Ben Groen, ‘onze man’ in het Verantwoordingsorgaan (VO) van pensioenfonds ABP, bekijkt en bespreekt in ACOM Journaal telkens een aantal zaken die van belang zijn voor uw pensioen.

We worden collectief in het pak genaaid!

Dit is de laatste column voor de verkiezingen. Een laatste paar dagen voor u om samen met een groeiende groep de trom te gaan roeren. Steeds meer mensen beseffen dat de huidige pensioendiscussie gepensioneerden en werkenden, dus oud en jong, hard gaat raken. Zij worden gesteund door de vele publicaties van specialisten en kunnen goed onderbouwd uitleg vragen aan onze volksvertegenwoordigers. Dat moet in groten getale gaan gebeuren want het nieuwe pensioenakkoord kan nooit meer worden teruggedraaid.

Onlangs was ik aanwezig bij een bijeenkomst met bestuurders van het ABP en daar werden duidelijk zorgen geuit over het verliezen van ons huidige pensioenstelsel, dat terecht internationaal wordt gezien als het beste ter wereld. Een van de aanwezigen is medeauteur van het artikel hieronder. In dit artikel wordt gesteld dat het tot nu toe gevoerde beleid (niet indexeren) bijna geen invloed heeft gehad op de omvang van ons enorme gegroeide pensioenvermogen.

Dit betekent dat:

  1. gepensioneerden en werkenden ten onrechte niet zijn geïndexeerd,
  2. de werkenden worden benadeeld door hogere premies en minder pensioen opbouw,
  3. het bestaande vermogen meer dan groot genoeg is om rente- en rendementsschommelingen in de toekomst op te kunnen vangen,
  4. het nieuwe pensioenakkoord dodelijk is voor de collectieve zekerheid en wezenlijk niets bijdraagt.

Op zijn vraag of de conclusies van dit artikel ook gedeeld werden door de bestuursleden van het ABP werd niet inhoudelijk gereageerd. Een van hen stelde zelfs dat dit slechts een “mening” verkondigt, net zoals er door het ABP, ministerie van Financiën  en De Nederlandsche Bank ook meningen en opvattingen zijn verkondigd.

De reactie versterkte bij mij de overtuiging dat de bestuursleden gegijzeld worden door (persoonlijke en politieke) opvattingen en belangen binnen de directies van bovengenoemde instanties. Hoe langer ik dit op mij in laat werken, hoe meer er een machteloze woede over mij komt.

Belangrijke spelers binnen de pensioendiscussie, waaronder de ministeries van Financiën en Sociale Zaken en Werkgelegenheid, hebben bepaald geen geweldig trackrecord als het gaat over het omzetten van hun opdrachten in werkbare oplossingen. De ambtelijke adviseurs die het voor het zeggen hebben, zijn blijkbaar voor hun politieke opdrachtgevers een onneembare vesting. Wij hebben hun analyses over de werkelijke redenen voor een nieuw pensioenakkoord in ieder geval niet gehoord. Verder dan (politieke) opmerkingen als:” jong betaalt voor oud “, de “solidariteit is niet meer van deze tijd” en “moet vertaald worden in individuele aanspraken”. Deze beweringen werden vooral ook onderbouwd met de uitkomsten van de berekeningen volgens de unieke rekenrente methodiek( alleen in NL). Omdat deze methodiek echt ter discussie staat, wordt deze boodschap genegeerd door functionarissen die er echt toe doen. Een enkeling vraagt nog wel eens om onderbouwing maar daar durft geen verantwoordelijke serieus op te reageren. Het is echter wel de reden van de radicale verandering die we nu dreigen uit te voeren met ons pensioenvermogen (het is immers uitgesteld salaris, dus van ons: de deelnemers!) Het systeem is onnodig moeilijk gemaakt waardoor alleen de specialisten onder de Tweede Kamerleden er een mening over durven te hebben. Maar door toenemend kuddegedrag binnen de fracties is het veiliger om aan te sluiten bij de voorgelegde ‘oplossing ‘, die nu al niet op een groot draagvlak kan rekenen.

Er zijn naast het onderstaand artikel veel kritische kanttekeningen op de gang van zaken. Zelfs de pensioenfondsen zijn kritisch over het wetsvoorstel. Mij doet dit vooral denken aan eerder falend beleid dat ook begeleid werd door kritiek van vele instanties, waaronder de Raad van State. Kritiek wordt door de laatste kabinetten stelselmatig genegeerd, want daadkracht tonen is belangrijker. Dat daardoor ons pensioenstelsel naar de slachtbank wordt geleid, doet niet ter zake. Eventuele problemen in de uitvoering lossen we later wel op ( Zie: Groningen,  de toeslagenaffaire etc.). Helaas is ons land de laatste jaren ernstig geraakt door het SISO – effect. (shit in – shit out). Dat gaat met dit pensioenakkoord helaas ook gebeuren.

Als onderbouwing heb ik het bijgaand artikel, met toestemming van de auteurs, hieronder gedeeld. De huidige situatie wordt helder onderbouwd weergegeven.

Voor we verder gaan: Doe er wat aan!

Beste lezers, nogmaals : Roer de trom!

U heeft nu de kennis om van repliek te dienen.

Zie ook een opiniestuk in Reformatorisch Dagblad (05-08-’20): ‘Nederlandse pensioenwetgeving in strijd met EU-pensioenrichtlijnen’. https://cutt.ly/mlDhZSC

Uw lid van het Verantwoordingsorgaan

Ben Groen

Reacties altijd welkom via de redactie van ACOM journaal: info@acom.nl