Skip to content
2018-11-23_Jan_Kropf_

Voorwoord ACOM Journaal december 2019

Op het moment dat ik dit schrijf is het vroeg in de morgen en komt de zon net op in het tropische Curaçao. Ik ben op het eiland voor een overleg van de Kustwacht Caribisch Gebied en de nodige bezoeken en gesprekken. Tegen die achtergrond schrijf ik het laatste voorwoord voor ACOM Journaal van het jaar 2019. Een moment om terug te kijken op de afgelopen tijd en vooruit te kijken naar wat we denken dat komen gaat.

Terugkijkend kan ik mij nog steeds enorm opwinden over de uitspraken van het Kamerlid Öztürk (DENK) in de Tweede Kamer en zijn partijgenoot en collega- Kamerlid Azarkan in het tv programma ‘Pauw’. Een debat over een zeer trieste afloop van een tweetal missies waarbij helaas ook burgerslachtoffers te betreuren waren. De reactie daarop van genoemde Kamerleden was een respectloze schoffering van militairen die nota bene in opdracht van de politiek een missie hebben uitgevoerd.

Een schoffering waarbij (een deel van) deze militairen (indirect) werden uitgemaakt voor moordenaars. Naar mijn overtuiging verdienen alle militairen, maar zeker de mensen op uitzending en onze veteranen, ons aller respect en waardering. En dat is echt wat anders dan een trap na of een dolk in de rug zoals voornoemde heren deden. Denk daarbij ook aan het thuisfront, wat dit doet met de partners, kinderen en overige familieleden. Hier is maar één woord voor: Schandalig! Voor mij dan ook een reden om mij te melden bij mr. Michael Ruperti als een van de velen die de collectieve aangifte ondersteunen.

Maar er is meer om op terug te kijken. We mochten keer op keer constateren dat er volgens de politieke en ambtelijke top van Defensie grootse plannen zijn voor Defensie en het personeel en dat Defensie alleen maar gaat groeien. Er is immers weer extra geld voor de krijgsmacht vrijgemaakt.

Maar de praktijk is dat alleen de papieren organisatie groeit en dat het aantal beroepsmilitairen nog steeds daalt. De grondwettelijke taken van de krijgsmacht zijn al langere tijd in het geding en het wordt er niet beter op. Ook over het geld variëren de uitlatingen nogal. Er zou wel extra geld zijn maar in de praktijk kan niets. Er wordt continu gesproken over her-prioriteren en uitstel. Zo zijn er weer belangrijke vervangingsprojecten uitgesteld en is er voor uitbreiding al helemaal geen geld.

Dat brengt mij dan op het laatste ‘terugkijk-punt’ dat ook de ruimte biedt om vooruit te kijken: “Afspraak is afspraak”. Ook daar neemt men het niet zo nauw mee bij Defensie. Toch zijn er wel enige afspraken waar ik Defensie aan wil houden, want voor mij is afspraak echt afspraak, en dat geldt totdat we samen een nieuwe afspraak maken.
Dat geldt met name voor de afspraken over het nieuwe loongebouw en toelagestelsel voor militairen en het nieuwe personeelssysteem! Wat mij betreft krijgen deze zaken de hoogste prioriteit en zal Defensie ervoor moeten zorgen dat daar ook voldoende budget voor beschikbaar is. Overigens niet eens primair omdat we dat hebben afgesproken, maar vooral omdat het iets positief doet met vertrouwen en simpelweg omdat u daar recht op heeft!
We zijn het er allemaal over eens dat de ontwikkelingen aangaande het loongebouw en de toelages (inclusief de tijdelijke salaristabel) en het personeelssysteem (zekerheid van een vaste baan) een eerste stap in de goede richting markeren. Maar ook niet meer dan dat?! Als we doen wat we deden zullen we houden wat we hadden, en dat is een slecht gevulde organisatie en een gebrek aan perspectief.

Rest mij nog u en uw naasten heel fijne Kerstdagen en een goed Oud en Nieuw toe te wensen. Maar bovenal al het goeds voor de toekomst.

Voorwoord ACOM Journaal november 2019

De tijd vliegt voorbij, en inmiddels is het alweer wintertijd. Toch gebeurt er als altijd veel, ook in de afgelopen maand heeft er weer het nodige gespeeld en is Defensie op meerdere momenten en manieren in het nieuws gekomen.

Een, naar mijn mening onwerkbaar, niet haalbaar en ongewenst voorstel om mensen van buiten de EU (of Europa) te werven als militair bijvoorbeeld. Uiteraard zeg ik dat niet zomaar. Naar mijn overtuiging ligt daar de oplossing niet. Het is wettelijk gezien niet toegestaan. In de Militaire Ambtenarenwet 1931 is vastgelegd dat alleen “Nederlanders” kunnen worden aangesteld als militair ambtenaar. En let wel dat zijn ook mensen uit de voormalige Nederlandse Antillen. Die zijn, wat mij betreft, meer dan welkom en ik zou graag zien dat er meer mensen uit die landen in actieve dienst treden.

Er wordt echter ook geopperd om (bijvoorbeeld) Zuid-Afrikanen te werven, en dan wordt het toch echt lastiger. Die hebben doorgaans geen Nederlands paspoort en spreken geen Nederlands. Wellicht lijkt het Afrikaans erop, maar het is toch echt iets anders. Een groter praktisch probleem lijkt mij echter het verkrijgen van een “Verklaring geen bezwaar”. Deze mensen hebben immers de laatste 5 jaar niet in Nederland gewoond en dat geeft echt grote problemen met het verkrijgen van een VGB.

Overigens heeft dit soort oproepen ook een positieve kant, en dat is de discussie die het oplevert. Want dat gezien de grote hoeveelheid vacatures onder militairen er echt iets moet gebeuren is duidelijk. Maar wat ons betreft dient dat vooral gericht te zijn op het werven en behouden van personeel uit Nederland. Er is met het laatste Arbeidsvoorwaardenakkoord een eerste stap gezet om de arbeidsvoorwaarden voor het zittende en toekomstige personeel van Defensie te verbeteren, maar we zijn er nog lang niet. Veel van de hierin gemaakte afspraken dienen nog uitgewerkt te worden en er zijn nog de nodige dossiers die moeten worden opgepakt en/of uitgewerkt. Met name het vervangen van het loongebouw voor militairen en het personeelssysteem zouden wat ons betreft moeten gaan zorgen voor een verbeterd perspectief, - en dan in alle opzichten.

Ook kwam Defensie wederom negatief in het nieuws door een drugsincident. Op 24 september jl. werd een 24-jarige matroos uit Haarlem gearresteerd omdat hij aan boord van de Zr. Ms. Johan de Witt wilde gaan met 11 kilo harddrugs in zijn rugzak. Op het moment dat de Zr. Ms. Johan de Witt in Den Helder aankwam werd zowel de bemanning als het schip
uitvoerig gecontroleerd en daarbij is wederom 11 kilo harddrugs aangetroffen. Een klap in het gezicht van het Defensiepersoneel in het algemeen en van de betrokken bemanningsleden in het bijzonder.

Defensie is dagelijks (zeker in het Caribisch gebied) bezig met ‘the war on drugs’ en daar horen dit soort incidenten niet bij. Daarnaast wordt door dit incident ook het vele goede werk dat deze bemanning heeft verricht bij de noodhulp in de Bahamas, overschaduwd. En laten we eerlijk zijn, daar hebben onze collegae voor veel mensen het verschil kunnen en mogen maken, en daarvoor verdienen ze ons aller respect en waardering. Wel wil ik op voorhand wegblijven van het woord “verleiding” als motivatie voor de verdachte van dit drugsincident. Het is immers niet op voorhand uit te sluiten dat betrokkene niet in de verleiding is gekomen om zich met deze drugssmokkel in te laten maar dat er sprake was van een “bedreiging”. Maar laten we vooral ook beseffen dat dit soort incidenten nooit helemaal te voorkomen zijn. Ook in dat opzicht dienen we de ‘war on drugs’ te blijven voeren. Extern en intern en als er dan een incident is zoals dit dienen we keihard in te grijpen en transparant te zijn. Dat is nu ook gebeurd en ook daar maak ik graag een compliment voor.

Ook dát is Defensie.

Scroll To Top
X
Share via
Copy link
Powered by Social Snap