Mexicaanse Hond

Mexicaanse Hond december 2023

En zo kon het gebeuren dat (extreem) rechts electoraal via de Partij voor de Vrijheid (PVV), de macht pakte in Nederland. En hoe? Een verpletterende stembusoverwinning die 37 zetels opleverde in de Tweede Kamer, - meermaals door prominenten van de zegevierende partij als ‘nepparlement’ in de hoek gezet.

Bij de eerste de beste exitpoll begon Pavlov zijn soevereine heerschappij in het (extreem) linkse kamp. Gekrijs, gejeremieer en tandengeknars waren er niet van de lucht. En, jawel hoor, daags na de landslide van de PVV trokken al de eerste protestdemonstraties door de Randstedelijke straten.

Kennelijk is bij de demonstranten nog niet het ontgoochelende besef doorgebroken dat de slinger van het sociale uurwerk in het ‘rechtse kwartier’ staat. “Links’ is een scheldwoord geworden, dat afschuw oproept en staat voor elitair, arrogant en moralistisch. Progressieven hebben nu dezelfde positie als liberalen honderd jaar geleden. En net als toen keren sommigen zich wrokkig af van het ‘domme’ kiezersvolk”, luidt kort samengevat de koude-douche-analyse van politiek-historicus dr. Koen Vossen .

Het overgrote deel van de kiezers koos er via een stem op de PVV voor “om de intens verafschuwde Frans Timmermans uit het Torentje te houden. Liever nog Wilders dan links aan de macht! (-) Verontwaardigd over zoveel onbegrip bij de kiezer, dreigt de progressief-linkse achterban zich ondertussen steeds meer in de eigen bastions te verschansen.” Men geeft af op “(-) een op sensatie beluste mediacratie. Ook gaan enkelen zich te buiten aan neerbuigende teksten over ‘domrechtse’ rancuneburgers die niet zelf kunnen denken en alleen maar met hun onderbuik stemmen”, analyseert Vossen ontnuchterend.

In Europa is al sinds enige tijd een kil-gure rechtse wind opgestoken. In Polen, Hongarije, Slowakije zitten (extreem) rechtse, antidemocraten, meer of minder hecht bevriend met Poetin, stevig en comfortabel in het zadel. Ook Nederland verkeert nu c.q. dreigt in die ‘goelag’ te verzeilen.

Zullen wij het dan beleven dat in het Catshuis en op het Binnenhof de bruinrode loper wordt uitgerold voor ‘geëerde gasten’ als daar zijn Viktor Orbán (Hongarije), Robert Fico (Slowakije), Mateusz Morawiecki (Polen), Marine Le Pen (Rassemblement national, Frankrijk), Filip Dewinter (Vlaams Belang), Jörg Meuthen (Alternative für Deutschland), de clowneske Javier Milei (aankomend president van Argentinië die Wilders heeft uitgenodigd op zijn aanstaande Fiesta de Inauguración). Allen zijn het onversneden autocratie-minnende antidemocraten, onverholen sympathisanten, navolgers, en pajongwaaiers van Poetin. Met zulke antikrachten binnen de EU en de NAVO, mogen de vijanden van een militair sterk en verenigd Europa, comfortabel achteroverleunen.

De prangende vraag is: Wat wordt de nieuwe internationale (militaire en politieke) positie van Nederland met een Catshuisbewoner die met glanzende kijkers lonkt naar het Kremlin en de autocratische, de democratie verfoeiende, geestverwanten in Midden- en Oost-Europa, een aspirant premier die zich fel verzet tegen militaire hulp aan Oekraïne en Nederland zo snel mogelijk naar de uitgang van de EU wil dirigeren? Zou de in het centrum-linkse kamp verguisde ‘zondebok’ Mark Rutte als eventuele secretaris-generaal van de NAVO als een soort bliksemafleider kunnen fungeren en een beredderende rol kunnen spelen? ‘Mark R. to the rescue!?’

In hun belangwekkende boek ‘How Democracies Die’, noemen de Harvard-hoogleraren Levitsky & Ziblatt, twee manieren waarop democratieën gemeenlijk de nek wordt omgedraaid: de (militaire) staatsgreep; de gekozen leiders die zich alras als autoritaire leiders ontpoppen. Herman Tjeenk Willink voegt daar nog een derde manier aan toe: ‘verwaarlozing’ en het daarmee gepaard gaande sluipende betonrot.

Nu is dit, - vergeleken met de meeste landen in Europa en de wereld -, in menig opzicht ‘gave land’ met al zijn punten die verbetering c.q. reparatie behoeven, volstrekt niet te vergelijken met de zwakke schijndemocratieën elders op dit continent en de wereld maar, - een citaat toegeschreven aan Lenin -, ‘vertrouwen is goed, controle is beter!’ In dit geval de noodzakelijke parlementaire controle en de alertheid van klokkenluiders. Om de prominente liberaal H.C. Dresselhuys (1925) te parafraseren: “Houd de lampen (der democratie) brandende!”

Mijn hartenwens voor u: Zalig Kerstfeest en Vredig, Gezond Nieuwjaar.

[1] Historisch Nieuwsblad 28-11-’23 (https://tinyurl.com/yyvcbp3n). 2 Herman Tjeenk Willink, ‘Groter denken, kleiner doen’, 2018, Prometheus.

Mexicaanse Hond november 2023

Hoe heeft Hamas de westerse inlichtingendiensten, de roemruchte Mossad voorop, zo lang Gazazand in de ogen kunnen strooien? Twee jaar lang wist de “terroristische organisatie”1 ongestoord Israëls ‘09/11’ te organiseren zonder dat de Mossad, alom geprezen en gezien als de meest capabele veiligheidsdienst ter wereld, er kennelijk een zweempje Gaza-tunnellucht van meekreeg. David Ben-Gurion, Golda Meir en Moshe Dayan liggen nog van desperaat ongeloof en verbijstering in hun graf te woelen.

En de CIA, de Britse Security Service, de Franse en Duitse inlichtingendiensten? Alle kennelijk met de broek op de enkels verrast. En hoe staat het met onze eigen AIVD en de MIVD? Hoe waakzaam is men ‘op de Frederikkazerne’? Terwijl staatsgeheimen worden versjacherd door medewerkers van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV). ‘Analisten’ die data moeten aandragen om ons te beschermen tegen terreur, aanvallen op onze veiligheid en maatschappelijke ordening, maar zich ontpopten als kille misbruikers van gemeenschapsmiddelen om staatsgeheimen door te sluizen naar de Marokkaanse inlichtingendiensten. Hoe angstwekkend wilt u het hebben?

Nou, wat te denken van veroordeelde terroristen, IS-aanhangers en -groupies, die hier doodleuk aan de slag kunnen met een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG)2, - met alle egards verstrekt. Veroordeelde terroristen (IS-liefjes) die, ‘geblanket’ en wel, reçu zijn in meer of minder hoge politieke en society-kringen. Of een baan krijgen bij de instantie die asielaanvragers screent. Is onze rechtsstaat doende haar eigen ondergang te faciliteren?

En hoe ziet dit beeld eruit binnen onze eigen krijgsmacht? Ook daar schijnt immers het antisemitisme, de Jodenhaat, lonken naar en heulen met de vijand, te gedijen, - tja, ‘inclusieve’ afspiegeling van de maatschappij nietwaar?! Moeten wij ons zorgen maken? Het opgevraagde beeld geeft inderdaad geen enkele reden tot jolijt. Moeten wij onze hoop vestigen op als ‘reactionair’ neergezette (fictieve) karakters als marinierskolonel Nathan Jessep3 die verzekerde dat tijdens zijn wacht op de beschermingswal de vijand geen schijn van kans maakte: ‘Not on my watch!’ Wij rekenen er maar op dat er in onze krijgsmacht (nog) genoeg onverschrokken geesten zijn die het credo ‘not on my watch’ hoog in het vaandel hebben gegrift.

Middelerwijl in Zuid-Afrika. Onze minister van Defensie Kajsa Ollongren, (die wij relatief hoog hebben zitten), in het kielzog van het koninklijk paar in Pretoria en ommeland, tekent zowaar een intentieverklaring met haar collega Thandi Modise, om intensiever te gaan samenwerken. Parbleu et Tiens! Weer breekt spontaan mijn kapklomp uit Paesens-Moddergat, die ik onderlaatst nog heb laten repareren. Gaan wij nu samenwerken met het land dat een innige ‘liefdesrelatie’ heeft met het Rusland van Vladimir Poetin? Het land van president Cyril Ramaphosa, een uitgesproken antiwesterse ‘semi-despoot’. Een land dat weinig moet hebben van de NAVO, de EU e.a.?

“Nederland moet investeren in zijn relatie met Afrika en Afrikaanse landen. Doen we dat niet, dan doen anderen het”, liet Ollongren zich ontvallen. Maar natuurlijk, daar zijn we het roerend mee eens; zeker nu het francofone deel van het continent al in handen is van de 'Filistijnen' (Wagnergroep i.e. Rusland; China). We gaan nochtans onze vijanden toch niet (nog meer) voorzien van knowhow die ze ontberen en die ze uiteindelijk tegen het westen (ons) kunnen aanwenden?

Tot slot nog een opmerking naar aanleiding van de oorlog tussen Israël en terreurorganisatie Hamas. De in het westen altijd al onderhuids woekerende Jodenhaat en antisemitisme, vlamt in alle hevigheid op. Daarbij vlijt (extreem) links zich knus onder een laken met haar feitelijke aartsvijand: migranten met een veelal antiwesterse set (religieuze) waarden en normen. En uit de riolen van het internet stijgt met toenemende kracht de bruine walm van onpasselijk makende putlucht als voorbode van een eigentijdse Kristallnacht?! Helaas, het blijkt weer eens: ‘Europa zal de Joden Auschwitz nooit vergeven’.

1. Door o.a. de Europese Unie, Verenigde Staten, Japan, Jordanië, Australië, Canada en Israël.

2. Een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) is een verklaring waaruit blijkt dat uw gedrag in het verleden geen bezwaar vormt voor het vervullen van een specifieke taak of functie in de samenleving. (-) Bijvoorbeeld voor het vervullen van een functie waarin u werkt met vertrouwelijke gegevens, kwetsbare personen, geld of goederen. Bron: Openbaar Ministerie (https://tinyurl.com/34jfr7ds)

3. Een briljante rol van Jack Nicholson in ‘A Few Good Men’ (1992)

Mexicaanse Hond oktober 2023

Ook dit jaar stonden ze er weer op Prinsjesdag, - plichtsgetrouw, langs de route die het koninklijk paar, de kroonprinses en andere leden van het Koninklijk Huis, aflegden van Paleis Noordeinde naar de Koninklijke Schouwburg. Tweeduizend collega’s, bewakers van onze vrijheid, ja, ook de vrijheid van wappie-fabulanten, beroepsactivisten en -querulanten die met veel laweit ageerden tegen het koninklijk gezelschap. Wat is Nederland toch een “gaaf land”. In tal van landen zouden die boe-roepers en snerpende fluitjesblazers, het bekopen met forse (lijf)straffen; in Thailand, naar wij vernamen, zelfs met de doodstraf.

Chapeau voor die ‘Prinsjesdag-collega’s’ die onverstoorbaar hun beveiligings- en ceremoniële werk bleven doen. Chapeau ook voor de vrouwen en mannen van het KPU Bedrijf Defensie die met het gereedmaken van de fraaie ceremoniële tenues weer puik werk afleverden.

Chapeau andermaal, en wel diep, voor onze sporthelden, twintig in getal dit keer, die op missie fysiek en/of mentaal blijvend letsel opliepen, maar zich weer ‘invictus’ toonden op de Invictus Games in Düsseldorf. Diepe achting en waardering voor deze ware helden die er alles voor over hebben om hun beperkingen te boven te komen.

Extinction Rebellion (XR), een gesubsidieerde agitatieclub, van oorsprong Brits, voornamelijk bevolkt door beroepsactivisten en klimaatradikalinski’s, die kennelijk menen boven de wet te staan. Scherpslijpers die menen het alleenrecht te hebben om zich (de rechten en vrijheden van medeburgers aan hun laars lappend) bezorgd te betonen over klimaatverandering. Het zijn steeds weer dezelfde dwingelandijtechnieken zoals die in de jaren ’60-’70 door (extreem) linkse activistische studenten conform de communistische agitatie-theorieën werden toegepast. Door blind fanatisme gedreven doorgaan tot de ‘regentenburcht’ bezwijkt.

In de jaren ’60 en ’70 kon dit “gave land” rekenen op het Korps Mariniers om orde op zaken te stellen in het publieke domein. Mariniers, afgereisd uit Doorn, verwijderden overlast bezorgende ‘nozems’ uit het Centraal Station te 020 en veegden, samen met manschappen uit Den Helder, de Dam (het Monument) schoon waar hippies uit heel de wereld bivakkeerden. ‘Links’ schreeuwde moord en brand. De silent majority vond het prachtig. Toen waren ‘gezag, autoriteit en respect’ nog niet volledig naar de gallemiezen gegaan.

Wereldwijd sukkelt de democratische rechtsstaat intussen verder naar de gretige gallemiezen. En het Westen lijkt daarbij meer dan een handje te (willen) helpen. Zo hebben zowel de NAVO als de EU met het binnenhalen van sommige Midden-, Oost-Europese en Balkanlanden, ook het Paard van Troje geïnviteerd. En dan gaat het niet alleen om Hongarije of Polen, maar met name ook om Slowakije waar de anti-EU, anti-NAVO, überhaupt antiwesterse Moskougezinde autocraat Robert Fico zegevierde bij de jongste verkiezingen (30-09-23).

Anti-democratie-complotfabels, fakenieuws, AI-bedrog, op grote schaal uitgevent vanuit Sint-Petersburg door de Russische trollenfabrieken, vonden kennelijk gretig aftrek bij de Slowaakse kiezers (inzonderheid op het platteland met nors-narrige boeren die kennelijk terugverlangen naar de Sovjet-knoet).

Het Kremlin intussen, kijkt vergenoegd toe hoe de Westerse sympathie voor Oekraïne (“zij vechten onze oorlog, voor onze vrijheid”, - weet u nog?) verdampt c.q. omslaat in lethargie en antipathie. ‘Oekraïne-moeheid’ slaat toe, - valt allerwegen te beluisteren. Polen, met morrende agrariërs vanwege ‘goedkoop’ Oekraïens graan, stopt subiet met wapenleveranties aan Kyiv; de vers gekozen Slowaakse regeringsleider Fico, belooft “geen kogel meer naar Oekraïne”. En ook in Amerika, bij de meerderheid van de Republikeinse partij (in het Congres), vindt het Kremlin-narratief over Oekraïne, steeds meer weerklank.

Het Noord-Europese ‘pro-bastion’, Nederland mede in de frontlinie, is nog intact, - maar voor hoelang nog? Ook in de EU zou ‘metaalmoeheid’ hebben toegeslagen. Bovendien valt op de weifelende, wankelmoedige SPD-Duitsers, geen staat te maken. Met een variant op een Chihuahense spreuk: ‘Arm prowesters Oekraïne, zo ver van God, zo dicht bij Poetins Rusland’.

Herman Tjeenk Willink, de erudiete, wijze, toenmalige vicepresident van de Raad van State, nu minister van Staat, schreef jaren geleden al over “de kwetsbaarheid van (de) democratische rechtsstaat in een wereld waarin grenzen vervagen.” Tjeenk Willink benadrukte dat eenieder medeverantwoordelijk is voor handhaving van de democratische rechtsorde. “Democratie en recht krijg niemand cadeau”.

Mexicaanse Hond september 2023

Annelore. - kent u die naam beste lezers (v/m)? Annelore! Een naam die nevelige vrieskou visioenen doet opdoemen van hupsende jodelmeisjes in Zwitserse almen, - hoog in de Toblerone-bergen van het gatenkaasland.

Of Annelore (Roelofs) ook huppelt of hupst, is ons (vooralsnog) niet bekend. Wel dat de voormalige korpschef van politie in Noord- en Oost-Gelderland, zojuist per parachute gedropt is op de burelen van de Haagse Beatrixkazerne, als commandant van de Koninklijke Marechaussee.

Mevrouw Roelofs die op dit moment vermoedelijk nog geen Colt C7/C8 van een ‘Minimi’ kan onderscheiden, wordt, meldt Defensie, “als reservist aangesteld in de rang van luitenant-generaal en (gaat) een militaire opleiding volgen”. “Picture it”, zou Sophia in de onvolprezen tv-soap ‘The Golden Girls’ zeggen, ‘picture it’: een reservegeneraal die vermoedelijk nog nimmer op (militair) bivak is geweest, - laat staan een missiegebied niet alleen van hearsay kent. We leven in hallucinante tijden, - wat u zegt!

Intussen elders binnen de Defensieorganisatie nog meer ongein. De courant NRC (28-06-23) bericht dat de Japanse duizendknoop van extreemrechts zich dieper en breder wortelt in de krijgsmacht. Manifestaties daarvan op de (academische) officiersopleidingen roepen de vraag op of het veel geroemde en gepredikte ethisch, verantwoord, sociaal (gedreven) leiderschap überhaupt wel ‘landt’ bij cadetten, adelborsten en andere aanstormende militaire junior leaders. - De militaire leiders van straks die, in extremis, hun leven veil moeten hebben ter bescherming van onze vrijheid en veiligheid? Het slaat mij Siberisch koud om het hart!

‘Autonomen’ rukken op, maakt ‘de krant van wakker Nederland’ (16-08-23) ons diets. Autonomen? Wie zijn dat nu weer? Aha, naar wij begrijpen, hebben wij van doen met Nederlanders die de Nederlandse staat en haar instituties niet erkennen. Bizar, maar goed mogelijk natuurlijk; eenieder zijn meug.

Men acht zich autonoom en weigert van lieverlede zijn basale burgerlijke plichten na te komen. Maar men wil wel voluit kunnen genieten van de voorzieningen en bescherming en veiligheid die onze verzorgings- en welvaartsstaat te bieden heeft. Ons advies aan die lieden: ‘Gelieve dan subiet te verkassen naar voor u verkieslijker oorden!’

De geschiedenis rijmt onderwijl onverdroten in tal van versmaten en -voeten. De grafdelvers van de democratie met in hun kielzog de aasgieren, staan pelotonsgewijs inzetgereed opgesteld om hun verachtelijke werk te doen. In Israël bijv., wrange ironie, gaat Netanyahu ijzerenheinig door met het ontmantelen van de rechtsstaat.

In de Verenigde Staten drommen rabiate antidemocraten, QAnon-complotfabulanten, anti-institutioneel extremisten, tezamen achter een criminele antidemocraat en oud-president, die de presidentsverkiezingen van volgend jaar hoogstwaarschijnlijk hands down gaat winnen.

In Afrika, ach ja, Afrika, volgen de staatsgrepen elkaar in rap tempo op en lijkt Rusland (Wagnergroep) het in een toenemend aantal landen voor het zeggen te hebben. Terwijl China de laatste jaren in nogal wat landen een dominante economische (en sturende) positie heeft verworven. In Afrika lijkt dan ook het pleit definitief beslecht ten nadele van de (broze) democratiën.

De pendule staat nu kennelijk op ‘jacquerie’: de opstand van ‘het platteland’ tegen, wat genoemd wordt, het ‘institutioneel urbanisme’. De ‘noaberstaat’/’mienskipstaet’, lijkt aanstaande; de terugkeer van de nachtwakerstaat uit de tweede helft van de negentiende eeuw. 3 Een ‘minarchistische’ overheid die Gods water over Gods akker laat lopen.

Hoe zorgwekkend snel de ontmanteling en begrafenis van de democratie gaat, - in dit geval in Duitsland in de jaren dertig (de Weimarrepubliek) -, wordt op huiveringwekkende manier beschreven door de Duitse auteur Uwe Wittstock.

“Er verstreken vier weken en twee dagen tussen het aantreden van Hitlers regering en de ‘Noodverordening ter bescherming van volk en staat’ die alle wezenlijke burgerrechten buiten werking stelde. Meer dan die ene maand was er niet nodig om de rechtsstaat om te vormen tot een gewetenloze heerschappij op basis van geweld.”

En vandaag dreunen de laarzen weer (AfD, Reichsbürgerbewegung, de door ultrarechts gedomineerde Querdenker-Bewegung, et al) op de kinderhoofdjes in de straten van Berlijn. Seid wachsam!

Mexicaanse Hond juli 2023

En daar was dan de zoveelste charade van Poetins voormalige borsjtbereider, Prigozjin en zijn in oorlogsmisdaden grossierende soldeniers die zich tooien met de bizar aandoende naam: Wagner Groep. ‘Prigo’ organiseerde een “mars der gerechtigheid” en nam daarbij een shortcut naar het Moskouse Rode Plein (?), maar besloot halverwege rechtsomkeert te maken. “Om bloedvergieten te voorkomen”, hield hij de wereld voor het lapje. De ware reden achter deze commedia dell'arte annex opera buffa zal, naar wij vrezen, voor immer diepgevroren blijven in de Siberische permafrost.

Bij ons lijken complotteurs, antidemocraten op alle fronten het pleit te winnen. Op de voet gevolgd door de cultuur-van-uitsluiting, karaktermoord, socialmedia-lynching en oudtestamentische steniging minnende wokies en andere radikalinkski’s.

Onlangs kwam het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) naar buiten met het rapport ‘Sceptische visies in het coronadebat’. Een van de auteurs, dr. Joep Schaper, kwam op de treur- en kwelbuis breedsprakig pleiten voor de uitventers en aanjagers van die ‘sceptische visies’. Zij zouden “serieus genomen moeten worden door de overheid” sprak de onderzoeker, gespecialiseerd in “media, institutioneel vertrouwen, sociaal vertrouwen en de maatschappelijke effecten van de coronacrisis”, op vrome wijze.

Maar de zeergeleerde sociaalwetenschapper vertelde er niet bij hoe de overheid haar oortrompet te luisteren moet leggen op de geprangde zielen van lieden die heilig geloven in een reptielenelite die de wereld bestiert, en true believers zijn van andere kwaadsappige complottheorieën.

Ook de tere zieltjes die dagelijks hun welbevinden moeten wagen in een ‘onveilig werkmilieu’, kraaien victorie. Een beetje stemverheffing van de meerdere of een collega lijkt in deze kleinzerige tijden meer dan voldoende om ‘wolf’ roepend , naar de media te stappen. Succes verzekerd. Men legge in dit opzicht zijn oortrompet te luisteren bij de voormalige minister van Onderwijs Wiersma. Die riep zijn slabakkende en anderszins tekortschietende ambtenaren vaak bars tot de orde en moest uiteindelijk in het stof bijten. Karrevrachten excuses en spijtbetuigingen ten spijt. Het scheelde weinig of dat lot was ook Senaatsvoorzitter Bruijn beschoren maar die had toevallig het politieke tij mee en mocht (aan)blijven.

Hoe vaart de krijgsmacht in dit woke-teerhartige-kleinzerigheidcomplotteurs tijdsgewricht? Zij is immers, qua personele invulling, een afspiegeling van de maatschappij. Welnu, het is vurig te hopen dat dit sociale rariteitenkabinet daar niet wordt binnengehaald als Sinterklaas en Pietermanknecht in één verpakking. Zijn er overigens nog ‘klagende’ commando’s over hun vermeende “sociaal-onveilige werkomgeving”?

Terwijl wij hier de pluisjes uit onze navels pulken, is er in de boze buitenwereld allerhand aan de hand. Jongeren uit Franse ‘Vogelaarwijken’ trekken brandschattend door de binnensteden waarbij, (een teken aan de wand?), veel boekhandels het moeten ontgelden). De Amerikaanse minister van BuZa, Blinken probeerde in Beijing te apaiseren terwijl in Californië president Biden zijn collega Xi Jinping als “dictator” bestempelde. Daar zal de agressief-ambitieuze ijdeltuit aan het Hemelse Plein van de Vrede weinig geamuseerd kennis van hebben genomen.

De Amerikanen reserveren fiolen van kritiek voor de Volksrepubliek en haar omnipotente ‘Grote Roerganger’. Intussen blijkt in America The Beautiful het rechtssysteem zomaar te koop. Wie diepe zakken heeft kan als het ware een opperrechter (om)kopen. Bied de kandidaat een luxueus verzorgde vistocht op een duur jacht aan naar Alaska en je zit gebeiteld mocht je juridisch in de problemen komen. En als president kun je, als er posities vrijkomen, je ideologische geestverwanten benoemen in het Hooggerechtshof en zo proberen de (democratische?) rechtsorde naar je hand te zetten. Zie de inperking van vrouwenrechten, het opwerpen van electorale hinderissen voor zwarten en andere minderheden etc. in een toenemend aantal (zuidelijke) staten.

In de staat Florida bijvoorbeeld, regeert een autoritaire, mysogine gouverneur, would-be presidentskandidaat, die boeken verbiedt en laat verbranden. - Ook elders in het diepe zuiden een ingeburgerde en geliefde vorm van tijdverdrijf nu het lynchen van de zwarte en andersgekleurde medemens aan wettelijke banden is gelegd.

Zweden maakt een diepe knieval voor Erdoğan. De Koerdische bevrijdingsbeweging PKK en haar aanhangers worden buitengewoon streng aangepakt. De Zweedse regering schroomt niet daarbij in collusie met de Turkse geheime politie op te treden. Weer zijn de Koerden, een volk zonder eigen land, behalve de Koerdische Autonome Regio (Iraaks-Koerdistan), het kind van de rekening. Noch is de Turkse theocraat niet tevreden. Hij blijft het NAVO-lidmaatschap van Zweden dwarsbomen en traineren.
“De aarde wordt steeds platter. Een schijf, bewoond door rapaille en botteriken. Het is affreus.” Aldus sprak Querulijn Xaverius Markies de Canteclaer van Barneveldt , decennia terug al met diepe minachting voor wat de aristocraat bestempelde als “het janhagel”, “het grauw”, “het falderappes”.
De markies zou in zijn tijd als ‘eh… chroniqueur der heersende mores en schouwer in de toekomst’, geen gek figuur slaan.

Mexicaanse Hond juni 2023

Het voortbestaan van de mensheid wordt, luidens bezorgde wetenschappers, bedreigd door AI, artificial intelligence ofwel kunstmatige intelligentie. Wat is dit nu? ‘Wij van WC-eend waarschuwen tegen WC-eend!’ De wetenschap heeft indertijd de AI Doos van Pandora opengebroken en deinst nu dodelijk verschrikt terug van de giftige, letale dampen die zijn ontsnapt? Welnu, wat eenmaal ontsnapt uit die omineuze doos is daar niet meer in terug te stoppen.
Bewaarheid geworden science fiction is in werkelijkheid nog angstaanjagender en weerzinwekkender dan het ware (verouderde) gezicht van Dorian Gray.

Recent, meldt de krant, bracht een op hol geslagen AI-drone de eigen instructeur om, omdat die de geprogrammeerde missie wilde afblazen. De zelfdenkende drone maakte korte metten met iedereen die het aandurfde de missie op de een of andere manier te hinderen. Het betrof hier gelukkig (nog) een simulatiespel, in het ‘echt’ werd (nog) niemand gedood door, zoals het in het Angelsaksisch zo mooi heeft, de rogue going drone. Mogen wij hopen dat men straks, als het ‘droogzwemmen’ achter de rug is, de boel wel onder controle heeft en de override-button zijn werk doet?

AI-gestuurde, ‘zelfdenkende’ wapensystemen, worden op dit eigenste moment, al dan niet in simulaties, uitgetest. Neem bijvoorbeeld Air Launched Effects (ALE). Zwermen kleine(re) drones die airborne worden ‘uitgezet’ om vervolgens als ‘slim’ samenwerkende unit of individueel “autonoom doelen te vinden, te identificeren en uit te schakelen.

Straks worden onze eigen MQ-9 Reapers bewapend met laser- en GPS-geleide bommen en raketten. Een noodzakelijke omschakeling naar ‘killer drone-modus’ in deze bizarre tijden van toenemende mondiale dreiging. Als de ‘menselijke’ controle- en override-systemen het laatste woord maar hebben, is alles goed, naar wij dachten en hopen.

Intussen blijkt Defensie haar eigen beveiliging nog altijd niet op orde te hebben. Andermaal constateert de Algemene Rekenkamer in haar jaarlijkse verantwoordingsonderzoek betreffende Defensie, dat de beveiliging van “militaire objecten zoals radarinstallaties, wapensystemen en voertuigen” ondermaats is. De rekenmeesters van de overheid wijzen op de “(zeer) ernstige gevolgen die dit kan hebben voor de veiligheid van de Nederlandse staat of zijn bondgenoten”. Waar faalt toch telkenmale bij Defensie het duurbetaalde principe: ‘lessons learned’?

Een langgerekte uit de diepste diepten van de krijgsmacht opgestegen cri de coeur: ‘We moeten tanks hebben, anders maken we geen schijn van kans’. In 2010 beschikte de krijgsmacht nog over zestig (Leopard) tanks die daarna met een pennenstreek werden wegbezuinigd. En alsof het allemaal pais en vree was in de boze buitenwereld werden ook negentien F-16 gevechtsvliegtuigen in de ramsj gedaan. Overgedaan aan landen die ons in een eventuele oorlog niet stantepede te hulp zullen schieten.

Een blinde, botte bezuinigingsoperatie die onder het regiem van minister van Defensie Hans Hillen (CDA) en CDS Peter van Uhm efficiënt, dat wel, werd uitgevoerd. ‘Oekraïne’, in menig opzicht een ruwe wake-upcall, bewijst weer eens dat (zware) tanks (vooralsnog) een onmisbaar theater-wapensysteem zijn. Volgens een militair-historicus hebben we wel 120 eigen tanks (state of the art Leopard 2A7+) nodig om “een beetje effectief” te kunnen opereren. Volgens luitenant-generaal Nico Tak, commandant van het Duits-Nederlands Legerkorps en (de landcomponent) van de NAVO Flitsmacht, “is er geen alternatief. Nederland moet gewoon tanks hebben.”

De opperofficier zei dit jongstleden mei bij de oefening van de Flitsmacht op Sardinië (De Telegraaf 12-05-23). Rijst nu toch de vermetele doch bange vraag: Waar waren deze krijgskundig breed en diep onderlegde lieden in 2010 en latere jaren toen Defensie hardhandig werd uitgebeend? Klopten ze aan dovemans deur op Plein 4 te 070? Want, wat als het ‘fight tonight’ adagium akelig harde werkelijkheid wordt? Zijn we dan tot in de haarvaten inzetgereed: ready, willing and able? Dat vraag ik u af, om Wim Sonneveld weer eens te citeren!

Ondertussen gaan antidemocratische krachten in NAVO landen als Polen, Hongarije en Turkije (de eerste twee zijn bovendien ook EU-lidstaten), onverdroten verder met het ondermijnen c.q. ontmantelen van de democratische rechtsstaat. In Polen gingen honderdduizenden de straat op om te protesteren tegen de populistische antidemocraten van regeringspartij PiS. Demonstranten die de vrijheid en de democratische rechten koesteren die in de jaren ’80 van de vorige eeuw bevochten zijn door de brede politieke arbeidersbeweging Solidarnosc. In Turkije beklimt de autocraat Recep Tayyip Erdogan opnieuw het presidentiële pluche om de door hem en zijn volgelingen vurig gewenste eclips van de democratische rechtsstaat in Turkije te finaliseren.

Volgens Somberman is de (parlementaire) democratie als politiek-maatschappelijk ordeningsprincipe op sterven na dood. Geconfronteerd met de mondiale ontwikkelingen zou je geneigd zijn mee te zwelgen in dit doemdenken. Maar wij vinden vertroosting en (hernieuwde) kracht in de woorden van de dichter Lord Byron:
“De strijd voor Vrijheid eenmaal begonnen,
Overgedragen van bloedende vader op zoon,
Wordt vaak verijdeld, maar altijd gewonnen.” (Geciteerd in 'Europa, Een Persoonlijke Geschiedenis' van Timothy Garton Ash)