In ieder geval in deze editie van ACOM Journaal moet u het stellen zonder ‘Stoorzender’. In zijn plaats treedt ‘Mexicaanse hond’ weer aan, – een soortgelijke fading en ruis van het hifi geluid dat men u traditioneel voorschotelt. Daar gaat-ie dan!

‘Europa’ moet zijn verantwoordelijkheid nemen en een vitale rol spelen in het belang van zijn veiligheid en defensie. “De verslechterde veiligheidssituatie, de geopolitieke omstandigheden in combinatie met de coronacrisis vragen daarom. De bouwstenen voor een meer ambitieuze Defensiesamenwerking binnen de Europese Unie (EU) liggen klaar.”

Dit maakt de Nederlandse regering ons wijs in de evaluatie van het Gemeenschappelijk Veiligheids- en Defensiebeleid (GVDB) waarmee het, via de directie Internationaal Onderzoek en Beleidsevaluatie van het ministerie van Buitenlandse Zaken, onlangs op de proppen kwam.

Ik weet niet hoe het u vergaat maar hier krijg ik dus spontaan onbedaarlijke jeukaanvallen en andere fysieke ongemakken van. En dan minister Stef Blok (BuZa) die vervolgens in jaren ’80 jargon toetert: “We moeten het Gemeenschappelijk Veiligheids- en Defensiebeleid van de Europese Unie de komende jaren meer handen en voeten gaan geven.”

‘Handen en voeten’? Zorg maar eerst voor een ordentelijk torso dan kom je vanzelf wel bij die ‘handen en voeten’. Blok denkt dat we er wel komen met meer “defensiesamenwerking binnen de EU” en daarmee zouden we twee vliegen in één klap slaan omdat we dan ook “juist de NAVO” versterken.

Juist ja, voelt u de achterliggende denktrant? We zijn, politiek, nog te beroerd om serieus werk te maken van wat we in 2014 in Wales met veel aplomb hebben beloofd: “2% van het BBP” extra te steken in defensie. Een plechtige ‘papierenbelofte’ waarvan de verzilvering niet haalbaar blijkt. Sterker nog, de minister van Defensie Ank Bijleveld moest in juni jl. (met het schaamrood op de kaken?) in de Kamer toegeven dat “we 2024 niet gaan halen. Wanneer dan wel? Dat kan ik niet zeggen.”

Bijleveld wil nu gretig gebruikmaken van “het Europees Defensiefonds en de Permanente Gestructureerde Samenwerking om de belangrijkste militaire capaciteitstekorten weg te werken. (-) Uiteindelijk gaat het om een fair share bijdrage aan zowel de EU als de NAVO.”. Precies, de spijker op zijn kop mevrouw. ‘Put your money where your mouth is’, luidt het plastisch in (de Amerikaanse variant van) het Engels. Of, dichter bij huis, in Rotterdam en ommeland: ‘Geen woorden maar daden’.

Te vrezen valt met grote vreze dat het bij woorden die met groot gemak buitelen over ‘de wal der tanden’, zal blijven. De excellentie Blok toont zich daarin een grootmeester. “Om de veiligheid van Europa ook in de toekomst te garanderen, zijn grote investeringen nodig. Dat vraagt een langdurig politiek en budgettair commitment. Daar wil ik mij samen met de Minister van Defensie voor blijven inspannen.” Helaas moeten we ook nu weer vaststellen dat ‘het West-Europa van voor de val van De Muur’ zijn defensie niet op orde kan of wil brengen.

Tijdens het vragenuur in de Kamer op 2 juni jl. sprak het SGP-Kamerlid Stoffer ferm: “Met vrede en veiligheid valt niet te marchanderen.” Maar de houding van parlement en regering, ‘de politiek’ (zeker na de val van De Muur) geeft telkens blijk van het tegendeel.