In mijn vorige bijdrage haalde ik al uit naar de ridicule gedachte van de Commandant der Strijdkrachten om de opkomstplicht uit de mottenballen te halen. Dat zou dan een oplossing moeten betekenen voor de steeds nijpender wordende aantallen vacatures in de Defensieorganisatie.

In veel politiek correctere bewoordingen werd deze Bob de Bouwer door zijn baas, minister van Defensie, teruggefloten in haar brief aan de Tweede Kamer van 22 februari.

“De CDS heeft met zijn antwoord op de vraag hoe Defensie meer mensen wil werven diverse denkbare oplossingen geschetst, zonder hierbij een voorkeur uit te spreken voor bepaalde mogelijkheden zoals het activeren van de opkomstplicht of het aannemen van mensen met een niet-Nederlands paspoort. Hij heeft onderstreept dat dergelijke keuzes voorbehouden zijn aan de politiek. Ik benadruk dat voormelde activering van de opkomstplicht niet aan de orde is. Dit geldt evenzo voor het aannemen van mensen met een niet-Nederlands paspoort.“

In gewoon Nederlands, en ik kan er niets anders van maken: de CDS heeft maar wat zitten wauwelen, zonder zelfs de onnozelheid van zijn opmerkingen in te zien.

Een betere gedachte trof ik aan in een krantenreportage op 5 maart bij gelegenheid van het feit dat de “eerste dames 75 jaar geleden hun intrede deden in het Nederlandse leger”.

Een (vrouwelijke) luitenant-kolonel maakt gehakt van de eenzijdige wervingscampagnes van Defensie. Bij de representativiteit van het beeld van de wervingsspots, waarin militairen deuren intrappen of met gevechtshelikopters laag over kampen vol tegenstanders scheren, kunnen op zijn minst vraagtekens geplaatst worden, en zijn bepaald ook niet de manier om interesse bij vrouwen te ontwikkelen.

De beste promotie echter is een goed arbeidsklimaat met goede arbeidsvoorwaarden. Daarover wordt nu al weer een poos gesproken tussen werkgever en werknemers. Alleen al het feit, dat het (weer) zo lang duurt, heeft eerder een negatieve uitstraling, terwijl de werkgever toch maar steeds blijft herhalen, dat personeel op nummer één komt. Voorwaar een gratuite opmerking, die niets kost en soms in de prioriteitenlijstjes van de werkgever zelfs overgeslagen wordt!!

Als resultaat van onder andere de recente bijeenkomst met leden van medezeggenschapscommissies kon door de ACOM (als deelnemer in de CCOOP) voor zichzelf de gewenste resultaten van het arbeidsvoorwaardenoverleg worden afgeleid.

Met dat in het achterhoofd resteert ons voorlopig “goede hoop houden” op een voor de werknemers acceptabel pakket. Onderhandelaars: succes ermee!!!