Mexicaanse Hond januari 2023

Socioloog Hans Hillen, ideoloog, strateeg en tacticus van het CDA, minister van Defensie in de omineuze jaren waarin de bijl viel voor onze krijgsmacht. Defensie werd in luttele jaren kapot bezuinigd en hardhandig verwezen naar de rangen der lilliputters onder de Europese krijgsmachten. Hillen werd aan de schandpaal genageld en had het voorgoed verkorven bij eenieder die defensie een warm hart toedroeg. Maar wat blijkt nu uit een doorwrochte en zeer lezenswaardige reconstructie van NRC : historicus Mark Rutte, premier van VVD-huize (u weet wel de zelfverklaarde ‘geharnaste defensiepartij’) en sinds oktober 2010 vastgekit aan het regeerpluche, is de werkelijke kwade genius.

Hillen herinnert zich levendig dat Rutte in cholerische toorn ontstak toen hij er lucht van kreeg dat de Defensieminister de bezuinigingen op de krijgsmacht wilde afzwakken. “Ik accepteer dit niet”, schuimbekte de premier, die Hillen geen andere keuze gaf dan rücksichtslos de botte bezuinigingsbijl op de krijgsmacht los te laten. “Ik stond onder verscherpt toezicht”, verzucht de CDA tycoon in de krant.
Hoe doortrapt hypocriet en achterbaks kun je (als politicus) wezen? Rutte, die zich, voor het oog van het kerkvolk keer op keer als King Kong op de kippenborst roffelt dat hij het allerbeste voorheeft met de krijgsmacht. De man die op de eerste werkdag in 2023 bij Omroep MAX militairen op uitzending met uitgestreken bakkes ‘gelukkig en veilig’ Nieuwjaar toewenst. De man die strijk en zet ‘Oekraïne’ in de mond neemt om ons te doen geloven dat hij de noodzaak inziet van een sterke krijgsmacht die in staat is om n’importe welke vijand aardig van jetje te geven.

Over ‘Oekraïne’ gesproken. Annus horribilis 2022 zonk met Kerstmis naar een triest, mensonterend dieptepunt, gemarkeerd door de massale bombardementen van de Russische agressor op de weerloze Oekraïnse bevolking. Raketbeschietingen en drone-aanvallen op stroomcentrales en andere nutsvoorzieningen, met als oogmerk het murw beuken van de Oekraïnse burgers.
De Russen hebben deze terreurmethode in tal van (voormalige onderhorige) landen met succes toegepast. De onbetwiste grootmeester in de uitvoering van deze eerloze activiteit, is Sergej Vladimir Soerovikin (56) ofwel ‘Generaal Armageddon’, die de Syrische bevolking die zich gekeerd had tegen dictator Assad, tijdens het Idlib-offensief (2019-2020) met niets- en niemand ontziende bombardementen welhaast decimeerde en de overlevenden het land uitjoeg.
Luchtmachtgeneraal Soerovikin doet nu zijn laaghartige beulswerk in Oekraïne. Met Kerstmis en Nieuwjaar beleefde hij ontegenzeglijk zijn finest hours met een barrage van raketten en droneaanvallen op de toch al diep in de penarieput zittende Oekraïnse bevolking.

Met een soortgelijke misdaad tegen de menselijkheid werd de wereld eveneens in december 1972 geconfronteerd. Niet voor de eerste keer (denk bijvoorbeeld aan ‘Guernica’). Maar nu betrof het een actie van de toenmalige Amerikaanse president Nixon en zijn Nationaal Veiligheidsadviseur Henry Kissinger. Die waren ervan overtuigd met het leggen van bommentapijten (de B-52 Stratofortress-en vlogen af en aan) de Vietnamese communisten op de knieën te zullen krijgen. Maar rododendron nog aan toe! Wat nu? Bombardementen tijdens het christelijke Hoogfeest van Kerstmis? Zijn die infame Yanks nou helemaal van God los?

De outcry in de wereld, in het bijzonder in Nederland, was destijds oorverdovend. Des te wranger is het vandaag te moeten constateren dat het oorverdovend stil is nu de Russen prijsschieten op burgers in Oekraïne, een kleine tweeduizend kilometers gaans in oostelijke richting. ‘Links’ Nederland van de jaren ’70 massaal aan de après ski in het Oostenrijkse Ischgl? Of is men, in het ‘progressieve jargon van die tijd, ‘omgeturnd’ van indertijd nuttige idioten van de Sovjet-Unie tot Poetins little helpers?

In aanloop naar Kerstmis en de dagen rond de jaarwisseling, beleefde de ‘weg-met-onze-waarden-normen cultuur’ haar moment van totale overgave en bevrediging. Men buitelde over elkaar heen in verontschuldigingen voor Kerstmis tegenover de ‘andersgelovige’ allochtoon (?). Die zou wel eens aanstoot kunnen nemen aan Kerstmis dus had men de alternatieve naam ‘Winterfeest’ bedacht. Kerstdiners heetten nu ‘eindejaarsmaaltijden’ en dat soort ongein. ‘Nee, nou wordt-ie mooi; nee nou wordt-ie fraai’ , zou Ome Joop terecht brullen in de microfoon! Nu maar hopen dat 2023 een gezond, vredig, veilig, voorspoedig jaar wordt voor u en de uwen.
Als het aan onze militairen ligt mag u daarop vertrouwen!