2018-11-23_Jan_Kropf_

Voorwoord ACOM Journaal november 2019

De tijd vliegt voorbij, en inmiddels is het alweer wintertijd. Toch gebeurt er als altijd veel, ook in de afgelopen maand heeft er weer het nodige gespeeld en is Defensie op meerdere momenten en manieren in het nieuws gekomen.

Een, naar mijn mening onwerkbaar, niet haalbaar en ongewenst voorstel om mensen van buiten de EU (of Europa) te werven als militair bijvoorbeeld. Uiteraard zeg ik dat niet zomaar. Naar mijn overtuiging ligt daar de oplossing niet. Het is wettelijk gezien niet toegestaan. In de Militaire Ambtenarenwet 1931 is vastgelegd dat alleen “Nederlanders” kunnen worden aangesteld als militair ambtenaar. En let wel dat zijn ook mensen uit de voormalige Nederlandse Antillen. Die zijn, wat mij betreft, meer dan welkom en ik zou graag zien dat er meer mensen uit die landen in actieve dienst treden.

Er wordt echter ook geopperd om (bijvoorbeeld) Zuid-Afrikanen te werven, en dan wordt het toch echt lastiger. Die hebben doorgaans geen Nederlands paspoort en spreken geen Nederlands. Wellicht lijkt het Afrikaans erop, maar het is toch echt iets anders. Een groter praktisch probleem lijkt mij echter het verkrijgen van een “Verklaring geen bezwaar”. Deze mensen hebben immers de laatste 5 jaar niet in Nederland gewoond en dat geeft echt grote problemen met het verkrijgen van een VGB.

Overigens heeft dit soort oproepen ook een positieve kant, en dat is de discussie die het oplevert. Want dat gezien de grote hoeveelheid vacatures onder militairen er echt iets moet gebeuren is duidelijk. Maar wat ons betreft dient dat vooral gericht te zijn op het werven en behouden van personeel uit Nederland. Er is met het laatste Arbeidsvoorwaardenakkoord een eerste stap gezet om de arbeidsvoorwaarden voor het zittende en toekomstige personeel van Defensie te verbeteren, maar we zijn er nog lang niet. Veel van de hierin gemaakte afspraken dienen nog uitgewerkt te worden en er zijn nog de nodige dossiers die moeten worden opgepakt en/of uitgewerkt. Met name het vervangen van het loongebouw voor militairen en het personeelssysteem zouden wat ons betreft moeten gaan zorgen voor een verbeterd perspectief, - en dan in alle opzichten.

Ook kwam Defensie wederom negatief in het nieuws door een drugsincident. Op 24 september jl. werd een 24-jarige matroos uit Haarlem gearresteerd omdat hij aan boord van de Zr. Ms. Johan de Witt wilde gaan met 11 kilo harddrugs in zijn rugzak. Op het moment dat de Zr. Ms. Johan de Witt in Den Helder aankwam werd zowel de bemanning als het schip
uitvoerig gecontroleerd en daarbij is wederom 11 kilo harddrugs aangetroffen. Een klap in het gezicht van het Defensiepersoneel in het algemeen en van de betrokken bemanningsleden in het bijzonder.

Defensie is dagelijks (zeker in het Caribisch gebied) bezig met ‘the war on drugs’ en daar horen dit soort incidenten niet bij. Daarnaast wordt door dit incident ook het vele goede werk dat deze bemanning heeft verricht bij de noodhulp in de Bahamas, overschaduwd. En laten we eerlijk zijn, daar hebben onze collegae voor veel mensen het verschil kunnen en mogen maken, en daarvoor verdienen ze ons aller respect en waardering. Wel wil ik op voorhand wegblijven van het woord “verleiding” als motivatie voor de verdachte van dit drugsincident. Het is immers niet op voorhand uit te sluiten dat betrokkene niet in de verleiding is gekomen om zich met deze drugssmokkel in te laten maar dat er sprake was van een “bedreiging”. Maar laten we vooral ook beseffen dat dit soort incidenten nooit helemaal te voorkomen zijn. Ook in dat opzicht dienen we de ‘war on drugs’ te blijven voeren. Extern en intern en als er dan een incident is zoals dit dienen we keihard in te grijpen en transparant te zijn. Dat is nu ook gebeurd en ook daar maak ik graag een compliment voor.

Ook dát is Defensie.

Voorwoord ACOM Journaal oktober 2019

De tijd vliegt voorbij en inmiddels lijkt het wel herfst. Koud en guur en zelfs de hagelstenen kletteren op het dak. Overigens geldt dit herfstachtige niet alleen voor het weer, maar ook voor vele onderwerpen die ons allen indirect dan wel direct raken of kunnen raken. Herfst is immers een tijd waarin het weer nogal grillig kan zijn en snel kan veranderen.

Eén van de vele zaken waar veel commotie over is lijkt mij toch wel alles rondom de pensioenen. Ik had oprecht verwacht dat daar op Prinsjesdag toch wel wat meer aandacht voor zou zijn. Dat de politiek zou aangeven hoe men de voorliggende kortingen zou gaan voorkomen of op zijn minst uitstellen.

Maar niets van dat alles. Veel kabaal van vele “prominenten” maar niet veel goeds of hoopvols. Maar laat ik daar nu niet teveel over uitweiden, daar hebben anderen al genoeg over gezegd, en ook Ben Groen geeft daar in een artikel in dit nummer van ACOM Journaal weer wat meer informatie over. In die zin is dat ondertussen een serie artikelen aan het worden die ik altijd graag lees.

Een tweede voorbeeld van grilligheid is de situatie rondom de protestactie van de boeren die recentelijk in Den Haag gehouden werd. Een actie waar ik een groot begrip voor heb, - zelfs nadat ik daardoor uren in de file heb gestaan!

Uiteraard zet zo’n actie mij ook aan het denken in relatie tot Defensie. Ook bij Defensie in het algemeen en voor het personeel in het bijzonder, moet immers nog veel gebeuren. Een grote actie zou wellicht weer eens een keer op de discussietafel terecht kunnen komen. Als ik dan beelden zie van grote colonnes tractoren die van links naar rechts slingeren op de carnavalsmuziek van het driemanschap Snollebollekes uit Brabant, kan ik uiteraard mijn lachen niet houden,- hoe ludiek kan het zijn.

Maar ook de (te) grote aantallen tractoren op het Malieveld en de daar ten beste gegeven wielspins waardoor de grasplaggen door de lucht vlogen, waren ludiek. Hoewel het Haagse groenbeheer daarover ongetwijfeld heel anders zal hebben gedacht. Ik zie het al voor mij, grote aantallen Defensievoertuigen in colonne naar het Malieveld en de beschikbare luchtvaartuigen collectief in de lucht erboven. Eindelijk eens de aandacht die Defensie verdient! Hoe mooi zou dat zijn…

Als ik echter de dag na de acties in de pers lees dat de politiek toch vooral wil gaan snijden in de veestapel, sta ik, net als vele boeren, weer met beide benen op de grond. Het moment van aandacht is geweest, vervolgens doet de politiek een plas en alles is weer zoals het was. Zo zal het artikel in De Telegraaf van 3 oktober waarin premier Rutte aangeeft dat er extra geld naar Defensie moet gaan ook wel weer opgewarmde lucht blijken.

Grillig en wisselen, zoals eerder aangeven, net als de herfst.

Datzelfde geldt ook voor Marco Kroon, een van onze ridders Militaire Willemsorde. RMWO wordt men ‘niet zomaar’ en wat mij betreft staan de daden die ervoor gezorgd hebben dat ook Marco Kroon geridderd werd, op geen enkele wijze ter discussie. Deze man is een Held, en dat schrijf ik bewust met een hoofdletter. Maar hij is ook een man die de laatste tijd veelvuldig in het nieuws is en helaas niet altijd positief.

Hoge bomen vangen veel wind, zeker in de herfst, maar voor mij staat ook vast: Iedereen is onschuldig totdat het tegendeel bewezen is. Dat geldt ook voor Marco Kroon, - misschien zelfs juist voor Marco Kroon. Reden temeer voor ACOM Journaal om hem te interviewen. Een interview waarin hij zijn verhaal vertelt. Een duidelijk verhaal.

Ik wens u allen veel leesplezier toe en hoop dat we allen niet teveel last zullen ondervinden van de herfst, het kan dan immers niet alleen grillig zijn maar ook stevig stormen.