De kogel is door de kerk. Er is een onderhandelaarsakkoord over de arbeidsvoorwaarden voor het personeel van Defensie. Verwacht van mij geen uitleg en nog minder een ‘stemadvies’. Maar stoorzender zou stoorzender niet zijn als ik het arbeidsvoorwaardendossier niet tot onderwerp zou maken van deze bijdrage.

Na de afwijzing van het vorige akkoord door U in oktober 2018 zullen er ook nu vast wel positieve maar ook negatieve zaken voor individuen te onderkennen zijn. Het is nu eenmaal een realiteit, dat het onmogelijk is om 60.000 individuele overeenkomsten te realiseren.

Pijnlijk moet het zijn voor de werkgever Defensie, dat de sleutel bij de werknemers ligt om de nog steeds aanhoudende uitstroom te stoppen. De ledenraadpleging die nu volgt, gaat niet alleen over de financiële delen van de overeenkomst, maar misschien nog wel belangrijker, over het wel of niet aanwezig zijn van vertrouwen in de werkgever.

Tot nu is er duidelijk met de voeten naar de uitgang gekozen. Gaat dat nu veranderen en zo niet wat gaat de werkgever dan doen? De duizenden (militaire) vacatures accepteren, of toch nog weer een poging doen in de helse concurrentie met de ‘markt’ de positie te verbeteren?

Hoe is het nou gekomen dat er gesproken kan worden van (weer) verloren tijd? Waarom kon vorig jaar niet geboden worden wat nu geboden wordt door Defensie? Komt het nou echt doordat er bij de Directie Personeel geen benul bestaat over wat er binnen de populatie leeft?

Ik zou het bijna geloven, en eigenlijk meen ik dat de duidelijk civiele meerderheid in het Personeelshuis echt wel een tandje minder zou kunnen. Het moet Defensie wel duidelijk zijn dat het binnenhalen van buitenstaanders in lopende processen, geen meerwaarde oplevert.

Wordt er eigenlijk nog waarde gehecht aan de ‘ bijzondere positie van de militair’? Mij komt het voor dat vanuit een ongepast machtsdenken de laatste jaren en zeker maanden gesold is met de militair, onder meer wetend dat toch niet alle in de ‘markt’ aan werknemers toekomende dwangmiddelen beschikbaar zijn voor militairen.

Het zal toch niet zo zijn, dat de Defensietop (politici, militairen en burgerambtenaren) zich nu op de borst gaat slaan als zijnde de modelwerkgevers; enige terughoudendheid zou zeer wel op zijn plaats zijn!! Het verhaal van ons militairen op het verjaardagsfeestje of in de kroeg zal zeker eerder geloofd worden!

U wens ik een verstandige keuze over wat U wordt voorgelegd; het schijnbaar groenere gras bij de buren slaat alleen maar op de kleur en hoeft niet perse te slaan op de kwaliteit ervan!! Bepaal in alle rust en rede zelf, en ga daarna met de door U welverdiende vakantie.