U maakt nu een tweetal vrij unieke situaties mee. Allereerst is er “het maximaal haalbare pakket binnen de beschikbare arbeidsvoorwaardenruimte van Defensie” dat aan u wordt voorgelegd en toegelicht. Daarnaast hebben ik gemeend dit zo uniek te vinden dat er een extra editie is uitgebracht van het ACOM Journaal, een Arbeidsvoorwaardenspecial.

Eind 2020 kwam de ACOM (door tussenkomst van onze centrale de CCOOP) met een Inzetbrief Arbeidsvoorwaarden. Vlak daarna kwamen de andere vakbonden (ook via hun centrales) eveneens met een inzetbrief en tot slot ook Defensie. Daarna, vlak voor het verlopen van het laatste Arbeidsvoorwaardenakkoord op 8 december 2020, kon het overleg Arbeidsvoorwaarden Defensie voor 2021 eindelijk formeel beginnen.

Uiteraard stonden er in al die inzetbrieven, die u allemaal nog steeds kunt nalezen op onze site, allerlei overeenkomende punten, maar ook uiteenlopende punten. Twee punten in de brief van Defensie vielen daarbij het meest op, en bij het bestuderen van het uiteindelijke pakket komen die steeds weer in mijn gedachten op de voorgrond. Het gaat dan om de zinnen:

“Defensie wil een loonbod doen dat waardering uitspreekt voor de inzet van zowel militairen als burgers, zonder deze werkelijkheid uit het oog te verliezen.” uit de inzetbrief van december 2020 en “Hierbij is het juist in deze onzekere tijd een groot goed dat er in onze sector sprake is van baanzekerheid. Deze is in de huidige context niet in dezelfde mate vanzelfsprekend als voor de marktsector.” uit de brief van Defensie uit maart 2021.

Dat geeft toch stof tot nadenken. We constateren al jaren dat Defensie, qua primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden, een achterstand heeft t.o.v. de “wereld om ons heen” en de werkgever wil met een bod komen dat waardering uitspreekt. Dat bod vinden de bonden zo erbarmelijk laag dat ze op 23 december 2020 het overleg opschorten en vervolgens wordt in een reactie daarop aangegeven dat vooral baanzekerheid van belang is en dat dit in de marktsector zeker niet in dezelfde mate vanzelfsprekend is.

U weet wel, die marktsector waar met vele miljarden euro’s vanuit het kabinet voorkomen wordt dat personeel ontslagen wordt. Terwijl het “zeer gewaardeerde personeel van Defensie” door mag/moet gaan waar anderen stoppen. Wederom denkt uw werkgever dat Defensiepersoneel hetzelfde is als water uit de kraan: het is er altijd als je het nodig hebt, maar het mag niks kosten.

Ik wil u dan ook eigenlijk oproepen uzelf die vragen ook te stellen. Is het nu echt zo dat de baanzekerheid in de marktsector zo slecht is dat u de baanzekerheid bij Defensie moet koesteren? Dat u blij en dankbaar moet zijn dat u nog een baan heeft? Of zou Defensie blij moeten zijn dat u nog voor Defensie werkt en niet Defensie heeft verlaten of gaat verlaten, net als velen voor u al gedaan hebben? Op mij komt het in ieder geval wel wat vreemd over voor een werkgever die te kampen heeft met zo’n enorme uitstroom.

De tweede vraag die u zichzelf zou moeten stellen is of u van mening bent of er uit dit “maximaal haalbare pakket binnen de beschikbare arbeidsvoorwaardenruimte van Defensie” voldoende (respect en) waardering blijkt voor het belangrijke werk dat u verricht. Of het aansluit bij de eerder ingeslagen route om de achterstand van de sector Defensie te verkleinen.

Zoals u elders in deze arbeidsvoorwaardenspecial kunt lezen is, als dit pakket een arbeidsvoorwaardenakkoord wordt, de koopkracht voor velen gerepareerd (of verbeterd) voor het jaar 2021. Maar de inflatie is structureel en de koopkrachtachteruitgang na deze incidentele reparatie ook! Weegt u dan ook nog even mee wat de marktsectoren doen aan primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden maar vooral wat de andere rijkssectoren doen op dit vlak. Daarnaast heb ik geconstateerd dat er, op het moment dat wij in het SOD spraken over dit pakket, voor de sector rijk een pakket lag waar structureel (vanaf juli 2021) 2% werd geboden en een incidentele uitkering van € 350 bruto en € 430 netto.

Uiteraard mogen we geen appels met peren vergelijken, maar we moeten wel allemaal appels en peren kopen, en daar hebben we allemaal geld voor nodig. Blijkbaar heeft de ‘werkgever Rijk’ meer geld beschikbaar om (respect en) waardering uit een pakket te laten blijken dan Defensie.

Als u mij om een advies zou vragen aangaande uw stem, en dat doen doorgaans velen van u, dan zal ik toch antwoorden door middel van een wedervraag: wat waren de antwoorden op de twee vragen hiervoor? De antwoorden op die vragen zou u mee moeten wegen bij uw stem, - het gaat immers om uw arbeidsvoorwaarden. Maar het allerbelangrijkste is: maak gebruik van uw recht om te stemmen, dan telt uw stem mee bij het eindoordeel van de ACOM.