2018-11-23_Jan_Kropf_

Voorwoord ACOM Journaal april 2021

In mijn vorige voorwoord verwees ik al naar de verkiezingstijd. Altijd een bijzondere periode met een bijzondere dynamiek, die dit jaar toch anders ervaren werd dan in eerdere jaren.

Ook de periode er vlak na is anders dan anders, is de ‘nette’ samenvatting van hetgeen ik in deze zie gebeuren. ‘Normaliter’ zouden we via één of meer verkenners en informateurs naar één of meer formateurs gaan om een coalitie te smeden. Op dit moment lijkt het wel of we van de ene rel in de andere rel rollen. Er wordt nu, lijkt het, nog meer op de man/vrouw gespeeld dan tijdens de verkiezingscampagne. Men zou haast denken dat het land op dit moment geen corona-crisis moet aanpakken, - in welk opzicht dan ook.

En laat ik vooropstellen dat ik van mening ben dat men tijdens gesprekken niet over personen dient te praten. Maar het wordt wel wat dubbel als niet mag worden gesproken over een gekozen Kamerlid als deze ‘Pieter’ heet, maar wel als deze ‘Mark’ heet. Dit alles leidt volgens mij alleen maar af van waar het om zou moeten gaan. Er dient zo snel als redelijkerwijs mogelijk, een stabiele regering te komen. In het belang van Nederland, - voor nu en voor de toekomst.
En als er dan een nieuwe regering komt is het natuurlijk van groot belang welke partijen daarin participeren en wat ze voor de komende jaren in petto hebben. Voor de aanpak van alle problemen waarmee we geconfronteerd worden. Daarbij ben ik uiteraard ook (en wellicht wel met name) benieuwd naar wat men voor plannen heeft aangaande Defensie. Niet alleen voor de komende jaren, maar uiteraard ook voor de (iets) langere termijn. In die zin dient er echt een keer sprake te zij zijn van een ‘visie met doorzettingsvermogen’.

De verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen lopen nogal uiteen aangaande Defensie en ook de berichtgeving in de media stemt mij vooralsnog niet vrolijk. Zo vind ik het oprecht triest dat het nodig was dat de commandanten van de OPCO’s een noodkreet moesten uiten in het dagblad Trouw. Begrijpelijk en uit het hart gegrepen, en het maakt volstrekt duidelijk hoe kwetsbaar Defensie op dit moment is.

In het tweede artikel in de krant gaven de heren duidelijk aan dat er 4 miljard euro bij zou moeten voor Defensie. Daags na de stukken in Trouw gaf ook de CDS aan achter de OPCO-commandanten te staan. Terecht uiteraard, maar ook niet verrassend, dit soort ‘ontboezemingen’ doet men vanuit die kringen doorgaans niet in de media zonder afstemming vooraf. Op zich ook niet vreemd dat in de artikelen ‘gesproken’ wordt over 4 miljard extra in de komende kabinetsperiode. Dat had de minister immers begin dit jaar ook al aangegeven.

En zo duizelt het mij onderhand van de bedragen, periodes en jaartallen. 2% BBP in 2024 (ca 7,6 miljard erbij), groeien naar het Europees NAVO-gemiddelde in deze kabinetsperiode (ca 5,6 miljard erbij), groeien met 4 miljard in deze kabinetsperiode, en 13 tot 17 miljard euro extra in 2035. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de 650 miljoen euro die Defensie dit jaar tekortkomt om ‘gewoon door te gaan’ en de 750 miljoen die daar in de jaren 2022 en volgende structureel voor nodig zijn.

Enigszins bijgekomen van de duizeling vraag ik mij dus oprecht af waar dit ons gaat brengen. Wanneer zal er een nieuwe regering zijn, en wat heeft die in petto voor Nederland in het algemeen en voor Defensie in het bijzonder?
Als ik een en ander zo beschouw ben ik niet optimistisch en kan het nog wel een poosje duren voor er een coalitie is gesmeed. En als ik al die bedragen en jaartallen aangaande Defensie beschouw is de kans dat er een stap in de goede richting gezet gaat worden groot, de omvang van die stap zou wel eens tegen kunnen vallen. Maar laat ik vooral optimistisch blijven en hopen op een snelle coalitievorming en de juiste visie (en het daarbij behorende budget) voor Defensie.

Voor mij staat immers wel als een paal boven water: Er moet iets veranderen voor Defensie. Want als we blijven doen wat we deden, dan houden we wat we hadden, en dat is niet genoeg. Er is echt dringend behoefte aan perspectief op vele fronten.
En het liefst gisteren!

Voorwoord ACOM Journaal maart 2021

Het is weer verkiezingstijd. Altijd een bijzondere periode met een bijzondere dynamiek. Maar dit jaar ervaar ik de periode toch anders dan in eerdere jaren. Ik ervaar op dit moment regelmatig dat er veel meer aandacht is voor Defensie enerzijds en dat anderzijds ook de vorm anders is.

Voorheen was het doorgaans zo dat men het vooral over Defensie had als “potentiële kandidaat voor bezuinigingen”, terwijl nu de meerderheid van de politieke partijen inziet dat er meer geld moet naar Defensie. In het vorige en het huidige nummer van ACOM Journaal leest u daar meer over.
Het is nu zelfs zo dat er door politieke partijen wordt aangegeven dat er niet alleen meer geld moet naar Defensie in het algemeen, maar in het bijzonder naar het personeel. Regelmatig wordt er aangegeven dat de salarissen omhoog moeten en dat er eindelijk eens iets moet worden gedaan aan het oubollige salarismodel van militairen.

Ik zou er bijna hoopvol van worden. Bijna omdat het allemaal wel mooi overkomt, maar dat is nog wat anders dan daadwerkelijk boter bij de vis doen. Sterker nog, als we een en ander afzetten tegen de afspraken die gemaakt zijn om in 2024 2% van het Bruto Binnenlands Product aan Defensie te besteden komt het overgrote deel van de politieke partijen niet verder dan een schraal klontje margarine bij de vis..
De aandacht voor Defensie is in die zin echter meer dan terecht en ook zeer noodzakelijk. Ik heb u eerder al gewezen op de petitie op www.PSST.nl en doe dat graag nogmaals. Elke steunbetuiging is er een en wat mij betreft kunnen er nog zeer veel bij. Ik vraag u dan ook om, als u die petitie nog niet gesteund heeft, dat alsnog te doen en ook om uw naasten (familie, buren, kennissen) te vragen dat te doen.

Een ander moment van aandacht was het Defensiedebat dat werd georganiseerd door Elsevier Weekblad op 27 februari jl. Daar ging een aantal gasten, onder wie LADM Rob Bauer, de CDS, en een aantal kandidaat-Kamerleden in debat over Defensie. Wat mij betreft was de CDS in topvorm hoewel hij mij, en vermoedelijk vele anderen ook behoorlijk liet schrikken aan het begin van zijn betoog.

Want toen hij begon over het liedje ‘1, 2, 3, 4 hoedje van..’ was ik oprecht bevreesd dat hij zou gaan zingen. Gelukkig stelde hij mij gerust en gaf hij aan ons dat niet aan te zullen doen.. Maar na dit luchtige intro werden door zowel de CDS (en de andere gasten) als door de kandidaat-Kamerleden op meerdere momenten de vinger op de zere plekken gelegd.

Defensie geeft met de plannen die thans voorliggen vanaf 2023, minder uit aan de krijgsmacht dan nu, en dat is al veel te weinig. Defensie zit nu op ca 1,48% van het BBP en bungelt daarmee onderaan de lijst van NAVO-partners. En laten we eerlijk zijn, er zit een enorm financieel gat tussen wat nodig is om alle plannen uit de ‘Defensievisie 2035’ uit te voeren en wat er thans begroot is.

Zelfs als we zouden groeien naar de overeengekomen 2% van het BBP voor Defensie zouden er nog steeds keuzes gemaakt moeten worden. Er zou moeten worden gekozen wat we dan niet doen, maar wat wel in de ‘Defensievisie 2035’ is vermeld. En als we dan beseffen dat meerdere politieke partijen het als een enorme stap zien als we de begroting van Defensie “ophogen” naar het Europees gemiddelde van de NAVO-partners, dan hebben we nog een heel lange weg te gaan.

Aan de andere kant is het ook niet reëel om nu ineens door te knallen naar 2% BBP in 2024. Ik ben bang dat Defensie dat niet op een reële en verantwoorde wijze kan wegzetten. En in die zin ben ik ook benieuwd naar de uitslag van de verkiezingen en de coalitievorming daarna. Pas dan kunnen we bezien wat er overblijft van de toezeggingen en suggesties. En laten we onze hoop er dan maar op vestigen dat er serieus geld bijkomt voor Defensie de komende jaren. Dat is echt ontzettend hard nodig, en op alle fronten: voor het personeel (zowel arbeidsvoorwaarden als betere personele vulling), voor materieel en materiaal, voor infrastructuur en voor cyber. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Elke serieuze verhoging van het budget voor Defensie is een stap in de goede richting en laten we daarbij ook vooral beseffen dat de eerste stappen gevolgd moeten worden door vervolgstappen.

Wat mij betreft is het nu “op naar het stembureau” en afwachten wat de nabije toekomst ons in die zin brengt.