Mexicaanse Hond april 2026

Citeren wij de Amsterdamse dichter-toneelschrijver Gerbrand Adriaensz. Bredero: “Het kan verkeren!” Niets is een wet van Meden en Perzen. Neem de huidige Amerikaanse administratie ‘Trump-(JD) Vance’.

Vorig jaar in zijn toespraak op de Veiligheidsconferentie in München, las JD de Europese (NAVO-)bondgenoten rauwelings de les. Een cultureel, moreel, militair failliete boedel die als een molensteen hangt om de nek van Uncle Sam en subiet moet worden afgeworpen. Zijn minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio García meldde zich dit jaar in de Beierse hoofdstad om met verve van hetzelfde dik hout ruwe, lompe planken te zagen. Kortom: (West-)Europa is reddeloos verloren, cultureel en anderszins uitgeleverd en verkwanseld door ongebreidelde massa-immigratie en meer zelfdestructieve zaken.

Maar dan begint de zelfbenoemde Ruler of the World, El Líder Máximo, een oorlog tegen ayatollah-Iran die, bijna kenmerkend Amerikaans (Vietnam, Irak, Afghanistan e.a.) niet zo voorspoedig verloopt als op voorhand werd aangenomen. Sterker, de ayatollahs, slaan, na aanvankelijke spectaculaire (persoonlijke) verliezen, spijkerhard terug met barrages raket- en drone-aanvallen op Amerikaanse bondgenoten in de regio. Het Iraanse arsenaal aan luchtwapensystemen lijkt schier onuitputtelijk. Ondanks zware Amerikaanse en Israëlische bombardementen blijken de Revolutionaire Garde en aanverwante legeronderdelen in staat om Israël zelf, de Golfregio en ommeland te raken daar waar het echt pijn doet.

En ze knijpen de olieaanvoer naar het Westen, via de Straat van Hormuz, af door een effectieve blokkade. Leiden, of liever nog, MAGA-Trumpland, in last door ongekend hoge gas(oline)-prijzen aan de Amerikaanse pomp. En daarvoor had in het bijzonder ruraal MAGA-land, Koning Donnie toch niet gekroond?! Kortom die ayatollah-blokkade moest subiet worden gebroken en daarvoor werd de hulp ingeroepen van de NAVO-bondgenoten.

Maar die zaten niet te wachten op deelname aan een oorlog die de hunne niet is. “Het is niet onze oorlog”, sprak de Britse premier Keir Starmer, die toch wel een ‘staunch ally’, een stoïcijns onwrikbare bondgenoot van de VS mag worden genoemd. Turkije toonde zich evenmin happig. Spanje, onder de huidige links-socialistische premier toch al niet overlopend van warme solidariteitsgevoelens jegens het bondgenootschap, maar ook Portugal, verschansten zich achter een botweg ‘Nee, niet onze besognes’. Aan benzine en gas geen gebrek overigens op het Iberisch schiereiland sinds de (multinationale) Spaanse energieonderneming Repsol weer naar believen kan boren, oppompen en raffineren in Venezuela. Wel een beetje ongemakkelijk dat het die verachtelijke gringos zijn die Maduro hebben afgezet en die hinderlijke Cubanen verjaagd, – maar och, als de olie, – en met name de oliedollars, maar blijft stromen.

“Those sad NATO-losers.” Lafaards en dégénérés. “Wij zullen dit niet vergeten”, beloofde een briesende, pioenrood aangelopen (“apoplectic with rage”) Daddy Donnie. “Zonder de VS is de NAVO een papieren tijger.” Daddy-zegger Mark Rutte uit Brussel, was er als de kippen bij om begrip te tonen voor de “frustraties” van The Ruler of the World, met de NAVO-bondgenoten die niet verwikkeld willen raken in een oorlog met de ayatollahs. Overigens wekt Ruttes gedrag toenemende wrevel en irritatie in Europa. Men citeert onder meer zijn ‘Keep on dreaming’-reactie op het streven naar minder Europese afhankelijkheid van Amerika. “Als we Rutte mogen geloven, blijven we voor altijd een vazal van de VS”, sprak men korzelig in het Europarlement.

En intussen: o, ironie! Met name de kennis van het vermaledijde Oekraïne en zijn verdoemde, ondankbare president, zou uitkomst bieden om die Iraanse barrages aan raketten en Shahed-drones effectief te bestrijden, – zeker voor (de Amerikaanse militaire bases in) de Golfstaten. Welkome (cyber-)technologische assistentie nu ook Irans bondgenoten, de Jemenitische Houthi’s, zich in de oorlog hebben gemengd. Maar, hot diggity dog!, zijn de Amerikanen dan vergeten dat ze “meer over drones (weten) dan wie dan ook en de beste drones ter wereld hebben” snoefde His Majesty, over de eventualiteit dat de VS Oekraïense militaire hulp zouden inroepen. “Zelensky is de laatste persoon van wie de VS hulp nodig hebben”, sprak The Donald minachtend in een telefonisch interview met Meet the Press van NBC-televisie (14-03-2026).

Maar och, The Dealmaker onderhandelt nu met Iran (dat stug beweert van niets te weten), dus er is geen Shahed-vuiltje aan de lucht, naar wij dachten! Voor de zekerheid toch het amfibische aanvalsschip USS Tripoli met een paar duizend mariniers en ‘vlootjes’ naar de oorlogsregio gedirigeerd. Mogelijk gaan er, meldt The Washington Post¹, ‘boots on the ground’. Pochend in een interview met de Financial Times (FT)²: “Om eerlijk te zijn, mijn voorkeur is hun olie en het exportknooppunt op het eiland Kharg te pakken.” Maar “oliedomme lieden” in de VS proberen hem daarvan te weerhouden, klaagde El Líder: “Massieve domoren!” Hoe nu? Is The Dealmaker dan toch zélf, en niet aartsvijand Volodymyr Zelensky, The Gambler met WW III?! Hoewel, een van zijn gehate, naar verluidt gemunt door een FT-columnist, bijnamen is ‘TACO’: Trump Always Chickens Out, – Trump krabbelt altijd terug!

[1] https://tinyurl.com/3ww3adu8

[2] https://tinyurl.com/443wvzxk