Mexicaanse Hond november 2021

In de top van Defensie heerste “bijna een jaar” een heuse factiestrijd over het “illegaal” data verzamelen “over burgers, corona en desinformatie” door de intussen ontmantelde (?) militaire analyse-eenheid Land Information Manoeuvre Centre (LIMC) van CLAS.

Dit meldt althans NRC Handelsblad, de courant die zich jarenlang tooide met het even pretentieuze als waanwijze motto: ‘Slijpsteen voor de geest’. Hoe de eertijds VVD-courant dat weet? Nou nee, niet door scherpzinnig speurwerk c.q. analyse, maar door lui achteroverleunend in de Chesterfield oorfauteuil, de WOB het werk te laten doen.

Volgens het tegenwoordig aan het Amsterdamse Rokin huizende Handelsblad-journaille stonden generaals, hoge ambtenaren en juristen met bebloede koppen tegenover elkaar. Twistappel: de vraag of data verzamelen over coronawappies, gele hesjes, gelovers in illuminati en satanische pedonetwerken alsook andere potentieel gewelddadige complotdenkers, wettelijk geoorloofd is. Niet dus kennelijk. En toch, zegt mijn water, zou de vergaardrift van het LIMC snode plannen à la de bestorming van het Capitool te Washington (6 januari 2021!) hier best in de kiem gesmoord kunnen hebben.

Maar het LIMC deed verontruste ‘ambtelijke’ juristen vrezen voor ondermijning van de rechtsstaat terwijl Landmacht-juristen kregelig opmerkten dat de eenheid in het leven is geroepen uit “onvrede “over inlichtingenwerk vaak gepleegd zonder militaire knowhow. Kortom, een richtingen- en factiestrijd tussen militairen en civiele ambtenaren ten departemente. Wie, al dan niet als ‘Pyrrus-overwinnaar’, uit deze ‘broederstrijd’ naar voren treedt? Geen idee, zullen we daar straks een WOB-je aan wagen? 

Nu dit weer! Nederland telt vandaag aan de dag talloos veel gesubsidieerde beroepsdrammers die ons hun gedroomde ordening van maatschappij en samenleving door de strot willen rammen. Men wil dat wij, onnozele en onwetende schapen, doordrongen worden van de heilige graal van het ‘woke-zijn’, – ‘woke’ een term overgewaaid uit de Verenigde Staten (van waar anders?).

Hoog op de woke-agenda staan onder meer ‘diversiteit’ en ‘inclusiviteit’. In het dissonante koor van activistische drammers lijkt nu ook onze werkgever Defensie zich te scharen met haar missive betreffende ‘verplichte cursussen diversiteit en inclusiviteit’ voor tout Defensie. De inzet: ‘een Defensiebrede cultuurverandering’. Terecht vragen militairen en burgers, schuimbekkend en briesend op social media zich af wat ze nu weer aan hun broek hebben hangen.

De Defensieknip is onbekommerd bezaaid met distels, cactussen en ander floraal ongerief als het fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden voor het “zeer gewaardeerde personeel” betreft, maar opeens wel genereus met vorstelijk fluweel gevoerd voor dit soort woke-buitenissigheden! Waaraan hebben wij het toch te danken gezegend te zijn met zo’n puike empathische werkgever?

Tot slot. In de Koude Oorlog-jaren, zo werd mij als dienstplichtige wijsgemaakt, zou de allesbeslissende tankslag in de Noord-Duitse Laagvlakte worden uitgevochten. Daar zou het westen de Russische beer opwachten en van jetje geven. Maar de beer liet zich niet zien, – althans daar niet.

Nederland deed zijn (Leopard) tanks in de ramsj, kreeg daar spijt van en bietste een paar tanks bij de Bundeswehr. En nu crossen onze cavaleristen alweer een tijdje rond in vier lease-pantsers aan de buitengrenzen van de Europese Unie. Daar, bij de hapklare brokken van het Balticum, is de Kamtsjatkabeer volop actief en jaagt hij Riga, Vilnius en Tallinn, voormalige Sovjetsatellieten, de stuipen op het lijf.

De beer heeft meer tanks, zo’n 22 duizend bij benadering, voorradig dan welk ander land dan ook. Daar kunnen wij (EU, NAVO), slechts een timide pantservuistje tegenover stellen. ‘Wat stamp ik hard hè’, piept het ‘Westen-muisje’ in de Baltische beemden, – de hand krampachtig op de defensie-knip -, terwijl de tanks van de beer de akkers aan gene zijde van de grens aan gort rijden. ‘Akela, wij zijn paraat!’