oekraïense vliegers op te leiden. Maar voor dat daarmee begonnen wordt zullen eerst de instructeurs van Lockheed Martin, die de betreffende trainingen gaan verzorgen, een opfriscursus krijgen op deze toestellen.

In totaal zullen door Nederland 12 tot 18 F-16’s beschikbaar worden gesteld; ze blijven dus vooralsnog Nederlands eigendom. Zoals de minister recentelijk al meermaals aangaf is het voor Nederland belangrijk dat Oekraïne de oorlog niet verliest. Het kabinet vindt het daarom erg belangrijk om steun te blijven geven aan het versterken van de Oekraïense strijdkrachten.

Ook opvallend was het bericht op 28 oktober dat “onze staatssecretaris”, Christophe van der Maat, per 30 oktober zijn functie als staatssecretaris van Defensie zou neerleggen om de functie van staatssecretaris van Veiligheid en Justitie op zich te nemen. Zijn collega, Eric van der Burg, kon (en kan) om gezondheidsredenen zijn taken tijdelijk niet uitoefenen.

Wij hopen dat Eric van der Burg snel herstelt. Uiteraard primair voor hem, maar dat zou betekenen dat wij “onze staatssecretaris” weer terugkrijgen. Naar onze mening is er zoveel te doen op het departement van Defensie dat een minister én een staatssecretaris absoluut wenselijk en misschien wel noodzakelijk zijn. De taken van de staatssecretaris van Defensie zijn nu bij de minister van Defensie terechtgekomen.

Als laatste nieuws inzake Defensie haal ik graag het bereikte onderhandelaarsresultaat aan. Het thans voorliggende nummer van ACOM Journaal kunt u in die zin ook zien als een ‘arbeidsvoorwaardenspecial’. In deze special wordt de duiding van het bestuur van de ACOM gegeven op elk element van het voorliggende resultaat.

Een resultaat dat het bestuur u met een positief advies voorlegt. Maar het is uiteraard aan u om te bepalen of u instemt met het voorliggende resultaat, het afwijst of dat u zich onthoudt van stemmen. Maar ik roep u vooral op om uw mening kenbaar te maken. Het gaat immers om uw belangen en die van vele (toekomstige) collegae.

Samenvattend: blijf veilig en breng vooral uw stem uit inzake het onderhandelaarsresultaat.

Voorwoord ACOM Journaal september 2023

Uw voorzitter

Voor velen van u ligt het welverdiende zomerreces inmiddels achter de rug, en ik hoop oprecht dat u, samen met uw geliefden of naasten, heeft kunnen genieten van een welverdiende vakantie. Voor velen van u is het uiteraard ook zo dat er geen of minder gelegenheid is geweest om verlof op te nemen. Dit omdat het werk van de mensen die werkzaam zijn voor Defensie in het algemeen, en de krijgsmacht in het bijzonder nooit stil staat. Daar worden we dagelijks mee geconfronteerd.

Des te belangrijker is het dan ook om continu oog te houden voor de (on)balans tussen werk en privé, niet alleen van uzelf, maar ook voor uw collegae en, indien van toepassing, uw ondergeschikten en werknemers.

We krijgen nog steeds, en steeds vaker, melding van mensen die op allerlei oneigenlijke manieren opgeroepen worden om werkzaamheden te verrichten (zonder dat er zelfs sprake is van een consignatie of iets soortgelijks). Of van mensen die, al dan niet op zeer korte termijn, op een andere locatie ‘tijdelijk worden tewerkgesteld’ (worden ‘ge-TTW-eed’) om “uit te helpen”. Regelmatig wordt hierbij dan ook op allerlei manieren de regelgeving “terzijde geschoven” en zelfs formele wetgeving overtreden.

Laat ik daar toch vooral duidelijk in zijn: wet- en regelgeving zijn er niet voor niets. Die zijn er om zekerheden in te bouwen en de grenzen af te bakenen van wat we mogen en kunnen doen. Dat geldt zeker voor wet- en regelgeving die betrekking heeft op veiligheid en werk- en rusttijden. Dooddoeners als “maar de mensen willen het ook zo graag” of, ”het zijn nu eenmaal militairen, - dan ligt dat anders”, kunnen nooit een vrijbrief zijn om wet- en regelgeving terzijde te schuiven. En het is ook, en daar zijn al meerdere malen afspraken over gemaakt, niet toegestaan om een groep mensen in de “toelage meerdaagse activiteiten” te zetten om zo de ATW (of het AMAR dienaangaande) terzijde te kunnen schuiven.

Ook mensen van uw bond, de zusterbonden en Defensie hebben niet allemaal stilgezeten tijdens het zomerreces. Elders in dit ACOM Journaal kunt u lezen dat de afspraak over de “vaste aanstellingen voor manschappen en korporaals” is geconcretiseerd. Ik ben daar oprecht blij mee en krijg ook veel positieve reacties uit “het land”. Niet alleen van de direct betrokkenen maar ook van leidinggevenden in uiteenlopende rangen en schalen.

Ik hoop en verwacht dat dit een positief effect zal hebben op het terugdringen van de uitstroom, maar ik vind het nog belangrijker dat er, naar mijn bescheiden mening, respect en waardering spreekt uit een vaste aanstelling. Het gaat ook hier immers om een (zeer aanzienlijk) aantal mensen die goed gemotiveerd en uitstekend opgeleid zijn voor een baan als militair. Die verdienen simpelweg een vaste aanstelling. Ik wil dan ook hierbij mijn dank uitspreken naar alle betrokkenen, zowel van de zijde van de bonden als Defensie. Het ging niet vanzelf, er is hard aan gewerkt, maar we hebben het wel gefikst.

Wat mij betreft is dat een mooie mijlpaal, maar we zijn er nog niet. Er staan nog veel meer zaken in het laatste AVW-akkoord die nog moeten worden uitgewerkt en een deel daarvan zal, wederom naar mijn bescheiden mening, een positief effect hebben op het terugdringen van de uitstroom, en wellicht zelfs op het verhogen van de instroom.

Wat mij betreft pakken we als volgende “biggie” de “alternatieve aanstellingsvorm” op. Wellicht ontkomen we dan ook eens een keer aan het inhuren van oud-collegae via een extern bureau om, door middel van die schimmige constructies, te worden ingezet voor militaire werkzaamheden.

Last but not least ligt er nóg een grote opdracht, en ook die heeft betrekking op het respect en de waardering waar het personeel van Defensie recht op heeft: het vervolg op het arbeidsvoorwaardenakkoord 2021 -2023. Zoals u weet hechten wij er groot belang aan om u te vragen wat u vindt van een voor te leggen arbeidsvoorwaardenresultaat dat aansluit op het laatst bereikte arbeidsvoorwaardenakkoord.

En dat willen we graag doen op een dusdanig moment dat dit een keer gebeurt voordat het laatst afgesloten akkoord verloopt. Ook dat zal zeker niet vanzelf gaan en daar zal hard aan gewerkt moeten worden de komende tijd. Dat zullen we uiteraard ook doen en wat dat aangaat heeft dat voor ons toch echt de allerhoogste prioriteit. En laten we daar dan ook maar duidelijk over zijn: zonder geld geen Zwitsers.