Stoorzender

September 2020

Presentator, theatermaker en schrijver Arjen Lubach gaat stoppen met zijn succesprogramma Zondag met Lubach (ZML). Dat kondigt hij aan in zijn boek ’Stoorzender’, dat woensdag verschijnt. Een belangrijke reden voor zijn besluit is dat Lubach op het hoogtepunt met het programma wil stoppen. (Telegraaf, 19 augustus 2020). Als je dit leest als langjarig scribent streelt je dat en heb je heimelijk de hoop, dat deze boektitel zijn ontstaan te danken heeft aan mijn geschrijf.

De vakantieperiode zit er voor het merendeel van ons weer op. Een periode om te ontspannen maar ook een gelegenheid om met wat afstand de maat te nemen van “Defensie”.

In de eerste plaats het Haagse Plein; Hier treffen we een (politieke) leiding aan, niet gehinderd door een duidelijke militaire knowhow, of die zou moeten komen van de weinig op de voorgrond tredende Commandant der Strijdkrachten (CDS).

Deze CDS werd recent op de website van Defensie, toen duidelijk werd, dat hij na zijn FLO-leeftijd, in de race was voor de functie van voorzitter van het NAVO-Militair Comité nog beschreven als “Ook zijn stijl van leidinggeven viel op. Die is transparant, to the point, met functionele humor en resultaatgericht. Hij communiceert duidelijk en legt verantwoordelijkheden op de juiste plek.”

Wie al die kwaliteiten ontdekt heeft moge het zeggen… Dat er op het Plein ook nog een Secretaris-Generaal aanwezig is die de grenzen van het beperken van de vrijheid tot het uiten van een mening door defensiepersoneel opzoekt kan niet anders dan verklaard worden dan dat deze mevrouw echt niet weet om te gaan met een 'mensen-organisatie' .

Waar iedereen op zit te wachten, en telkenmale, laatstelijk nog met COVID als alibi, maar wordt doorgeschoven is de zogenaamde 'toekomstvisie'. Hoe raar zou het zijn om dan te moeten lezen, dat Nederland op alle geweldsniveaus de vrede in de wereld kan helpen bewaren. Ja eventjes misschien weten we met zijn allen want meer spullen en met name personeel hebben we niet. Kortom: Van het Plein kwam in de laatste tijd niks en er is ook weinig goeds te verwachten….

Ten tweede is het hele cohort opperofficieren, de enige categorie waarbij geen vacatures bestaan… Commandanten van operationele commando's blijven juichende verhalen publiceren; Is het niet over een nieuw 'speeltje' dan is het wel over wéér een reorganisatie. Zelfs worden zonder schroom nieuwe eenheden uit de hoge hoed getoverd, zoals 'het oprichten van een vierde vuursteunbatterij (minus) met Pantserhouwitzers (MR-16)' met alle toeters en bellen, die daar bij horen. Gaat CLAS het blik 'vacatures' nog verder opentrekken?

Wie van al die medeplichtige opperofficieren toont nou eens de ballen om aan te geven, dat de huidige staat van de krijgsmacht deplorabel is? Ik pleit ervoor Nederland - Naïefland - wakker te schudden. Wat mooi zou het zijn als een paar generaals die van wanten weten eens de waarheid, en niets dan de waarheid vertellen. En bereid zijn gebruik te maken van de voor hen geldende regeling als het leidt tot ontslag. Neem eens een voorbeeld aan Generaal Arie van der Vlis (1940-2020), die wel in 1994 zijn functie neerlegde, omdat hij zich niet kon verenigen met de toenmalige politieke situatie rond Defensie (i.c. het regeerakkoord van Paars I).

Wat ik maar wil zeggen: Petje af voor U op de werkvloer, - de werkvloer die voor velen in de topfuncties oh zo onbekend lijkt te zijn.

Juli 2020

Als je op de website van Defensie kijkt, wat precies de taken van de Commandant der Strijdkrachten (CDS) zijn, dan zou je eigenlijk grote bewondering voor iemand die deze functie bekleedt moeten hebben.
Ik citeer enkele zinsneden van die website: ' De CDS is verantwoordelijk voor de inzet van militairen op missie', 'Een andere taak van de CDS is de verantwoordelijkheid voor de planning en uitvoering van militaire operaties. Hij
moet dus zorgen voor de omstandigheden waarin militaire eenheden genoeg personeel hebben….. De CDS is de belangrijkste militair adviseur van Nederlands politieke leiders.'
Als toeschouwer constateer ik dat sinds oktober 2017 slechts weinig positiefs over de CDS te ontdekken is… En dan plotseling… Hij verschijnt in het nieuws door zijn mening dat een toelage voor 8 superstafadjudanten terecht zou zijn… Hij moet wel gedacht hebben, dat er zoveel militairen uit zijn organisatie verdwijnen, laat ik er tenminste 8 behouden, kunnen we tenminste met een mini-team aan de zomeravondvoetbalcompetitie meedoen…
Al bij zijn aantreden in 2017 liet ik mijn twijfel blijken maar wat deze Mijnheer Bauer nu uitspookt kan ik niet anders kwalificeren als het kopen van loyaliteit van functionarissen, die, naar mijn mening, geen andere toegevoegde waarde hebben dan het aangeven van het mapje met de speech van de super-generaals en het 3 passen linksachter bij hen lopen…
Een draagvlak op de werkvloer in de organisatie? NIHIL.. Noch voor de CDS noch voor deze fraai met nestels, als waren het carnavalsvierders, uitgedoste superadjudanten… Dat de CDS recent ook nog grootofficier in de Kroonorde in België werd en zei daarmee vereerd te zijn toont maar weer het belang van dit soort uiterlijkheden op zijn niveau aan…
Als nu eens eindelijk serieus werk zou worden gemaakt van een solide en inzichtelijk functiewaarderingssysteem, zou een begin kunnen worden gemaakt met de o zo gewenste objectivering van het loongebouw binnen Defensie. Alleen op basis van zo'n systeem kunnen functies van gelijke zwaarte ook gelijk beloond worden. Nu is het met een plakwerk van toelagen een onoverzichtelijke wirwar, en wordt met de huidige systematiek veroorzaakt dat hoe dichter je zit bij het 'beleid' je des te beter af bent.
De geachte werkgever Defensie zou dan ook eens serieus een stap kunnen maken, zodat de paarden die haver verdienen die ook krijgen! Maar dan wel structureel en niet met toelages… (is ook goed voor de hypotheek-toetsing!), zelfs niet die dwaze toelage om de laagste salarisgroepen boven het wettelijk minimumloon te brengen! En weer kon Defensie in het SOD (eind juni) niet leveren omdat de werkgever de urgentie kennelijk niet onderkent.
Al met al ga ik met een chagrijnig gevoel de zomerperiode in, omdat ik geen enkele positieve activiteit bij de werkgever zie. Desondanks wens ik U een plezierige vakantieperiode toe, reis verstandig, en zet de sores van U af…

Juni 2020

Vertrouwen gaat te paard en komt te voet; een man een man een woord een woord; zo maar een paar uitdrukkingen, die in deze COVID-19-tijd voorbij kwamen… Dan blijkt ook in hoeveel zaken dat 'vertrouwen' belangrijk blijkt te zijn...

We vertrouwen erop, dat beleidsmakers en bestuurders de juiste beslissingen nemen ten gunste van de volksgezondheid, zonder geheime agenda's, en die ook tot uitvoering (laten) komen; we vertrouwen erop dat politici onze vertegenwoordigers in de Tweede Kamer feitelijk juist informeren, en we vertrouwen erop dat een werkgever al het mogelijke doet de gemaakte afspraken met de vertegenwoordigers van werknemers na te komen.

Nou, nou... De 'gunst' van gegeven vertrouwen is in de tijd dat we in de lockdown periode zaten eigenlijk zonder ophouden beschaamd... Braaf hield het merendeel van de Nederlanders zich aan de anderhalve meter afstand en dan verschuilt de burgermevrouw van Amsterdam zich achter doel en iedereen anders om haar gebrek aan ballen bij de handhaving van de sociale afstand te verbergen en zo het vertrouwen in het openbaar bestuur naar de knoppen te helpen.

Loyaal stemmen Nederlanders op kandidaten met een programma... Maar om te beginnen de minister van Defensie gooit de grondwettelijke taken en daarmee de veiligheid van ons land over de schouder en is het ijs waarop de geplande en in het bondgenootschap toegezegde 2% van het BNP voor Defensie nog dunner dan haar informatievoorziening over de luchtaanval in de Iraakse stad Hawija. Nu maar afwachten wat er in de (alweer) uitgestelde visie op Defensie weer allemaal wordt opgedroomd...

“Defensie beschermt wat ons dierbaar is” staat te lezen op de website van Defensie. Voor mij is het vertrouwen zodanig aangevreten, dat ik me afvraag wat bedoeld wordt met “ons” en hoe die bescherming er dan wel uit moet zien.

Als dan ook de staatssecretaris nog naar de Kamer wordt geroepen… “De staatssecretaris heeft in het debat erkend dat ze meer openheid en transparantie in het proces had moeten geven naar Zeeland en de Kamer bij de momenten van twijfels over de verhuizing naar Vlissingen. Daarbij heeft ze aangegeven dat zij zich teveel op de verdere inhoudelijke onderbouwing van haar heroverweging heeft gericht en daarmee onvoldoende oog heeft gehad voor het proces richting Zeeland en de Kamer en dat dit anders had gemoeten.” (volgens Defensie). Ja dan is het afwachten of en wanneer de minister-president moet gaan verklaren dat hij 'het volste vertrouwen' heeft in deze twee bewindspersonen om vast te stellen, dat ook hij dat vertrouwen niet meer heeft...

Toevallig (of niet) zijn deze twee ook nog 'werkgever' van duizenden vacatures, waarvan het aantal steeds maar groter wordt. En ze draaien aan de knoppen van de arbeidsvoorwaarden van de 'achterblijvers' in hun organisatie. Ik heb waardering voor het vertrouwen van de onderhandelaars, maar velen ervaren het als het trekken aan een dood paard onder meer waar het aankomt op het nieuwe loongebouw per 1 juli. Kijk eens naar de zure commentaren op social media en het wantrouwen in de werkgever dat daaruit blijkt...

De recente COVID-19-periode wordt alom geprezen om de (gedachte) positieve effecten op de psyche van de Nederlandse bevolking. Ik constateer echter een naar het nulpunt dalen van vertrouwen, en daarmee een afbrokkelende cohesie. Wordt het 'ieder voor zich en God voor ons allen' dan toch nog meer het nieuwe NU? Ik hoop van niet..

Mei 2020

Zeventien miljoen mensen… Zoveel zijn er inmiddels in ons land, 75 jaar na de bevrijding waarover de koning op 4 mei nog zei: “Toen wérd de keuze voor ons gemaakt. Door een bezetter met een ideologie zonder genade die vele miljoenen mensen de dood in joeg. Hoe voelde de ultieme onvrijheid?”
Anno 2020 wordt er ook onvrijheid ervaren, want in deze uitzonderlijke maanden hebben wij allemaal een deel van onze vrijheid op moeten geven. Nu maken we zelf een keuze. In het belang van leven en gezondheid. Een groot verschil met 40-45 is echter de periode die doorstaan moet worden; waar er toen sprake was van 5 jaar, schijnt op dit moment 2 maanden voor velen al onoverkomelijk te zijn…

Wat mij zo in deze lockdown periode opvalt, is dat onder die eerder genoemde zeventien miljoen mensen zoveel klagers zijn, die alleen maar de problemen zien. Woorden als 'omvallen', 'geen toekomst' of ja zelfs 'burn-out' komen via allerlei communicatiemiddelen op je af.

Ik vraag me af waarom de zelfstandigen geen reserve hebben opgebouwd (hoe zouden zij - onverzekerd - bijvoorbeeld een gebroken been overleven?) om nog maar te zwijgen over het waarom de Netflixer, of de Playstationspeler geen andere bezigheid weet te bedenken. In alle luxe vergeleken met de ultieme onvrijheid van nog maar enkele generaties geleden.

Wat mij ook opvalt is de grote hoeveelheid (zelfbenoemde) 'experts' tot zelfs ene Maurice de Hond, die geschreven heeft: “Mijn achtergrond als sociaalgeograaf en mijn ervaring met data en statistiek helpen om tot onderbouwde inzichten te komen in de COVID-19 crisis.” Moeten we aan deze mijnheer die streefde naar 200 zogenoemde 'Steve Jobsscholen', ook wel ‘iPad-scholen’ genoemd, en er op het hoogtepunt slechts 21 realiseerde of bijvoorbeeld 10% fout zat in zijn voorspelling voor de Tweede Kamerverkiezingen van november 2006, enig geloof in COVID-issues hechten? Ik zie zoveel experts voorbij vliegen, dat ik er niet een meer geloof…

Maar toch… Om de koning (met respect) nogmaals te citeren: “Er waren toen veel mensen die zich verzetten. Mannen en vrouwen die in actie kwamen, die tegen de stroom in burgermoed toonden en hun eigen veiligheid op het spel zetten voor anderen.”

Zoals er in de huidige crisis ook mensen zijn, die zich wel zonder eigen belang en veelal in stilte inzetten voor de ' ander' . Soms gebeurt dat vanuit hun professie maar ook als 'naaste'. Voor hen mogen we alle respect hebben, niet alleen in deze tijd, maar ook voor de toekomst.
Het nieuwe “NU” zal in onze maatschappij nog moeten neerdalen. Zeventien miljoen mensen hebben allemaal een verschillend toekomstbeeld, maar vooral onze vrije, democratische rechtsstaat moeten we koesteren en verdedigen. Want alleen die biedt bescherming tegen willekeur en waanzin.

En in die toekomst heeft onze expertise bij Defensie een prominente rol.

April 2020

We zijn aangekomen in een tijd, die we ons nooit hadden durven voorstellen. Ondanks een grote pandemie-oefening in het nog niet zo verre verleden waarbij de bottlenecks, die nu hoofdbrekens bezorgen in deze COVID-19 crisis als 'ervaringen' werden vastgelegd, zoals een tekort aan IC-bedden, en tekorten aan materieel en personeel, werd vooral om economische redenen geen lering getrokken uit de oefeningsresultaten.

De gedachte was: dit overkomt ons niet. Achteraf is het gemakkelijk praten, maar misschien wordt er in de toekomst meer serieus aandacht gegeven aan 'lessons learned', en wordt het streven naar efficiëntie en het accepteren van buitenlandse afhankelijkheid een andere en wat mij betreft een geringer gewicht toegekend.
“Samen” moeten we aan de huidige situatie het hoofd bieden is de op velerlei manieren verkondigde boodschap. Maar wie is dat “samen”? Horen die idiote samenscholers, die criminele nep-mailtjes afzenders, of de voordringers in de winkels daar ook bij? Ik zal me niet laten verleiden in de schoenen van ethici te gaan staan en er een oordeel over te geven. Laat duidelijk zijn, dat je met deze 'vrienden' geen 'vijanden' nodig heb.
“Samen” toont Nederland op dit moment zijn waardering voor velen, die nu in de frontlijn de gevolgen, waarmee we worden geconfronteerd, verlichten en bestrijden. Wordt dit ook meegenomen in de 'lessons learned' als de situatie weer genormaliseerd is, of wordt dan de werkdag weer gevuld met bijvoorbeeld administratieve rompslomp, waar nu minimale procedures succesvol blijken?

Er is op dit moment een hausse te bespeuren in de waardering voor onder meer de 'zorg' en de 'publieke sector', die tot voor kort afgedaan werd als lastig, overbodig en waard om op te bezuinigen….
“Samen” toont Nederland een onbegrensde inventiviteit en wil om zijn steentje bij te dragen om de werklast van een ander draaglijk te maken. Ook mag hier niet voorbij gegaan worden aan wat de collegae op allerlei plaatsen direct of indirect presteren. Ik neem mijn petje af voor de flexibiliteit van hen en hun thuisfront.
Laten we wat meer naar elkaar omkijken. Let wel naar elkaar!! Dan kan ik me ergeren aan diegenen die op Facebook in de groep “Defensiepersoneel NU op1” het nieuwe loongebouw als belangrijkste item kennelijk hebben, en zelfs de domheid etaleren door te stellen: “Nieuwe excuus om NIET te investeren in Defensiepersoneel is de Coronacrisis….” Je moet je egoïsme zo maar durven tonen…
Laat mij U toewensen, dat U en de Uwen zonder schade en/of collateral damage deze tijd doorkomen, en dat WE nu en in de toekomst SAMEN blijven. Diegenen die wel al getroffen werden wens ik een snel en algeheel herstel.

Stoorzender maart 2020

'Dit is ook het leger!' Het was de vraag
wie nu precies de leiding had, toen minister Ank Bijleveld-Schouten (Defensie)
met Commandant der Strijdkrachten Rob Bauer in Noordwijk over de dansvloer
zwierde. Als een tweepersoons krijgsmacht walsten zij lachend rond, nadat de
debutanten het Wiener Ball hadden geopend in Huis ter Duin. Dit citaat uit de
Telegraaf van 4 februari 2020. Zo begon mijn vorige bijdrage.

Maar: “Ook dit is het leger!” Gezien de
verslechterde internationale veiligheidssituatie sprak het trans-Atlantisch
verbond in 2014 af, te streven naar de ‘2%-richtlijn’ voor defensie-uitgaven in
2024. De 2% is gerelateerd aan het bruto binnenlands product (bbp). Maar 6 jaar
later is dat streven nog niet in zicht. Nederland besteedt ongeveer 1,35% van
het nationaal inkomen aan Defensie en de 2%-norm is nog lang niet in zicht in
Nederland. Wie is de aangewezene om veiligheid te verkopen aan de Nederlandse
bevolking? Ja ZIJ!!

Maar: “Ook dit is het leger!” Ruim 200
bemanningsleden vertrokken eind januari met Zr. Ms. De Ruyter naar de Golfregio
om een bijdrage te leveren dat de rust in de wateren daar terugkeert.
Tweehonderd bemanningsleden en een nog grotere groep relaties, die wel
daadwerkelijk met 'veiligheid' bezig zijn.

Maar: “Ook dit is het leger!” Voor de
Charlycompagnie van 13 Infanteriebataljon Luchtmobiel liggen de
dichtstbijzijnde serieuze hoogtemeters in het Sauerland nabij Winterberg. De
para’s ondergaan hier een training in het kader van Vormen Trainen Luchtmobiel
(VTL). Het doel: Je team leren kennen en de mentale weerbaarheid vergroten
onder verzwaarde omstandigheden.

Een soldaat wordt meegesleurd door 2 maten
tijdens de laatste 300 meter bergop. Even ervoor is de boomstam die ze binnen 8
minuten 2 kilometer moesten meesjouwen door 2 anderen van de groep
binnengebracht. Ze zijn doorweekt van het zweet en zitten onder de modder. Tijd
om uit te hijgen is er niet. Minister en CDS: Dit is daadwerkelijk bezig zijn
met 'veiligheid'.

Maar: “Ook dit is het leger!” Vele andere
voorbeelden van het daadwerkelijk met veiligheid bezig zijn, zijn aan te
dragen, plus nog eens de vele activiteiten, die op lokaal gebied plaats vinden,
en bijdragen aan een positief imago van Defensie. Voor hun buddy's in nood
fundraisende roeiende mariniers (Dutch marines rowing challenge).

Gelukkig gebeurt dit allemaal. Ondanks een
minister en andere Defensie-bobo's voor wie de krijgsmacht kennelijk om te
lachen is... Of luistert de staatssecretaris als enige wel naar het
(mariniers-)personeel, dat - dramatisch voor Defensie - dreigde te stemmen met
de voeten en echt niet alles accepteert.

Wanneer raken ze op het Plein eens
overtuigd van de noodzaak het roer om te gooien?