Mexicaanse Hond mei 2026

De liberale democratie, het is op deze plek vaker gedebiteerd, is mondiaal ernstig in gevaar. Vrijheid, de hoeksteen van de liberale, parlementaire democratie, staat allerwegen onder zware druk en bedreiging.
‘Onze vrijheid is kwetsbaar’ bleek in feite de slagzin van de Dodenherdenking 2026. Extern aangedreven krachten en actoren van eigen bodem, hakken in op onze vrijheden, onze waarden en normen die ze verachten en verwerpen. Onze vrije, open samenleving, bevochten en heroverd met het bloed, het zweet, de tranen, de levens van de gevallenen die wij herdenken op 4 mei, biedt dit soort abjecte lieden alle ruimte om hun vijfde-colonne-activiteiten uit te voeren.
In die gelederen bevinden zich ook de laaghartige bekladders van het Nationale Monument op de Dam, in de avond/nacht voor de jaarlijkse Dodenherdenking. ‘Stoutmoedige strijders’ van ‘Palestine Action Amsterdam’, ten burele van Hamas en aanpalende groeperingen, aangeduid als ‘al-aghbiya’ al-mufidun’, ‘nuttige idioten’, in het verwerpelijke, decadente Westen. Bekladding van een soortgelijk, eerbiedwaardig monument ter nagedachtenis van ‘onverschrokken Hamas-strijders’, die vielen in de ultieme strijd tegen de Joden, zou standrechtelijke onthalzing, decolleren betekenen. Zonder pardon.
De wakkere hermandad in 020, die overigens beweert dat het monument aan de vooravond van de herdenking extra werd bewaakt, is er (nog?) niet in geslaagd de daders op te pakken, hoewel ze herkenbaar in beeld zijn op via social media verspreide beelden en video’s. Waar is toch de tijd gebleven van doortastende speurders als Appie ‘De Cock’ Baantjer en Henk ‘Kappie’ Brouwer? Tijdens de herdenking en het ‘stiltemoment’ deden zich geen incidenten voor afgezien dan van een door de politie gesmoorde protestschreeuw van een cliché-uitgedoste activiste.
Het zijn de momenten waarop ik met enige jaloezie kijk naar de Belgen. In het West-Vlaamse Ieper (‘In Flanders Fields) wordt sinds 1928, met uitzondering van de oorlogsjaren, elke avond stipt om 20.00 uur onder de Menenpoort de Last Post geblazen door klaroenblazers van de Last Post Association[1]. Een indrukwekkende plechtigheid van zo’n 10 minuten als eerbetoon aan gesneuvelde militairen uit de Eerste Wereldoorlog. Het verkeer onder de Menenpoort wordt dan stilgelegd door de politie, zonder gemor of ‘tegendraadse’ actie van de verkeersdeelnemers of andere Ieperlingen.
Laten wij hier in Nederland de Nationale Dodenherdenking voortaan houden op een plek, centraal gelegen in het land, waar respect, eerbied en waardering, nog hoog in het nationale vaandel staan gegrift. Te denken valt aan de Utrechtse Heuvelrug of de Veluwe. En dan bij voorkeur met een nieuw, tegen hufter-acties bestand Nationaal Monument.
Als men bij het monument op de Dam ‘alternatief’ wil herdenken, – by all means, be my guest. Maar laat de nationale 4 mei-herdenking verschoond blijven van alternatieve pollutie. Die herdenking is voorbehouden aan onze oorlogsslachtoffers.
Ter afsluiting. De Britse koning Charles was onderlaatst op staatsbezoek in zijn voormalige kolonie Amerika. Op 24 april jl. sprak de Britse monarch het Amerikaanse Congres toe. Tja, nou, nee, daar hadden ze bepaald niet van terug. Dat uitgerekend de Britse koning, de voormalige kolonisator in, wat Zijne Majesteit noemde: “this citadel of democracy”; hen, de Trump administratie en (parlementaire) achterban, de les las over de trias politica, de scheiding der machten, en nog heel veel meer.
Nee, Koning Charles III was niet gekomen om gesuikerde donuts te bakken, integendeel hij greep terug op de Magna Carta om te benadrukken dat ook de vorst niet boven de wet staat. Zeker bij de (al of niet zelfbenoemde) christian nationalists in het Amerikaanse parlement zorgde dit voor een Bijbels ‘geween en geknars der tanden’. Good grief! Oy gevalt! Lord, pity us all!