Reuring en oplaaiend ongenoegen in het eens zo hecht en solide ogende land dat ‘Syndicalia Neerlandia' genoemd zou mogen worden.
De ‘dissidentie' manifesteerde zich eerst en omvattend bij de Federatie Nederlandse Vakbeweging, FNV, (waarvoor de basis in 1976 werd gelegd door de socialistische NVV van Wim Kok en de Roomse NKV aangevoerd door Wim Spit).
En nu zoekt ook het al langer onderhuids smeulende ongenoegen bij sommige bonden van het Christelijk Nationaal Vakverbond, CNV, (met name politiebond ACP en de ACOM) zich onder meer een uitweg in de media.
In beide gevallen is, in meer of mindere mate, de katalysator het Pensioenakkoord (in juni 2011 bereikt door kabinet, vakbonden en werkgeversorganisatie).
Zowel bij de FNV als bij het CNV herkennen de ontevreden bonden zich niet of nauwelijks in de beleidsroute die daarbij is afgelegd door het bestuur van ‘hun' vakcentrale.
Maar volgens het NOS Journaal "gaat het dieper. Het overleg tussen werkgevers, werknemers en het kabinet werkt niet meer", zegt Gerrit van de Kamp, voorzitter van politiebond ACP.
"Volgens hem is het huidige poldermodel nodig aan vernieuwing toe."
Lees verder...