Mexicaanse Hond

April 2020

We zijn aangekomen in een tijd, die we ons nooit hadden durven voorstellen. Ondanks een grote pandemie-oefening in het nog niet zo verre verleden waarbij de bottlenecks, die nu hoofdbrekens bezorgen in deze COVID-19 crisis als 'ervaringen' werden vastgelegd, zoals een tekort aan IC-bedden, en tekorten aan materieel en personeel, werd vooral om economische redenen geen lering getrokken uit de oefeningsresultaten.

De gedachte was: dit overkomt ons niet. Achteraf is het gemakkelijk praten, maar misschien wordt er in de toekomst meer serieus aandacht gegeven aan 'lessons learned', en wordt het streven naar efficiëntie en het accepteren van buitenlandse afhankelijkheid een andere en wat mij betreft een geringer gewicht toegekend.
“Samen” moeten we aan de huidige situatie het hoofd bieden is de op velerlei manieren verkondigde boodschap. Maar wie is dat “samen”? Horen die idiote samenscholers, die criminele nep-mailtjes afzenders, of de voordringers in de winkels daar ook bij? Ik zal me niet laten verleiden in de schoenen van ethici te gaan staan en er een oordeel over te geven. Laat duidelijk zijn, dat je met deze 'vrienden' geen 'vijanden' nodig heb.
“Samen” toont Nederland op dit moment zijn waardering voor velen, die nu in de frontlijn de gevolgen, waarmee we worden geconfronteerd, verlichten en bestrijden. Wordt dit ook meegenomen in de 'lessons learned' als de situatie weer genormaliseerd is, of wordt dan de werkdag weer gevuld met bijvoorbeeld administratieve rompslomp, waar nu minimale procedures succesvol blijken?

Er is op dit moment een hausse te bespeuren in de waardering voor onder meer de 'zorg' en de 'publieke sector', die tot voor kort afgedaan werd als lastig, overbodig en waard om op te bezuinigen….
“Samen” toont Nederland een onbegrensde inventiviteit en wil om zijn steentje bij te dragen om de werklast van een ander draaglijk te maken. Ook mag hier niet voorbij gegaan worden aan wat de collegae op allerlei plaatsen direct of indirect presteren. Ik neem mijn petje af voor de flexibiliteit van hen en hun thuisfront.
Laten we wat meer naar elkaar omkijken. Let wel naar elkaar!! Dan kan ik me ergeren aan diegenen die op Facebook in de groep “Defensiepersoneel NU op1” het nieuwe loongebouw als belangrijkste item kennelijk hebben, en zelfs de domheid etaleren door te stellen: “Nieuwe excuus om NIET te investeren in Defensiepersoneel is de Coronacrisis….” Je moet je egoïsme zo maar durven tonen…
Laat mij U toewensen, dat U en de Uwen zonder schade en/of collateral damage deze tijd doorkomen, en dat WE nu en in de toekomst SAMEN blijven. Diegenen die wel al getroffen werden wens ik een snel en algeheel herstel.

Stoorzender maart 2020

'Dit is ook het leger!' Het was de vraag
wie nu precies de leiding had, toen minister Ank Bijleveld-Schouten (Defensie)
met Commandant der Strijdkrachten Rob Bauer in Noordwijk over de dansvloer
zwierde. Als een tweepersoons krijgsmacht walsten zij lachend rond, nadat de
debutanten het Wiener Ball hadden geopend in Huis ter Duin. Dit citaat uit de
Telegraaf van 4 februari 2020. Zo begon mijn vorige bijdrage.

Maar: “Ook dit is het leger!” Gezien de
verslechterde internationale veiligheidssituatie sprak het trans-Atlantisch
verbond in 2014 af, te streven naar de ‘2%-richtlijn’ voor defensie-uitgaven in
2024. De 2% is gerelateerd aan het bruto binnenlands product (bbp). Maar 6 jaar
later is dat streven nog niet in zicht. Nederland besteedt ongeveer 1,35% van
het nationaal inkomen aan Defensie en de 2%-norm is nog lang niet in zicht in
Nederland. Wie is de aangewezene om veiligheid te verkopen aan de Nederlandse
bevolking? Ja ZIJ!!

Maar: “Ook dit is het leger!” Ruim 200
bemanningsleden vertrokken eind januari met Zr. Ms. De Ruyter naar de Golfregio
om een bijdrage te leveren dat de rust in de wateren daar terugkeert.
Tweehonderd bemanningsleden en een nog grotere groep relaties, die wel
daadwerkelijk met 'veiligheid' bezig zijn.

Maar: “Ook dit is het leger!” Voor de
Charlycompagnie van 13 Infanteriebataljon Luchtmobiel liggen de
dichtstbijzijnde serieuze hoogtemeters in het Sauerland nabij Winterberg. De
para’s ondergaan hier een training in het kader van Vormen Trainen Luchtmobiel
(VTL). Het doel: Je team leren kennen en de mentale weerbaarheid vergroten
onder verzwaarde omstandigheden.

Een soldaat wordt meegesleurd door 2 maten
tijdens de laatste 300 meter bergop. Even ervoor is de boomstam die ze binnen 8
minuten 2 kilometer moesten meesjouwen door 2 anderen van de groep
binnengebracht. Ze zijn doorweekt van het zweet en zitten onder de modder. Tijd
om uit te hijgen is er niet. Minister en CDS: Dit is daadwerkelijk bezig zijn
met 'veiligheid'.

Maar: “Ook dit is het leger!” Vele andere
voorbeelden van het daadwerkelijk met veiligheid bezig zijn, zijn aan te
dragen, plus nog eens de vele activiteiten, die op lokaal gebied plaats vinden,
en bijdragen aan een positief imago van Defensie. Voor hun buddy's in nood
fundraisende roeiende mariniers (Dutch marines rowing challenge).

Gelukkig gebeurt dit allemaal. Ondanks een
minister en andere Defensie-bobo's voor wie de krijgsmacht kennelijk om te
lachen is... Of luistert de staatssecretaris als enige wel naar het
(mariniers-)personeel, dat - dramatisch voor Defensie - dreigde te stemmen met
de voeten en echt niet alles accepteert.

Wanneer raken ze op het Plein eens
overtuigd van de noodzaak het roer om te gooien?

Stoorzender februari 2020

'Dit is ook het leger!'

Het was de vraag wie nu precies de leiding had, toen minister Ank Bijleveld-Schouten (Defensie) met Commandant der Strijdkrachten Rob Bauer in Noordwijk over de dansvloer zwierde. Als een tweepersoons krijgsmacht walsten zij lachend rond, nadat de debutanten het Wiener Ball hadden geopend in Huis ter Duin.

Dit citaat uit de Telegraaf van 4 februari is een bewijs voor wat ik al enkele keren heb geschreven; er is een totale mismatch met de realiteit. De minister blinkt uit op minder serieuze en vooral niet de defensie-kerntaken betreffende activiteiten, terwijl de CDS ook niet van positieve impulsen voor Defensie kan worden beschuldigd.

Waar is deze minister toch in belangrijke (binnenlandse) zaken? Nergens toch… Neem als voorbeelden het werkgeversgedrag in het Sector- Overleg Defensie (SOD), waar recent nog over het in de arbeidsvoorwaarden (gedachte) akkoord werd gesteggeld over allerlei zaken daarin die betrekking hebben op pensioenen en zelfs door de werkgever de positie van UKW-ers in het Arbeidsvoorwaardenakoord inventief werd gewijzigd ten opzichte van de jaren geldende positie.

Ik concludeer, dat er een pakket Arbeidsvoorwaarden werd overeengekomen, maar dat de prijskaart kennelijk niet wordt geaccepteerd. En dus is de ultiem politiek-verantwoordelijke zoals zo vaak oorverdovend stil, want het gaat naar mijn mening kennelijk boven haar 'pet', en laat ze de staatssecretaris en ambtenaren bij de HDP maar aanklooien… Niet even out of the box treden en kracht tonen, nee CDA-stil zijn.

Zoals van deze minister ook niets zal worden gehoord over het door een inmiddels versteend CDA-coryfee Hillen bedachte verplaatsen van de mariniers naar Zeeland, waar toevallig ook nog eens CDA-ster Karla Peijs Commissaris van de Koningin was in 1992…

Het lijkt erop, dat op dit zéér hoge niveau het woord 'samenwerken' besmet is. Misschien zou het eens kijken naar de videoclip van de Commandant Landstrijdkrachten in de 'Landmacht 01' een eye opener kunnen zijn. Samenwerken om te komen tot een win-win situatie. Nu is het beeld dat door deze Defensietop wordt gecreëerd er een van feesten, vliegenafvangerij en superioriteitsgevoel, waar geen enkele positieve uitstraling naar de organisatie en de daarin werkzame personeelsleden in te ontdekken is.

Toen ik jonger was dan ik nu ben, was het gebruikelijk op dansles te gaan… de Weense wals leverde toen nogal eens een ongemakkelijk gevoel op, iets waaraan het gedrag van de hierboven genoemde hoogwaardigheidsbekleders mij anno 2020 herinnert, en me doet uitzien naar verkiezingen van 2021 (of zoveel eerder als mogelijk). Dan komen er mogelijk meer veelbelovende debutanten op het defensie-parket…

Stoorzender januari 2020

Al is 2020 nog maar nauwelijks begonnen, – mijn beste wensen voor een gezond jaar voor U en de door U geliefden -, en ik heb al weer voldoende stof om mijn 'verbazing' met U te delen.

Op Facebook lees ik de geweldige gedachten van enkelen over wat in het afgelopen jaar bekend is geworden als de “wijziging van het loongebouw”. Er wordt in de bijdragen verwezen naar hoe goed het wel niet is bij geallieerde strijdkrachten. Ja zelfs wordt verwezen naar wat de Amerikaanse collega's wel niet zouden ontvangen…

Ja als men gelijk wil hebben is alles geoorloofd te kopiëren en onwelgevallige aspecten weg te laten of er in ieder geval te 'vergeten'. Lekker selectief shoppen noem ik dat…

Nog erger evenwel is wat openbaar werd (nota bene gepost op Eerste Kerstdag 2019), namelijk dat “de Hoofddirectie Personeel van de Bestuursstaf gezamenlijk met vertegenwoordiging vanuit de Defensie Onderdelen begonnen is met het verkennen van de mogelijkheden van een nieuw beloningsstelsel (Loongebouw en Toelagen samen)“, en “dat leverde meerdere beelden op en daar hebben wij een aantal scenario’s op losgelaten. De uitkomsten daar weer van zijn weer terug op de tijdens de verkenning in de werkgroep ontstane beelden gelegd.”

Deze 'goeroe' werd naar mijn mening voor het karretje gespannen van een werkgever, die in het Georganiseerd Overleg, wat toch al jaren het enige forum voor onderhandelingen tussen werkgever en werknemer is, niet eens in staat is gebleken om ook maar iets van zijn gedachten op tafel te brengen, aangevoerd door een bewindspersoon, die tegenover de volksvertegenwoordiging (Tweede Kamer) staalhard staat te prediken,
dat e.e.a. budgetneutraal kan…

Hoe dat nieuwe loongebouw er op het in het recente AVW-akkoord afgesproken tijdstip zou moeten zijn, nu er al weer maanden verloren zijn gegaan is voor mij een vraag, en toont ogelijk de incompetentie, het gebrek aan gevoel voor urgentie en de onbetrouwbaarheid van de politiek verantwoordelijken, de HDP, en de Directeur Werkgeverszaken aan, en het kan niet anders dan dat er op korte termijn alleen maar een papiermaché hutje op de hei zal staan! Hoe mooi zou het zijn als de 3 andere centrales ook aan dit dode paard zouden trekken!

Och … als het militaire personeel blijft vertrekken, en de werving ook niet echt wil vlotten, kun je altijd nog functies van status veranderen; maak er burgerfuncties van, en huur via via inmiddels vertrokken (ontevreden) vertrekkers in als (schijn-) ZZP-ers. En dat je daarmee weer de Facebookknallers gek maakt is ook welhaast vanzelfsprekend….

Is het dan gek, dat ik me grote zorgen maak over Defensie en vooral het daarbij betrokken personeel. Van deze top van Defensie verwacht ik eigenlijk HELEMAAL niks!

Stoorzender december 2019

Nog altijd is onduidelijk hoeveel burgerdoden er zijn gevallen bij de luchtaanval die Nederlandse F-16’s in de nacht van 2 op 3 juni 2015 uitvoerden in Hawija.

Gewezen minister van Defensie Hennis herinnert zich dat ze de bevindingen persoonlijk heeft meegedeeld aan collega Koenders en minister-president Rutte, al zou de toon bij dat gesprek ’niet alarmerend’ zijn geweest. De twee heren herinneren zich er niets van.
Het is moeilijk te geloven dat de premier zich niets herinnert van een gesprek over burgerdoden door toedoen van het Nederlandse leger, waarbij van fouten in het uitkiezen van het doel geen sprake was, en van verkeerde operationele afwegingen evenmin.

Helaas kan ik niet anders concluderen dan dat er wel veel aandacht is voor allerlei carrières tot die van de huidige minister van Defensie toe, maar dat de persoonlijke consequenties voor alle betrokken militairen in de hele discussie (weer) geen rol lijken te spelen… Hoe dit te rijmen valt met de op zoveel plaatsen gepredikte waardering en respect is helemaal onduidelijk…
Ja en als er dan zo weinig openlijk begrip is voor degenen die namens Nederland tijdens missies opereren, dan is de schandalige uiting van parlementariërs van DENK maar een kleine stap… En zo blijkt maar weer, hoe eenzaam je als militair wel kunt zijn…
Zo… U kunt dit beschouwen als mijn 'samenvatting' van een niet bepaald soepel verlopen jaar… Het was in 2019 een aaneenschakeling van 'spannende momenten' in het georganiseerd overleg met het arbeidsvoorwaardenoverleg als dieptepunt, gekoppeld aan de steeds weerkerende gedachte, dat de werkgever achteruit wil onderhandelen en niet groots de afspraken wil uitvoeren… Er is nog steeds een (slechte ) basis voor het bestaande wantrouwen…

En dan gaan we samen naar 2020… Wat zou het mooi zijn als er weer open overleg zou kunnen zijn; wat zou het voor het personeel goed zijn, als er duidelijkheid komt over plaatsingsprocedures, (waarbij geen plaats is voor de Commandant KMar, die op Facebook melding doet, dat hij iemand op een functie benoemt); wat zou het moedig zijn van commandanten als zij eens publiekelijk duidelijk maken wat nu niet meer kan door de vele vacatures… en zo kan ieder voor zich een terechte wens doen…

Ik wens U en hen die U dierbaar zijn een gezegende Kerst en een in alle opzichten voorspoedig en gezond 2020.

Stoorzender november 2019

De tijd vliegt voorbij, en inmiddels is het alweer wintertijd. Toch gebeurt er als altijd veel, ook in de afgelopen maand heeft er weer het nodige gespeeld en is Defensie op meerdere momenten en manieren in het nieuws gekomen.

Een, naar mijn mening onwerkbaar, niet haalbaar en ongewenst voorstel om mensen van buiten de EU (of Europa) te werven als militair bijvoorbeeld. Uiteraard zeg ik dat niet zomaar. Naar mijn overtuiging ligt daar de oplossing niet. Het is wettelijk gezien niet toegestaan. In de Militaire Ambtenarenwet 1931 is vastgelegd dat alleen “Nederlanders” kunnen worden aangesteld als militair ambtenaar. En let wel dat zijn ook mensen uit de voormalige Nederlandse Antillen. Die zijn, wat mij betreft, meer dan welkom en ik zou graag zien dat er meer mensen uit die landen in actieve dienst treden.

Er wordt echter ook geopperd om (bijvoorbeeld) Zuid-Afrikanen te werven, en dan wordt het toch echt lastiger. Die hebben doorgaans geen Nederlands paspoort en spreken geen Nederlands. Wellicht lijkt het Afrikaans erop, maar het is toch echt iets anders. Een groter praktisch probleem lijkt mij echter het verkrijgen van een “Verklaring geen bezwaar”. Deze mensen hebben immers de laatste 5 jaar niet in Nederland gewoond en dat geeft echt grote problemen met het verkrijgen van een VGB.

Overigens heeft dit soort oproepen ook een positieve kant, en dat is de discussie die het oplevert. Want dat gezien de grote hoeveelheid vacatures onder militairen er echt iets moet gebeuren is duidelijk. Maar wat ons betreft dient dat vooral gericht te zijn op het werven en behouden van personeel uit Nederland. Er is met het laatste Arbeidsvoorwaardenakkoord een eerste stap gezet om de arbeidsvoorwaarden voor het zittende en toekomstige personeel van Defensie te verbeteren, maar we zijn er nog lang niet. Veel van de hierin gemaakte afspraken dienen nog uitgewerkt te worden en er zijn nog de nodige dossiers die moeten worden opgepakt en/of uitgewerkt. Met name het vervangen van het loongebouw voor militairen en het personeelssysteem zouden wat ons betreft moeten gaan zorgen voor een verbeterd perspectief, – en dan in alle opzichten.

Ook kwam Defensie wederom negatief in het nieuws door een drugsincident. Op 24 september jl. werd een 24-jarige matroos uit Haarlem gearresteerd omdat hij aan boord van de Zr. Ms. Johan de Witt wilde gaan met 11 kilo harddrugs in zijn rugzak. Op het moment dat de Zr. Ms. Johan de Witt in Den Helder aankwam werd zowel de bemanning als het schip uitvoerig gecontroleerd en daarbij is wederom 11 kilo harddrugs aangetroffen. Een klap in het gezicht van het Defensiepersoneel in het algemeen en van de betrokken bemanningsleden in het bijzonder.

Defensie is dagelijks (zeker in het Caribisch gebied) bezig met ‘the war on drugs’ en daar horen dit soort incidenten niet bij. Daarnaast wordt door dit incident ook het vele goede werk dat deze bemanning heeft verricht bij de noodhulp in de Bahamas, overschaduwd. En laten we eerlijk zijn, daar hebben onze collegae voor veel mensen het verschil kunnen en mogen maken, en daarvoor verdienen ze ons aller respect en waardering. Wel wil ik op voorhand wegblijven van het woord “verleiding” als motivatie voor de verdachte van dit drugsincident. Het is immers niet op voorhand uit te sluiten dat betrokkene niet in de verleiding is gekomen om zich met deze drugssmokkel in te laten maar dat er sprake was van een “bedreiging”. Maar laten we vooral ook beseffen dat dit soort incidenten nooit helemaal te voorkomen zijn. Ook in dat opzicht dienen we de ‘war on drugs’ te blijven voeren. Extern en intern en als er dan een incident is zoals dit dienen we keihard in te grijpen en transparant te zijn. Dat is nu ook gebeurd en ook daar maak ik graag een compliment voor.

Ook dát is Defensie.