Mexicaanse Hond juni 2026
En? Uw Europese/Japanse/Zuid-Koreaanse/Amerikaanse automobiel al ingeruild voor een (goedkoper) Chinees exemplaar? Het aanbod is overweldigend: Aiways, Dongfeng, Omoda, Jaeco, BYD (Build Your Dreams), Lynk & Co, Zeekr, XPeng, Hongqi, NIO, om maar een handvol te noemen.
Eenvormige creaties uit de ‘maakfabriek van de wereld’, die je links en rechts voorbijschieten op de snelweg, vandaag de dag. – En dan letten we even niet op ‘geannexeerde’ merken als MG, Volvo-Polestar, Smart. Over Europa en de wereld uitgestort door gigantische fabrikanten als Great Wall Motors, Geely, SAIC Motor, Chery Automobile, Leapmotor e.a.
Trouwens, de populariteit in Nederland van, volgens sommigen, Chinees ‘koekblik’, hoeft niet te verbazen. ‘Goedkoop’ en ‘veel’ (qua ruimte en gadgets), de dominee heeft dan sowieso het nakijken in het armworstelen met de koopman. Zie de jarenlange immense populariteit van het Chinees-Indisch restaurant (waar overigens weinig Indisch aan viel te beleven en savoureren, – maar dit terzijde): “Zeg maar! Nummer 22? Sambal bij?!”
Als liefhebber van automobielen, inzonderheid de Zuid-Duitse ‘Nobelmarke’, in Chihuahua, opgegroeid met merken als Nash, Studebaker, Packard, Buick, Hillman, Sunbeam, Chevrolet, Cadillac, Dodge, Pontiac, Ford etc., zie ik toch met toenemend leedwezen, ook op de ‘Autobahn’, de snelle Chinese dominantie zich voltrekken.
Volgens de routeplanning uit 2017 (het 19e Nationaal Congres van de Communistische Partij) van de Chinese president Xi Jinping, moet de Volksrepubliek China in 2049 dé leidende en machtigste wereldmacht zijn. In de gefaseerde realisering van deze ‘Chinese Droom’, moet Beijing in 2035 de absolute wereldwijde koploper zijn op het gebied van hightech en innovatie. In Europa, zeker in de Europese Unie, is de Chinese overhand op technologisch gebied, in bijna alle huishoudens nu al onmiskenbaar aanwezig.
Neem bijvoorbeeld die fancy deurbellen met camerabeveiliging/-toezicht, van tegenwoordig. Het leeuwendeel is van Chinese makelij en voor de overheid te Beijing en andere Volksrepublikeinse hack-lustige actoren, vrij toegankelijk. En dat geldt ook voor wat met een weidse benaming ‘the Internet of Things (IoT)’ wordt genoemd: ‘slimme’ apparaten in het huishouden als daar zijn robotstofzuigers, spraakbediende speakers, babyfoons etc. Een open invitatie (fabrieksmatig gecreëerd – dat wel), aan de Chinezen om naar believen mee te kijken en te luisteren.
De MIVD-AIVD, de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI) en andere (Nederlandse en buitenlandse) maatschappelijke cerberussen, waarschuwen strijk en zet voor de gevaren die inherent zijn aan (goedkope) Chinese elektronica in het huishouden[1]. Tja, maar die vermaledijde koopman in ons stuwt telkens de webshops uit het aloude Hemelse Rijk, jaar in, jaar uit, tot grote omzet- en winsthoogten.
Nog een klein decennium voor het doctrinair bereiken van de zoveelste mijlpaal in de Grote Dageraad van China: de wegwijzer, de grote Innovatieleider in de wereld van ‘smart’ devices (IoT), hightech, robotica en noem maar op. Maar nu al mag Beijing de (Westerse) wereld (ook) in dit opzicht aan haar zegekar binden! Met dank aan CEO’s als de vertrekkende Tim Cook bij Apple. Een brave boekhouder die angstvallig keurig binnen de lijntjes wist te kleuren en met het Chinees uitbesteden van de iPhone-fabricage en andere iGadgets, fundamenteel bijdroeg aan de onstuitbare ontpopping van China tot de maakfabriek van de wereld van elektrische auto’s en het omvangrijke palet aan IoT-hebbedingen en snuisterijen. Intussen dreigt Europa, volgens kredietverzekeraar Allianz Trade[2], een “AI-kolonie” te worden van China, de Verenigde Staten, Taiwan en andere Aziatische technologietijgers: de “wereldwijde fabriek voor AI-technologie”.
Europa gaat, zonder drastische investeringen in super-geavanceerde chips, datacenters, clouddiensten, kopje onder in het “miljardengeweld” uit de VS en “de (Aziatische) staatssteun”, waarschuwt Allianz.
Omgord u derhalve voor het tijdperk van de Pax Sinica!
[1] https://tinyurl.com/3u3kwxfw
[2] https://tinyurl.com/y59vkm73
Mexicaanse Hond mei 2026
De liberale democratie, het is op deze plek vaker gedebiteerd, is mondiaal ernstig in gevaar. Vrijheid, de hoeksteen van de liberale, parlementaire democratie, staat allerwegen onder zware druk en bedreiging.
‘Onze vrijheid is kwetsbaar’ bleek in feite de slagzin van de Dodenherdenking 2026. Extern aangedreven krachten en actoren van eigen bodem, hakken in op onze vrijheden, onze waarden en normen die ze verachten en verwerpen. Onze vrije, open samenleving, bevochten en heroverd met het bloed, het zweet, de tranen, de levens van de gevallenen die wij herdenken op 4 mei, biedt dit soort abjecte lieden alle ruimte om hun vijfde-colonne-activiteiten uit te voeren.
In die gelederen bevinden zich ook de laaghartige bekladders van het Nationale Monument op de Dam, in de avond/nacht voor de jaarlijkse Dodenherdenking. ‘Stoutmoedige strijders’ van ‘Palestine Action Amsterdam’, ten burele van Hamas en aanpalende groeperingen, aangeduid als ‘al-aghbiya’ al-mufidun’, ‘nuttige idioten’, in het verwerpelijke, decadente Westen. Bekladding van een soortgelijk, eerbiedwaardig monument ter nagedachtenis van ‘onverschrokken Hamas-strijders’, die vielen in de ultieme strijd tegen de Joden, zou standrechtelijke onthalzing, decolleren betekenen. Zonder pardon.
De wakkere hermandad in 020, die overigens beweert dat het monument aan de vooravond van de herdenking extra werd bewaakt, is er (nog?) niet in geslaagd de daders op te pakken, hoewel ze herkenbaar in beeld zijn op via social media verspreide beelden en video’s. Waar is toch de tijd gebleven van doortastende speurders als Appie ‘De Cock’ Baantjer en Henk ‘Kappie’ Brouwer? Tijdens de herdenking en het ‘stiltemoment’ deden zich geen incidenten voor afgezien dan van een door de politie gesmoorde protestschreeuw van een cliché-uitgedoste activiste.
Het zijn de momenten waarop ik met enige jaloezie kijk naar de Belgen. In het West-Vlaamse Ieper (‘In Flanders Fields) wordt sinds 1928, met uitzondering van de oorlogsjaren, elke avond stipt om 20.00 uur onder de Menenpoort de Last Post geblazen door klaroenblazers van de Last Post Association[1]. Een indrukwekkende plechtigheid van zo’n 10 minuten als eerbetoon aan gesneuvelde militairen uit de Eerste Wereldoorlog. Het verkeer onder de Menenpoort wordt dan stilgelegd door de politie, zonder gemor of ‘tegendraadse’ actie van de verkeersdeelnemers of andere Ieperlingen.
Laten wij hier in Nederland de Nationale Dodenherdenking voortaan houden op een plek, centraal gelegen in het land, waar respect, eerbied en waardering, nog hoog in het nationale vaandel staan gegrift. Te denken valt aan de Utrechtse Heuvelrug of de Veluwe. En dan bij voorkeur met een nieuw, tegen hufter-acties bestand Nationaal Monument.
Als men bij het monument op de Dam ‘alternatief’ wil herdenken, – by all means, be my guest. Maar laat de nationale 4 mei-herdenking verschoond blijven van alternatieve pollutie. Die herdenking is voorbehouden aan onze oorlogsslachtoffers.
Ter afsluiting. De Britse koning Charles was onderlaatst op staatsbezoek in zijn voormalige kolonie Amerika. Op 24 april jl. sprak de Britse monarch het Amerikaanse Congres toe. Tja, nou, nee, daar hadden ze bepaald niet van terug. Dat uitgerekend de Britse koning, de voormalige kolonisator in, wat Zijne Majesteit noemde: “this citadel of democracy”; hen, de Trump administratie en (parlementaire) achterban, de les las over de trias politica, de scheiding der machten, en nog heel veel meer.
Nee, Koning Charles III was niet gekomen om gesuikerde donuts te bakken, integendeel hij greep terug op de Magna Carta om te benadrukken dat ook de vorst niet boven de wet staat. Zeker bij de (al of niet zelfbenoemde) christian nationalists in het Amerikaanse parlement zorgde dit voor een Bijbels ‘geween en geknars der tanden’. Good grief! Oy gevalt! Lord, pity us all!
Mexicaanse Hond april 2026
Citeren wij de Amsterdamse dichter-toneelschrijver Gerbrand Adriaensz. Bredero: “Het kan verkeren!” Niets is een wet van Meden en Perzen. Neem de huidige Amerikaanse administratie ‘Trump-(JD) Vance’.
Vorig jaar in zijn toespraak op de Veiligheidsconferentie in München, las JD de Europese (NAVO-)bondgenoten rauwelings de les. Een cultureel, moreel, militair failliete boedel die als een molensteen hangt om de nek van Uncle Sam en subiet moet worden afgeworpen. Zijn minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio García meldde zich dit jaar in de Beierse hoofdstad om met verve van hetzelfde dik hout ruwe, lompe planken te zagen. Kortom: (West-)Europa is reddeloos verloren, cultureel en anderszins uitgeleverd en verkwanseld door ongebreidelde massa-immigratie en meer zelfdestructieve zaken.
Maar dan begint de zelfbenoemde Ruler of the World, El Líder Máximo, een oorlog tegen ayatollah-Iran die, bijna kenmerkend Amerikaans (Vietnam, Irak, Afghanistan e.a.) niet zo voorspoedig verloopt als op voorhand werd aangenomen. Sterker, de ayatollahs, slaan, na aanvankelijke spectaculaire (persoonlijke) verliezen, spijkerhard terug met barrages raket- en drone-aanvallen op Amerikaanse bondgenoten in de regio. Het Iraanse arsenaal aan luchtwapensystemen lijkt schier onuitputtelijk. Ondanks zware Amerikaanse en Israëlische bombardementen blijken de Revolutionaire Garde en aanverwante legeronderdelen in staat om Israël zelf, de Golfregio en ommeland te raken daar waar het echt pijn doet.
En ze knijpen de olieaanvoer naar het Westen, via de Straat van Hormuz, af door een effectieve blokkade. Leiden, of liever nog, MAGA-Trumpland, in last door ongekend hoge gas(oline)-prijzen aan de Amerikaanse pomp. En daarvoor had in het bijzonder ruraal MAGA-land, Koning Donnie toch niet gekroond?! Kortom die ayatollah-blokkade moest subiet worden gebroken en daarvoor werd de hulp ingeroepen van de NAVO-bondgenoten.
Maar die zaten niet te wachten op deelname aan een oorlog die de hunne niet is. “Het is niet onze oorlog”, sprak de Britse premier Keir Starmer, die toch wel een ‘staunch ally’, een stoïcijns onwrikbare bondgenoot van de VS mag worden genoemd. Turkije toonde zich evenmin happig. Spanje, onder de huidige links-socialistische premier toch al niet overlopend van warme solidariteitsgevoelens jegens het bondgenootschap, maar ook Portugal, verschansten zich achter een botweg ‘Nee, niet onze besognes’. Aan benzine en gas geen gebrek overigens op het Iberisch schiereiland sinds de (multinationale) Spaanse energieonderneming Repsol weer naar believen kan boren, oppompen en raffineren in Venezuela. Wel een beetje ongemakkelijk dat het die verachtelijke gringos zijn die Maduro hebben afgezet en die hinderlijke Cubanen verjaagd, – maar och, als de olie, – en met name de oliedollars, maar blijft stromen.
“Those sad NATO-losers.” Lafaards en dégénérés. “Wij zullen dit niet vergeten”, beloofde een briesende, pioenrood aangelopen (“apoplectic with rage”) Daddy Donnie. “Zonder de VS is de NAVO een papieren tijger.” Daddy-zegger Mark Rutte uit Brussel, was er als de kippen bij om begrip te tonen voor de “frustraties” van The Ruler of the World, met de NAVO-bondgenoten die niet verwikkeld willen raken in een oorlog met de ayatollahs. Overigens wekt Ruttes gedrag toenemende wrevel en irritatie in Europa. Men citeert onder meer zijn ‘Keep on dreaming’-reactie op het streven naar minder Europese afhankelijkheid van Amerika. “Als we Rutte mogen geloven, blijven we voor altijd een vazal van de VS”, sprak men korzelig in het Europarlement.
En intussen: o, ironie! Met name de kennis van het vermaledijde Oekraïne en zijn verdoemde, ondankbare president, zou uitkomst bieden om die Iraanse barrages aan raketten en Shahed-drones effectief te bestrijden, – zeker voor (de Amerikaanse militaire bases in) de Golfstaten. Welkome (cyber-)technologische assistentie nu ook Irans bondgenoten, de Jemenitische Houthi’s, zich in de oorlog hebben gemengd. Maar, hot diggity dog!, zijn de Amerikanen dan vergeten dat ze “meer over drones (weten) dan wie dan ook en de beste drones ter wereld hebben” snoefde His Majesty, over de eventualiteit dat de VS Oekraïense militaire hulp zouden inroepen. “Zelensky is de laatste persoon van wie de VS hulp nodig hebben”, sprak The Donald minachtend in een telefonisch interview met Meet the Press van NBC-televisie (14-03-2026).
Maar och, The Dealmaker onderhandelt nu met Iran (dat stug beweert van niets te weten), dus er is geen Shahed-vuiltje aan de lucht, naar wij dachten! Voor de zekerheid toch het amfibische aanvalsschip USS Tripoli met een paar duizend mariniers en ‘vlootjes’ naar de oorlogsregio gedirigeerd. Mogelijk gaan er, meldt The Washington Post1, ‘boots on the ground’. Pochend in een interview met de Financial Times (FT)2: “Om eerlijk te zijn, mijn voorkeur is hun olie en het exportknooppunt op het eiland Kharg te pakken.” Maar “oliedomme lieden” in de VS proberen hem daarvan te weerhouden, klaagde El Líder: “Massieve domoren!” Hoe nu? Is The Dealmaker dan toch zélf, en niet aartsvijand Volodymyr Zelensky, The Gambler met WW III?! Hoewel, een van zijn gehate, naar verluidt gemunt door een FT-columnist, bijnamen is ‘TACO’: Trump Always Chickens Out, – Trump krabbelt altijd terug!
[1] https://tinyurl.com/3ww3adu8
[2] https://tinyurl.com/443wvzxk
Mexicaanse Hond maart 2026
Tegen zoveel ‘Epic Fury’ was zelfs de Groot-Ayatollah Ali Hosseini Khamenei, niet opgewassen. De Opperste Leider/Potentaat van de Islamitische Republiek Iran, werd, samen met zijn hofhouding, adviseurs, verdere entourage[1] en familieleden, met AI-bepaalde precisie opgeblazen bij een Israëlisch-Amerikaans bombardement op zijn bunkeronderkomen in Teheran. Na de vernietigende klappen van ‘Midnight Hammer’, schoot het incasseringsvermogen van de meedogenloos wrede, misantropische despoot, tekort bij de ‘helse razernij van epische proporties’ die daarop volgde.
En aldus werd de lont in het kruitvat, gelabeld: ‘Midden-Oosten’. gestoken. Trouwe bondgenoot en sidekick Israël nam het voortouw bij het ontkurken van de fles waaruit de Djinn, de regionale geest, ijlings ontsnapte. Die laat zich niet zo gauw weer vangen en in de fles terug stoppen, naar wij verwachten en vrezen.
Vanuit zijn Floridiaanse residentie Mar-a-Lago, sprak ‘Daddy ‘The King’ Donnie’, de wereld dreigend-vermanend toe. Hij riep het “illustere en trotse Iraanse volk” op, om “de regering over te nemen als onze acties achter de rug zijn.” Tegelijkertijd zegde hij de regionale proxies van Iran de wacht aan, maande hij de Revolutionaire Garde, het leger en de politie om onmiddellijk de wapens neer te leggen op straffe van een wisse dood.
‘Epic Fury’ betekent een nieuwe, pijnlijk-gevoelige klap voor Rusland en de Volksrepubliek China, na de uppercut van ‘Operation Absolute Resolve’ in Venezuela (03-01-’26).
Vooral de Volksrepubliek, die de dood van Khamenei “krachtig” veroordeelde en bestempelde als ‘flagrante moord”, is extra pijnlijk getroffen. Beijing betrekt namelijk zijn aardolie in omvangrijke hoeveelheden van Iran en hield en passant zo ook het moorddadige, criminele regiem van de ayatollahs stevig in het zadel.
Intussen dijt het conflict langzaam (maar onstuitbaar?) uit, door (de verwachte) acties van lokale Iran-protegees. Hezbollah in Libanon, bestookt als vanouds Israël met raketten en andere wapensystemen. Vanuit Jemen voert Ansar Allah (de Houthi’s) zijn aanvallen op westerse (commerciële) schepen op in de Rode Zee (Bab al-Mandeb zeestraat), Golf van Aden, rond de Hoorn van Afrika en elders in de Arabische Zee.
Europa, de EU, reageerde gereserveerd, koel of obligaat op Epic Fury, met oproepen tot “terughoudendheid” (premier Rob Jetten). Commissievoorzitter Ursula von der fLeyen deed daar nog een schepje bovenop en sprak van “uiterste terughoudendheid”. Tja, daar hadden ze in Washington, Jeruzalem, Teheran even niet van terug. Maar het zwakke (hier en daar als “laf” bestempeld) Europese beroep op de antagonistische partijen ten spijt, werd de rem nergens ingedrukt. Men ging stug en onverdroten door met het lanceren van raketten en drones en het afwerpen van bunkerbusters. Intussen pieken hier dagelijks de (beurs)prijzen van (lng) gas en van aardolie met tientallen procenten. Qatar staakte, zodra de eerste Shaheds van Iran boven Doha verschenen, stantepede de productie van lng. Waar liggen daar de (geopolitieke) sympathieën? Tja, de wereldorde valt uiteen, is “Under Destruction”, zoals dit jaar het motto luidde van de Veiligheidsconferentie van München. De “new sheriff” in Washington, schuift internationale afspraken, conventies, verdragen achteloos terzijde en voert een transactioneel en ‘penaal’ buitenlandbeleid. “In dit vernietigingsproces moet Europa daadkracht tonen in haar optreden om respect af te dwingen”, sprak MSC-voorzitter Wolfgang Ischinger.
Voor Europa is het zaak zijn positie in deze sterk veranderende wereldorde dringend te versterken, benadrukte Ischinger. “Ik ben van mening dat Europa grote, fundamentele beslissingen moet nemen. Anders lopen de Europeanen het risico door anderen, niet alleen Rusland, te worden ondermijnd. Met andere woorden: we hebben te maken met zeer, zeer grote vraagstukken”, vatte de Duitse diplomaat (oud-gezant van de Bondsrepubliek in de VS) de topics van de Munich Security Conference 2026, samen.
[1] Legerchef Abdolrahim Mousavi, Gholamreza Rezaian, hoofd van de Iraanse inlichtingendiensten, Mohammad Pakpour, commandant van de Revolutionaire Garde, minister van Defensie Aziz Nasirzadeh en Ali Shamkhani, hoofd van de Nationale Veiligheidsraad.
Mexicaanse Hond februari 2026
De Katjoesja (stalinorgel) van schaamteloze leugens en bizarriteiten, fanatiek bediend door de opper-fabulant ten Witte Huize, geeft barrage na barrage af. De (op handen zijnde?) toe-eigening van Groenland, de ontvoering van de Venezolaanse criminele ‘foppresident’, de schofferingen van en de laatdunkende opmerkingen aan het adres van EU-gezagsdragers. En kortgeleden, adding insult to injury, de kwetsende leugens en beledigingen van niet-Amerikaanse militairen die vochten en vielen in Irak, Afghanistan en elders.
Die ‘paar troepen’ van de NAVO-bondgenoten zouden daar in de Amerikaanse luwte hebben geopereerd en “ver van de frontlinie, de kantjes eraf gelopen hebben”. Woedende reacties en excuuseisen alom maar die werden minachtend weggewoven door het Witte Huis. “De Verenigde Staten hebben meer gedaan voor de NAVO dan alle andere bondgenoten bij elkaar” sprak een woordvoerder met dedain.
‘Mr. President Himself’ krabbelde wat terug en prees de “geweldige” Britse troepen na de verbolgen reactie (“beledigend en ronduit afschuwelijk”) van vriendje Keir Starmer in Londen die o.a. wees op de 457 gesneuvelde Britse militairen in Afghanistan. Maar verder konden de Europese “profiteurs van Amerikaanse inspanningen” het heen-en-weer krijgen. Immers ISAF staat, zeker in Trump’s Own Country, gelijk aan ‘I Saw Americans Fighting’. In het naargeestige MAGA-land waar ze überhaupt geen of amper weet hebben van NAVO-bondgenoten als bijvoorbeeld Nederland, Denemarken, Polen waarvan militairen het hoogste offer brachten vechtend aan de zijde van Uncle Sam in Irak, Afghanistan, – overal waar de Amerikanen gingen. Landen, regio’s waar het VS-leger, zoals de metafoor luidt, grootschalig en copieus ontbeten heeft waarna de Europese bondgenoten, de ‘troep’ (politieke/etnische chaos, diep-menselijke ellende, destabilisatie, economische ontwrichting, materiële verwoesting etc.) mogen opruimen. De Europese “profiteurs” worden geacht met ‘vredes- en wederopbouwmissies’, ‘vluchtelingenopvang’ en andere financiële inspanningen, de omvattende hersteloperatie uit te voeren. Kortom, Europa draagt de lasten van de Amerikaanse buitenlandse (interventie-)politiek (de huidige Pax Trumpiana).
NAVO-chef, Trump-fluisteraar en -pluimstrijker Mark Rutte zei “verdriet” te hebben van Trumps uitspraken. Generaal b.d. en oud-CDS Dick Berlijn was minder omfloerst in zijn reactie op X: “NAVO-soldaten vochten en stierven zij aan zij met Amerikaanse soldaten. Trump is ofwel onwetend of totaal onbeschaamd. Waarschijnlijk allebei. Namens alle families van de gesneuvelde Nederlandse soldaten in Irak en Afghanistan: schaam je, Trump.”
Vervolgens werd het stil, – afgezien dan van de (zoveelste) liefdesverklaring van de NAVO-secretaris-generaal aan het adres van de Amerikaanse opperbevelhebber: “Ik houd van die man”, zei hij in een televisie-interview. De schokgolf ebde weg en de media-aandacht werd opgeëist door de bruinhemden/Sturmabteilung van de Immigration and Customs Enforcement (ICE). Met name in de straten van Minneapolis waar twee burgers door ICE-cowboys werden doodgeschoten. Maar Groenland staat als ‘strategische brok permafrost’, extreem rijk aan zeldzame aardmetalen en andere kritieke grondstoffen, hoog op het gargantueske menu van de Amerikaanse president. “Om een NAVO-oefening op te tuigen” stuurden Denemarken en Duitsland troepen naar het Arctische eiland die overigens weer ijlings vetrokken. En de EU, tja, die schijnt, á la Nederland in het Rampjaar, radeloos, redeloos en reddeloos, te zijn. Buitenland-commissaris Kaja Kallas liet zich naar verluidt ontvallen dat het, gezien de mondiale ontwikkelingen, misschien te overwegen viel om serieus aan de drank te gaan. En dat uit de mond van een, naar eigen zeggen, ‘bijna-geheelonthouder’.
In dit verband is het interessant te weten of en welke afspraken Trump en Poetin beklonken hebben op 15 augustus 2025 in Alaska. Trump’s Own Country, de autocratische heer en meester op het westelijk halfrond en Poetins Roesj-matoesjka (Moedertje Rusland), de poppenspeler van en in Oost-Europa, de voormalige Sovjet-Unie, het oude Russische Rijk?
International Security Assistance Force (ISAF), een VN-gemandateerde internationale militaire missie onder NAVO-vlag in Afghanistan (2001-2014). Doel: veiligheidshandhaving, troepentraining, wederopbouw van het land.
De Trump-Poetin Top, 15 augustus 2025 in Anchorage, Alaska, over Oekraïne.
Mexicaanse Hond januari 2026
‘Send in the marines!’, stuur de mariniers eropaf! Een gevleugelde uitdrukking die, tot vrij laat in de twintigste eeuw, bestorven lag in de mond van politiek en militair bevelvoerende kringen in Washington DC. Als grondbeginsel van de Monroe Doctrine opende het de ‘pearly gates’ voor onder meer talloos vele moorddadige interventies in wat beschouwd werd als ‘de achtertuin van Amerika’: de Westelijke Hemisfeer, Latijns- en Caribisch-Amerika.
Om de Pax Americana, in dit geval de Pax Trumpiana, te herstellen in Venezuela dat een riante speelweide bood aan China, Rusland, Iran en, niet te vergeten Cuba, werd dit keer Delta Force ingezet. Bij het grote publiek bekend geworden door de gelijknamige film, uit 1986, met actieheld Chuck Norris in de hoofdrol.
In een holst-van-de-nacht-operatie, werd de Venezolaanse dictator Nicolás Maduro Moros, door het leger in het zadel gehouden na door hem verloren presidentsverkiezingen, van zijn bed gelicht en schielijk afgevoerd naar het Metropolitan Detention Center (MDC) in New York. Zo lig je tevreden te snurken in je presidentiële praalbed, zo lig je ongemakkelijk te mokken en somberen op een van wantsen en luizen vergeven brits in een detentiecentrum dat omschreven wordt als “een hel op aarde”.
Hoewel hier volstrekt geen mededogen klinkt voor de bloedige, niemand ontziende potentaat, moet toch ernstig worden gevreesd dat met deze actie, in ieder geval de Westelijke Hemisfeer, (opnieuw) is verworden tot ‘cowboy saloon’: de macht en snelheid van de gunslinger die zich soeverein en verheven acht boven elke (internationale) wettelijke beperking. Het is de essentie van de in Donroe Doctrine herdoopte Monroe Doctrine: plat, onbeschaamd en niets of niemand ontziend roofkapitalisme dat (olie)gewin boven alles stelt. De Pax Trumpiana: beleid dat gevoed wordt door de stellige en niet ironisch bedoelde uitspraak van The Donald, vorig jaar juni in het tijdschrift The Atlantic: “I run the country and the world.” Oftewel: ‘Le monde c’est moi’.
Europa, de Europese Unie, houdt zich intussen angstvallig op de Venezolaanse llanos (vlakte). Beducht om de Amerikaanse (MAGA) opperbevelhebber en zijn (ideologische) secondanten nog meer tegen zich in het harnas te jagen. In de periferie liet Spanje, de oude koloniale heerser in de Latijns-Amerikaanse regio, een krachtige veroordeling optekenen. De Griekse premier Kyriakos Mitsotakis maande critici van de raid op barse toon zich gedeisd te houden. Dit zou niet het moment zijn om de legaliteit van “recente acties” in twijfel te trekken.
Zo stil als het in de Westerse Europese dreven is, zo buitengemeen praatziek toont men zich in de Amerikaanse administratiekringen. Op het menu staat nu Groenland waarop Big Daddy Don zijn begerig oog heeft laten vallen. Stephen Miller, hoogmogend presidentieel adviseur Binnenlandse Veiligheid, sprak onomwonden over de annexatie van Groenland, ‘by hook or by crook’, nadat zijn vrouw een afbeelding van het Deense Inuit-eiland in de kleuren van de Amerikaanse vlag, had gepost op X. “In de wereld geldt het recht van de sterkste”, sprak de man achter de imperiale ambities van de ‘Lider Máximo’, unverfroren.
De inname van Groenland door Washington betekent het “einde van de NAVO” klonk het stellig in de regeringsveste Christiansborg/Folketinget in Kopenhagen. Het betekent de definitieve deconfiture van de 76-jarige Noord-Atlantische Verdragsorganisatie, waarvan, volgens watchers en commentatoren, in feite de overlijdensakte al vorig jaar tijdens de top in Den Haag werd ondertekend op de persconferentie van de Amerikaanse president.
Overigens stelde zijn Franse collega Emmanuel Macron al in 2019 in een interview met The Economist vast dat de NAVO “hersendood” was. Maar of hij, als de alliantie straks met een laatste zuchtje implodeert, een Dom Pérignon laat ontkurken om zijn gelijk te vieren, valt toch te betwijfelen.
In de Brusselse kwartieren van het eertijds geduchte bondgenootschap, is het intussen ongebruikelijk stil. Is de Trump-fluisteraar afgeschreven, in ongenade gevallen of gaat hij straks ijlings richting het Witte Huis om te redden wat er te redden valt? Als het gebeurt zal het immer wakkere journaille daar ongetwijfeld uitvoerig over berichten, naar wij vrezen.
Een veilig en vredig 2026 toegewenst!
[1] Vernoemd naar de vijfde Amerikaanse president James Monroe (1817-1825) die als een van de eersten de deken van de Amerikaanse invloed wierp over de Latijns-Amerikaanse, Caribische regio.