Mexicaanse Hond maart 2026

Tegen zoveel ‘Epic Fury’ was zelfs de Groot-Ayatollah Ali Hosseini Khamenei, niet opgewassen. De Opperste Leider/Potentaat van de Islamitische Republiek Iran, werd, samen met zijn hofhouding, adviseurs, verdere entourage[1] en familieleden, met AI-bepaalde precisie opgeblazen bij een Israëlisch-Amerikaans bombardement op zijn bunkeronderkomen in Teheran. Na de vernietigende klappen van ‘Midnight Hammer’, schoot het incasseringsvermogen van de meedogenloos wrede, misantropische despoot, tekort bij de ‘helse razernij van epische proporties’ die daarop volgde.

En aldus werd de lont in het kruitvat, gelabeld: ‘Midden-Oosten’. gestoken. Trouwe bondgenoot en sidekick Israël nam het voortouw bij het ontkurken van de fles waaruit de Djinn, de regionale geest, ijlings ontsnapte. Die laat zich niet zo gauw weer vangen en in de fles terug stoppen, naar wij verwachten en vrezen.

Vanuit zijn Floridiaanse residentie Mar-a-Lago, sprak ‘Daddy ‘The King’ Donnie’, de wereld dreigend-vermanend toe. Hij riep het “illustere en trotse Iraanse volk” op, om “de regering over te nemen als onze acties achter de rug zijn.” Tegelijkertijd zegde hij de regionale proxies van Iran de wacht aan, maande hij de Revolutionaire Garde, het leger en de politie om onmiddellijk de wapens neer te leggen op straffe van een wisse dood.

‘Epic Fury’ betekent een nieuwe,  pijnlijk-gevoelige klap voor Rusland en de Volksrepubliek China, na de uppercut van ‘Operation Absolute Resolve’ in Venezuela (03-01-’26).
Vooral de Volksrepubliek, die de dood van Khamenei “krachtig” veroordeelde en bestempelde als ‘flagrante moord”, is extra pijnlijk getroffen. Beijing betrekt namelijk zijn aardolie in omvangrijke hoeveelheden van Iran en hield en passant zo ook het moorddadige, criminele regiem van de ayatollahs stevig in het zadel.

Intussen dijt het conflict langzaam (maar onstuitbaar?) uit, door (de verwachte) acties van lokale Iran-protegees. Hezbollah in Libanon, bestookt als vanouds Israël met raketten en andere wapensystemen. Vanuit Jemen voert Ansar Allah (de Houthi’s) zijn aanvallen op westerse (commerciële) schepen op in de Rode Zee (Bab al-Mandeb zeestraat), Golf van Aden, rond de Hoorn van Afrika en elders in de Arabische Zee.

Europa, de EU, reageerde gereserveerd, koel of obligaat op Epic Fury, met oproepen tot “terughoudendheid” (premier Rob Jetten). Commissievoorzitter Ursula von der fLeyen deed daar nog een schepje bovenop en sprak van “uiterste terughoudendheid”. Tja, daar hadden ze in Washington, Jeruzalem, Teheran even niet van terug. Maar het zwakke (hier en daar als “laf” bestempeld) Europese beroep op de antagonistische partijen ten spijt, werd de rem nergens ingedrukt. Men ging stug en onverdroten door met het lanceren van raketten en drones en het afwerpen van bunkerbusters. Intussen pieken hier dagelijks de (beurs)prijzen van (lng) gas en van aardolie met tientallen procenten. Qatar staakte, zodra de eerste Shaheds van Iran boven Doha verschenen, stantepede de productie van lng.  Waar liggen daar de (geopolitieke) sympathieën? Tja, de wereldorde valt uiteen, is “Under Destruction”, zoals dit jaar het motto luidde van de Veiligheidsconferentie van München. De “new sheriff” in Washington, schuift internationale afspraken, conventies, verdragen achteloos terzijde en voert een transactioneel en ‘penaal’ buitenlandbeleid. “In dit vernietigingsproces moet Europa daadkracht tonen in haar optreden om respect af te dwingen”, sprak MSC-voorzitter Wolfgang Ischinger.

Voor Europa is het zaak zijn positie in deze sterk veranderende wereldorde dringend te versterken, benadrukte Ischinger. “Ik ben van mening dat Europa grote, fundamentele beslissingen moet nemen. Anders lopen de Europeanen het risico door anderen, niet alleen Rusland, te worden ondermijnd. Met andere woorden: we hebben te maken met zeer, zeer grote vraagstukken”, vatte de Duitse diplomaat (oud-gezant van de Bondsrepubliek in de VS) de topics van de Munich Security Conference 2026, samen.

[1] Legerchef Abdolrahim Mousavi, Gholamreza Rezaian, hoofd van de Iraanse inlichtingendiensten, Mohammad Pakpour, commandant van de Revolutionaire Garde, minister van Defensie Aziz Nasirzadeh en Ali Shamkhani, hoofd van de Nationale Veiligheidsraad.