Voorwoord ACOM Journaal december 2025
Op het moment dat ik dit schrijf bevind ik mij voor overlegzaken in het Caribisch deel van het Koninkrijk. Uiteraard zijn de mensen daar (veel) minder geraakt door de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, maar de situatie tussen de Verenigde Staten en Venezuela komt voor de medelanders in het Caribisch deel van het Koninkrijk veel dichterbij. Bij helder weer kan men in de ABC-eilanden Venezuela immers zien liggen.
Als ik de mensen hier spreek, en dan heb ik het niet alleen over de defensiemedewerkers en hun gezinnen, zijn de meningen nogal verdeeld. Waar men zich wellicht het meest druk over maakt zijn de effecten voor de eilanden als er daadwerkelijk een verdere escalatie komt. Hoe zal het dan gaan met de bevoorrading van de eilanden waar toch een behoorlijk deel van de groenten en dergelijke vanuit Venezuela wordt aangevoerd.
Maar ook wat de effecten zullen zijn op de toeristenstroom en daarmee gepaard gaande inkomsten. Ik sprak bijvoorbeeld met mensen in de toeristensector die nu al merken dar er veel minder aanvragen komen van Amerikanen voor slaapplekken (hotels en appartementen) maar ook voor huurauto’s, excursies en duiktrips. Dat baart mij om meer redenen zorgen, weten de Amerikanen meer of zijn ze gewoon extra voorzichtig omdat ze ook daar vinden dat president Trump iedere dag andere keuzes maakt.
Zo stelt men hier ook dat er niet voor niks zo’n grote Amerikaanse capaciteit naar dit gebied is gekomen. Daar is dat simpelweg veel te omvangrijke capaciteit voor, los van de daarmee gepaard gaande kosten. Zo zien we maar weer dat er steeds meer brandhaarden ontstaan op de wereld en de enige die daar echt wijzer van worden zijn de grote partijen die defensiematerieel en materiaal leveren, - die prijzen rijzen immers de pan uit en de portefeuilles zijn overvol. Doorgaans is het de “gewone bevolking” van de landen in crisis of oorlog, die daar de dupe van zijn.
Wat we nu in Europa in het algemeen, en in Nederland in het bijzonder, merken, is dat er steeds vaker daadwerkelijk stappen worden gezet in het verwerven van extra materieel en materiaal. Zo hebben we net (als gezamenlijke bonden) een uitbreidingsplan goedgekeurd inzake (counter) drones. Een serieus plan waarmee de krijgsmacht enorm versterkt kan worden.
Overigens zijn de middelen er uiteraard niet direct en dient er nog getraind en gekwalificeerd te worden, maar toch is het een belangrijke stap in het leren van de praktijk, het ernaar handelen en op die wijze de krijgsmacht versterken. Iedereen ziet immers regelmatig in de media hoe belangrijk drones zijn in de praktijk maar ook dat ze op de vreemdste momenten op allerlei plaatsen uit het niets tevoorschijn komen.
Overigens maak ik me daar ook wel “een beetje” zorgen over. Niet zozeer over de drones die overal verschijnen, maar vooral over hoe Defensie die enorme uitbreiding zal moeten gaan bemensen. Een aanzienlijk deel van deze bemensing zal immers uit het bestaande personeelbestand moeten komen.
Aan de ene kant zie ik dan toch wel het probleem ontstaan dat andere eenheden op die wijze een nog lagere vulling zullen krijgen. Anderzijds dat weer aanzienlijke aantallen militairen te horen zullen krijgen dat ze weliswaar graag willen en geschikt zijn, maar toch niet mogen. En wel omdat Defensie bepaalt dat ze op de huidige werkplek van meer waarde zijn dan op de werkplek die ze wensen. Niets demotiveert meer dan dat, het functietoewijzingsproces staat immers niet zomaar in de top drie van de vertrekredenen van beroepsmilitairen.
Tot slot rest mij niets meer of minder dan u en uw naasten een gezegende Kerst en een vredig, gezond en bovenal veilig 2026 toe te wensen. Stay safe!
Voorwoord ACOM Journaal november 2025
Op het moment dat ik dit voorwoord schrijf neem ik deel aan een seminar met vakbondsvertegenwoordigers uit heel Europa over de versterking van veiligheid en defensie in Europa. Uiteenlopende sprekers geven hun kijk op specifieke onderwerpen en daar wordt interactief middels vragen en antwoorden over gesproken.
Belangrijk om door de specialisten meegenomen te worden in hun specifieke kennis en ervaringen maar bovenal om als Europese vakbondsvertegenwoordigers van elkaar te leren. Uiteenlopende mensen uit uiteenlopende landen: NAVO-partners, niet-NAVOlanden maar ook “neutrale landen” en zelfs uit Oekraïne.
In de volgende editie van ACOM Journaal kunt u hier meer over lezen. De dag van de opening was 29 oktober, de dag van de verkiezingen in Nederland. Wat mij betreft het feest van de democratie. De uitslagen druppelen binnen en het lijkt erop dat de peilingen er iets minder naast zaten dan de vorige keer. Wel grote winnaars en grote verliezers, maar zoals een demissionair minister al aangaf: “Democratie is een feestje, ook als de uitslag je niet bevalt.” Daar ben ik het volmondig mee eens.
De komende weken is het dus maar afwachten wat dit ons allen gaat brengen. Er zullen vast nog kleine verschuivingen komen, onder andere door de restzetelverdeling, en er zal nog bezien moeten worden of er kandidaat-Kamerleden zijn die op basis van voorkeurstemmen andere kandidaten passeren. Dat alles weten we zeker op vrijdag 7 november 2025 om 10.00 uur als de Kiesraad de officiële uitslag van de Tweede Kamerverkiezing vaststelt. De zittende Kamerleden zullen dan op dinsdag 11 november worden uitgezwaaid waarna de nieuwe Kamerleden op 12 november worden geïnstalleerd. Alsdan wordt er (in principe) binnen een week gedebatteerd over de uitslag van de verkiezingen en (als dat er is) het verslag van de verkenner.
Makkelijk gezegd is het spel op de wagen. En het politieke spel is een apart spel met eigen spelregels die door veel betrokkenen ook nog anders worden geïnterpreteerd. Waar en wat dat ons gaat brengen qua coalitie zal de tijd moeten leren. Ik hoop oprecht dat er relatief snel een stabiel (meerderheids-)kabinet komt. Dat is altijd van groot belang maar zeker in de huidige tijd. De wereld staat in de brand en het is dus ook, of misschien wel juist, in de politiek: ‘Alle hens aan dek.’
Als we het hebben over de brandhaarden in de wereld om ons heen valt het mij overigens wederom op dat er vrij weinig in de pers komt over de ontwikkelingen in de regio van het Caribisch deel van ons Koninkrijk. Als de Verenigde Staten weer een vaartuig “tot zinken brengt” waarbij meerdere doden vallen, is het al twijfelachtig of dat überhaupt in het nieuws komt. Als bekend wordt dat de CIA een poging heeft gedaan om president Maduro van Venezuela te ontvoeren haalt dat onderwerp niet eens de papieren grote dagbladen in Nederland.
Dat baart mij oprecht zorgen, het blijft mij verbazen dat dit soort nieuws minder aandacht krijgt dan een rechtszaak van een artiest of het stopzetten van een achtbaantje in een pretpark. En let wel, ik heb dat vaker aangegeven, als de lucht helder is kunnen we vanaf de Benedenwindse Eilanden Venezuela zien liggen. Wat mij betreft zou dat deel van het Koninkrijk dan ook meer serieuze aandacht moeten hebben, van zowel de media als van de politiek. Ik ben dan ook benieuwd of, en in welke mate, de nieuwe regering en de nieuwe Tweede Kamer het daar straks over gaan hebben.
EN dan blijft het hopelijk niet alleen bij woorden maar volgen er ook daden. EN ja, dat geldt ook voor Defensie, inclusief de Kustwacht Carib, waarvan Defensie het beheersministerie is.
Waar en wat dit alles ons zal brengen zal de tijd leren, maar saai zal het de komende tijd niet worden.