Na vele schijnbewegingen en geruchten is er op vrijdag 14 februari 2020 eindelijk duidelijkheid gekomen omtrent de voorgenomen verhuizing van de Mariniers van Doorn naar Vlissingen.

Hoe definitief dit besluit daadwerkelijk zal zijn zal de tijd moeten leren, in 2012 was immers ook definitief besloten dat de verhuizing naar Vlissingen wel definitief was. Voor nu lijkt het echter een beter gewogen (voorgenomen) besluit waarbij alle elementen daadwerkelijk beoordeeld zijn. Voor deze afweging is een afwegingskader opgesteld, gebaseerd op de volgende aspecten:

  • De noodzakelijke vulling van het Korps Mariniers om de inzetbaarheid te kunnen garanderen. Zeker gezien de huidige nationale en mondiale veiligheidssituatie van groot belang;
  • De haalbaarheid van de gewenste “fit for purpose kazerne” die voldoet aan de operationele behoeften, inclusief de nabijheid van voldoende geschikte oefen- en trainingslocaties;
  • En zoals altijd, en zeker niet als minst belangrijke element spelen de financiën een belangrijke rol.

Wij, en de Mariniers, wisten het al veel langer. Wat men nodig had was in de beoogde locatie in Vlissingen niet mogelijk, de kosten zouden de pan uit gieren en dan was er nog het grootste probleem. Dat probleem was het beste samen te vatten als de enorme leegloop onder Mariniers. Uiteraard werd die leegloop niet alleen veroorzaakt door de geopperde verhuizing naar Vlissingen, maar dit speelde wel een zeer grote rol bij veel vertrekkende mariniers.

Door de keuze voor Nieuw Milligen (op ca. een half uurtje rijden vanaf Doorn) is de verplaatsing in reistijd gedecimeerd terwijl ook de reistijd naar veel van de oefengebieden die vooral op de Veluwe liggen, en die men ook vanuit Vlissingen zou moeten blijven gebruiken, enorm verkleind. Ook in Nieuw Milligen zal een volledig nieuwe Kazerne voor de Mariniers worden gebouwd.

Wij hopen en vertrouwen erop dat deze politieke keuze enorm zal bijdragen aan het terugdringen van de leegloop, en wellicht zelfs aan een verhoogde instroom. Sterker nog, stilletjes hopen we erop dat Mariniers die eerder vertrokken zijn wellicht weer terug willen komen. Korporaals, onderofficieren en officieren krijgen daarbij immers ook een vaste aanstelling, ook dat kan helpen. Als we dan ook op arbeidsvoorwaardelijk gebied (waaronder loongebouw en toelages) vervolgstappen kunnen zetten voor Defensie is er nog hoop.

Blijven er uiteraard wel een paar dilemma’s over. Het kabinet gaat voor de zomer met een compensatiepakket komen voor Vlissingen en Zeeland. En laten we wel zijn, dat is ook terecht. Er is gerekend op de komst van de Marinierskazerne met alle voor- en nadelen van dien, en dat valt nu weg. Maar het is een gegeven dat Defensie de kosten daarvan niet kan dragen en als we nu een andere Defensielocatie moeten gaan verplaatsen naar Vlissingen gieren de kosten wederom de pan uit terwijl er dan voor de groep mensen die daardoor geraakt wordt dezelfde situatie gaat ontstaan. Ik ben dan ook oprecht benieuwd hoe dat gaat lopen.

Tot slot maken we graag een compliment aan de betrokken leden van de medezeggenschap en aan de Brigade-generaal der Mariniers McMootry. Deze mensen hebben zich maximaal ingezet voor de belangen van de betrokken Mariniers en wellicht zelfs voor het bestaansrecht van het Korps, zonder Mariniers zou daar immers weinig van overblijven. Maar ook aan de Minister en Staatssecretaris van Defensie willen wij graag een compliment geven. Uiteraard is het procesmatig allemaal vast niet goed gegaan, maar het zijn wel de bewindslieden van Defensie en niet de bewindslieden van Vlissingen of Zeeland. In die zin is het dan ook een terechte beslissing om het eerdere besluit terug te draaien. Dat is in het belang van Defensie in het algemeen en van de betrokken Mariniers in het bijzonder.

Voor de openbare stukken aangaande dit (voorgenomen) besluit kunt u hieronder klikken: